«اما تصاحب بخشی از تنها پارک ناحیهٔ سهروردی و سیدخندان و شریعتی برای احداث ساختمان اداری شهرداری منطقه، دیگر کار خود شهرداری است. آیا میتوان پرسید مجوز این تملک را چه کسی صادر کرده است؟» (از معمار ۳۲)
پس از انتشار معمار، شمارهٔ ۳۲ (مرداد و شهریور)، جوابیهای برای اشارهای که در بخش «تقریباً بدون شرح» این شماره شده بود دریافت کردیم. در آن، از بازسازی دو ساختمان زیبا در میدان فلسطین (کار شرکت توسعهٔ فضاهای فرهنگی، شهرداری تهران)، سازهای دیزنیمانند و لندنی مقابل ایستگاه راهآهن تهران، و سرانجام تصاحب بخشی از تنها پارک ناحیهٔ سهروردی و سیدخندان و شریعتی برای احداث ساختمان اداری شهرداری اشاره شده بود. جوابیهٔ فوقالذکر مربوط به این بخش آخر است که در زیر میخوانید:
سردبیر محترم نشریهٔ معمار
با سلام، احتراماً، پیرو درج مطلب با عنوان «تصاحب بخشی از پارک واقع در خیابان شریعتی توسط شهرداری منطقه» در ماههای مرداد و شهریور این نشریه، صفحهٔ ۱۲۶، ضمن ارسال جوابیه، خواهشمند است برابر قانون مطبوعات و بهمنظور تنویر افکار عمومی در همان صفحه چاپ گردد.
۱- محلی که هماکنون در ضلع جنوب خیابان شهید قندی (پارک هلال احمر) در حال گودبرداری است، پیش از این محل استقرار ساختمانهای قدیمی و فرسودهٔ ناحیهٔ ۴ شهرداری منطقهٔ هفت، واحد موتوری شهرداری، و ساختمان فرهنگسرای مدرسه بوده است، و بهمنظور استفادهٔ بهینه از زمین اشغالشده و گسترش فرصتهای فرهنگی، فراغتی و ساختمانی با ظرفیت بالاتر، در دست نوسازی است و هرگز فضای سبز پارک را اشغال نکرده است.
۲- شهرداری منطقه همواره توسعهٔ فضای سبز و گسترش فضاهای فرهنگی و ورزشی را بهمنظور رفاه حال شهروندان در اولویت برنامههای خود ملحوظ داشته است؛ چنانچه با اجرای این طرح، گسترش فضاهای سبز و بوستان هلال احمر (از سی و دو هزار مترمربع)، افزایش فضای پارک به میزان ۱۵/۶ درصد، بهرهگیری از ظرفیت فضاهای بلااستفاده با حذف ساختمانهای یکطبقه، یکدست شدن پارک، ارتقای کیفی فضاهای درختکاریشدهٔ پارک، افزایش سطح بنای فرهنگسرا به میزان ۵۳ درصد، و حذف پراکندگی و ایجاد تمرکز در بخشهای متنوع، از جمله دیگر اهداف این طرح میباشد.
۳- ساختمان جدید فرهنگسرا در یک بنای زیبا و با امکانات و ظرفیت مناسب پیشبینی شده است، و ساختمانهای قدیمی و فرسودهٔ ضلع شرقی پارک، که عمدتاً فضای بسیاری را از پارک اشغال نموده است، تخریب شده و به فضای سبز موجود اضافه میشود. از مشخصات ساختمان در دست احداث فرهنگسرا، در بنایی به متراژ شش هزار متر و ۴ طبقه، میتوان به ساخت مجهزترین کتابخانهٔ منطقهٔ ۷ در ۴ طبقه و نیم، سالن آمفیتئاتر با گنجایش پانصد نفر، استخر و سونای سرپوشیده، نگارخانه، واحدهای مختلف آموزشی، کانون قرآن و مسجد اشاره کرد.
۴- شهرداری منطقهٔ هفت با بهرهمندی از نظرات مهندسان معماری و شهرسازی و نیز راهنمایی شورای برنامهریزی منطقه، و با بررسی کارشناسانه، نسبت به تخریب ساختمانهای قدیمی و پراکندهٔ محدودهٔ پارک و جایگزینی ساختمان جدید مقاوم و زیبا با ظرفیت فضاهای فرهنگی – تفریحی اقدام کرده است.
