چگونه میتوان ضمن حفظ خصوصیات ساختمانهای قدیمی، امکان همزیستی و تطابق آن با زندگی معاصر را فراهم کرد؟
عمارت جان پروژه بازسازی ساختمانی ۶۰ ساله در حومه تهران است.
الف) مسئله خانه دوم به عنوان فضایی برای تجربه شیوه زندگی دلخواه به یکی از ملزومات نانوشته شهروندان، که عمده آن را افراد میانسال تحصیلکرده تشکیل میدهد تبدیل شده است.
ب) شهروندان امروز، حومههای شهری را علاوه بر خصوصیاتی دلپذیر مانند دوری از فضای شلوغ شهری و تجربه آبوهوایی متفاوت، به علت امکان تجربه شیوه زندگی دلخواه خود انتخاب کردهاند. حومه شهرها با توجه به خصوصیات کالبدی خود و تأمین آزادی عمل بیشتر، بستری مناسب برای تحقق این خواسته هستند.
پ) خانههای قدیمی موجود در این مناطق بعضاً ویژگیها و گونه منحصر به فرد خود را دارند، اما به دلیل عدم تطابق نظام فضایی ازکارافتاده و سنتیشان با سبک زندگی شهروند معاصر، امروز شاهد آن هستیم که بافت این مناطق با سرعتی روزافزون رو به تخریب میرود و ساختمانهای نوساز با شکلها و هویتهای متکثر جایگزین این بناها میشوند.
سؤال ما در این پروژه این بود که: چگونه میتوان ضمن نگهداری از این میراث محلی، امکان همزیستی و تطابق آن با زندگی معاصر کارفرمای پروژه را فراهم کرد؟
یکم) برای این منظور در مرحله اول عناصری که تولیدکننده خصوصیات این ساختمان هستند را شناسایی کردیم. به نظر میرسد ساختار حجیم و باربر دیوارهای آجری، سقف شیبدار با پوشش حلبی و خرپاهای چوبی پرداختنشده، از عناصر مشترک ساختمانهای این بافتاند و ضمن ایجاد کاراکتری متمایز، خاطرات محله را نیز طی سالها در خود حفظ کرده است.
دوم) پروژه با حفظ این عناصر، ساختمان را از درون تراشیده و آن را به ظرفی با ویژگیهای فضایی منحصر به فرد تبدیل کرده و امکان بارگذاری نظام فضایی جدید را فراهم کرده.
سوم) در مرحله سوم پس از حذف دیوارها و تقسیمبندیها در رابطه با تغییر برنامه، حجمهای جدید را به مثابه جعبه سبک زندگی جایگزین سازماندهی فضایی پیشین کردیم.
این همزیستی بین ساختار سنتی قدیم و ساختار اضافه شده به نحوی است که با پردازش هماهنگ با کلیت بنا حس فضایی آن را تقویت، و فضایی یکپارچه با تأکید بر عناصر باقیمانده از ساختمان که قسمت اعظمی از خاطرات ساختمان را در خود انباشته کردهاند ایجاد میکند.