خانه‌های میان رود و مادی، اصفهان

در نقطه‌ای شگفت‌انگیز، مادی نیاصرم ـــ مجرای آبیِ تاریخیِ تنیده در بافت اصفهان ـــ به فاصله پهنای یک پلاک به زاینده‌رود نزدیک می‌شود. خانه‌های میان رود و مادی همینجا شکل می‌گیرند، آنجا که نهر و رود تقریباً همدیگر را لمس می‌کنند و هندسه زمین، نه از شبکه راست‌گوشه محله، که از خود آب گرفته می‌شود.

جایی میان زاینده‌رود و مادی نیاصرم، ساختمان توده‌ای چگال و بسته نیست. نسیم رود منافذی در حجم ایجاد می‌کند و حیاط میانی، شفاف و باز به زاینده‌رود می‌پیوندد. حیاط‌ها، ارتباطات عمودی و کوچه‌های در ارتفاع، در پیوستگی با رودخانه و مادی، درجاتی از همسایگی را در یک مجموعه آپارتمانی تعریف می‌کند.

هندسه و ساختار، کلیشه تیپ طبقات را به چالش می‌کشد. تنوع واحدها نه از فرم سطحی، بلکه از تفاوت شکل و سبک زندگی ریشه می‌گیرد. از ترکیب افقی و عمودی مدول‌های اولیه، تیپ‌های مختلف شکل می‌گیرند، و واحدهای متنوع افقی و عمودی در قالب یک همسایگی کنار هم می‌نشینند.

خانه‌ها دیوار به دیوار نیستند. خالی متداوم لابه‌لای خانه‌ها درجاتی از درون و بیرون می‌سازد، داستان‌هایی از با هم زیستن. داستان ورود به خانه به سه‌گانه بیرون-در-درون ختم نمی‌شود. طراحی تجربه کندن از شهر تا آرامیدن در خانه، منجر به سناریویی پیچیده، کش‌دار، هیجان‌انگیز و قابل‌کشف شد که ایده اصلی شکل‌گیری خانه‌های میان رود و مادی است.

نما، چیزی نیست جز بستن قسمت‌هایی از جداره‌ها که بیرون، چیزی برای درون ندارد. نماها از درون طراحی شده‌اند و پنجره‌ها، متأثر از بیرون، گشاد و تنگ می‌شوند. سال‌ها بعد، اهالی این همسایگی خاطرات خود را مرور می‌کنند، خاطراتی از جایی میان خانه‌هایشان ـــ نه کاملاً درون و نه کاملاً بیرون، بلکه فضایی سوم که ضرب‌آهنگش از رود می‌آید.