در خاتمه لازم به ذکر است از نشریهٔ معمار، که یک نشریهٔ تخصصی و مهندسی است، انتظار میرود پیش از طرح اینگونه پرسشهای ابهامبرانگیز، نسبت به پیگیری برای دریافت پاسخ جامع و کامل از مسئولان شهرداری منطقه اقدام کند و زمینههای اطلاعاتی خود را افزایش دهد تا اعتبار تخصصی آن نشریهٔ وزین و افکار عمومی را مخدوش ننماید. — مصطفیپور، مدیر روابط عمومی شهرداری منطقهٔ هفت
ما ابتدا از روابط عمومی شهرداری منطقهٔ ۷ سپاسگزاری میکنیم که به پاسخگویی اقدام کردهاند. پاسخگویی از طرف سازمانهای مسئول، اعم از عمومی و دولتی، به عنوان یک امر حسنه چندان رایج نیست، و همین برای تقدیر از مدیر روابط عمومی شهرداری منطقهٔ ۷ کفایت میکند. در عین حال، برای ما بسیار عجیب بود که ایشان در نامهٔ خود هیچ اشارهای به اینکه این ساختمان، یا دست کم بخش مهمی از آن، ساختمان اداری شهرداری خواهد بود نکردهاند.
همانطور که در نامه ذکر شده، محلی که هم اینک در حال گودبرداری است، محل استقرار ساختمانهای قدیمی ناحیهٔ ۴ شهرداری منطقهٔ ۷، واحد موتوری شهرداری، و همچنین ساختمان فرهنگسرای مدرسه و طبعاً محوطهٔ پیرامون آن بوده که بخشی از پارک محسوب میشده است. حصار دور منطقهٔ گودبرداریشده به خوبی نشان میدهد بخشی از پارک که بر خیابان شهید قندی (ضلع شرقی، نه جنوبی، آنچنان که در نامه ذکر شده) بوده، در حال حاضر از پارک جدا شده است، و بنابراین با ساخت ساختمانهای جدید، بخشی از پارک که بر خیابان شهید قندی بوده زیر اشغال ساختمانها در خواهد آمد.
مسئلهای که طبعاً حتی پس از جوابیهٔ روابط عمومی شهرداری منطقهٔ ۷ باقی میماند این است: چه ضرورت اجتنابناپذیری تخریب ساختمان فرهنگسرای مدرسه و محوطهٔ پیرامونی آن را برای گودبرداری کنونی، و برنامهٔ آتی تخریب ساختمانهای یکطبقهٔ موجود در پارک را — که محل مراجعهٔ اهالی و در سطح منطقه شناختهشده است و ساختمانهای قابل استفادهای دارد — توجیه میکند؟ مگر فاصلهٔ آنها با هم چقدر است که در یک نامهٔ یکصفحهای چند بار بر پراکندگی ساختمانهای موجود (که فقط در یک ضلع پارک، به طول حدود صد قدم، قرار داشتند) اشاره شده است؟
همه میدانیم شهرداری تهران مرتب از کمبود بودجه برای امور ضروری، از جمله نظافت شهر، گله دارد، و هم اینک در اطراف پارک هلال احمر، همچون کل منطقه، منظرهٔ زبالههای باغچهها به شدت دلآزار است. ظاهراً پیمانکاران طرف حساب شهرداری، که اغلب از کارگران افغانی استفاده میکنند، نمیتوانند به وظیفهٔ خود، که جمعآوری زبالهها از خیابانها و از جویها و باغچههای خیابانهاست، عمل کنند.
بنابراین، با توجه به مشکلات مالی عمومی شهرداریها، ضرورت تخریب ساختمانهای موجود فرهنگسرا، که با کمی مرمت میتوانند تر و تازه شوند، چه بوده است؟ ما نمیدانیم در بخشی که هم اینک گودبرداری شده و اطراف آن، چه میزان از فضای سبز پارک محصور شده است.
کاش مدیریت محترم روابط عمومی، به جای تکرار مکرر چند اشاره در یک نامهٔ چندصفحهای و به جای تکرار این توضیحات، رونوشتی از جواز ساخت ساختمان جدید و کاربری آن را ارائه میدادند تا معلوم شود سهم ساختمان اداری شهرداری از این ساختمان جدید چقدر است.
