طرح ویلای مسکونی حکاک در لواسان (۱۳۸۱)
- کارفرما: محمد حکاک.
- همکار طراحی و مدلسازی کامپیوتری: پویا خزائلی پارسا.
- ترسیم: ایمان دانشورنژاد.
- ماکت: ونداد روحبانی، ایمان ندایی.
- عکس: مانی منادیزاده.
- مشاور سازه: بهرنگ بنیآدم.
پروژه در زمینی به مساحت ۲۰۰۰ متر مربع طراحی شده و دارای زیربنای مفید ۷۲۰ متر مربع است. ایدهٔ اصلی، عبارت است از پیوستگی میان فرم ساختمان و زمین، به گونهای که سطح بام در تداوم سطح حیاط به فضایی برای استفاده از چشماندازهای طبیعی متنوع و زیبای محیط تبدیل شود. ترکیب بر پایهٔ بازی میان پوستهٔ بیرونی و هستهٔ شناور درونی است، با تشکیل حجمهای جعبهمانند که از سقف نهایی آویزان میشوند. بنابراین فضاهای داخلی حاصل انتظام متناوبی از حجمهای جعبهای شکل طویل و فضاهای خالی مابین آنهاست.
طرح آپارتمان مسکونی آو در تهران (۱۳۸۰-۱۳۸۱)
- کارفرما: فریدون آو.
- همکار طراحی و مدلسازی کامپیوتری: پویا خزائلی پارسا، میلاد گلمحمدی.
- ترسیم: حمید سیدصادق.
پروژه برای زمینی به مساحت ۱۶۰۰ متر مربع (۲۰ × ۸۰ متر) واقع در جنوب خیابان بیژن در منطقهٔ ونک تهران طراحی شده است. زمین پروژه از غرب به یک پارک عمومی در ابعادی مشابه و از شرق به یک کوچهٔ ۶ متری محدود میشود.
برنامهٔ اصلی پروژه عبارت است از طرح ۶ واحد مسکونی در ۳ طبقه، که هر واحد به یکی از اعضای فامیل اختصاص یافته است. طبقهٔ همکف نیز به سرسرای ورودی آپارتمانها و همچنین گالری مبلمان و آثار تجسمی اختصاص یافته است.
با توجه به کشیدگی زمین در جهت شمال به جنوب و چشمانداز پارک واقع در ضلع غربی پروژه، استراتژی شکلدهندهٔ اصلی عبارت بود از اتصال بصری محوطهٔ باز پروژه و پارک مجاور به نحوی که پارک جزئی از حیاط پروژه تلقی شود. بنابراین، فضاهای نشیمن و پذیرایی هر واحد در جبههٔ غربی آرایش داده شدند تا از منظرهٔ پارک بهرهمند شوند. فضاهای خواب در دو سمت شمالی و جنوبی، و پله و آسانسور در سمت شرق استقرار یافت.
ایدهٔ اصلی فرم پروژه، آرایش این عوامل ذکرشده در رابطهٔ فضایی میان پوستهٔ بیرونی و هستهٔ شناور درونی است. پوستهٔ بیرونی، که نقش محافظ هستهٔ درونی را ایفا میکند، بام را به تراس اصلی مجموعهٔ آپارتمانها با چشمانداز به سمت کوههای شمال تهران تبدیل کرده است؛ و همچنین با پوشش خاص خود، علاوه بر کنترل آفتاب غرب و اشراف، امکان برخورداری از چشمانداز و پارک را نیز فراهم میکند.
طرح مجموعهٔ مسکونی ۲۵۰۰ واحدی سپیدار در تبریز — رتبهٔ اول مسابقهٔ معماری ۱۳۸۱
- کارفرما: شرکت تعاونی بسیج.
- همکار طراحی و مدلسازی کامپیوتری: رضا صیادیان.
برنامهٔ پروژه عبارت بود از طرح ۲۵۰۰ واحد مسکونی در قالب ۲۰ الی ۴۰ برج مسکونی ۴ تا ۲۰ طبقه، در زمینی به وسعت ۹ هکتار با شکلی نامعین و شیبی ملایم از شمال به جنوب. کل زیربنای مجموعه با احتساب فضاهای خدماتی مورد نیاز بالغ بر ۴۵۰٬۰۰۰ متر مربع است.
ایدهٔ اصلی، ایجاد ساختار فضایی خاصی با حداکثر سیالیت در فضا بود. مسئلهٔ معماری امروز کنترل و محدود کردن فضا توسط فرم به شیوهٔ معماری کلاسیک نیست. در این شیوه فضا آزاد نگردیده و محدود است. آن معماری، که در دوران معاصر هنوز مفهوم فضای مرکزی را به نمایش میگذارد، نیز در همین قالب کلاسیک و فضای با انرژی محدود قرار میگیرد. در این نوع معماری، فرم بر فضا غالب است.
اما میتوان به ایدهٔ ساختاریای اندیشید که در آن فضا غالب و فرم یا فرمها تبدیل به هیچ شوند. در این ایده، تأثیر فضا محدود به وجود فرم نیست، بلکه این فضاست که انرژی آن آزاد شده و فرمها را همانند کاه در هوا به گردش درمیآورد.
