خطوط پیرامون ذوزنقهای شکل با مساحت ۳۵ مترمربع و پله الشکلی در ضلع کوچکتر ذوزنقه که طبقات را به هم متصل میکند را میتوان شکلدهنده ساختار پروژه دانست. استراتژی اصلی پروژه را میتوان تقسیم آن به دو بطن کاملاً مجزا که فضای میزبان و میهمان را شکل میدهند دانست.
بطن راست (ضلع بزرگتر) که بخشهای عملکردی (بار گرم و سرد و پخت نان) را در خود جای میدهد و بطن چپ (ساختار پله) به مسیری که از شهر به بام میرسد و پذیرای میهمانان است تبدیل میشود. این مسیر با پیوستگی مصالح پروژه از پیادهرو شروع میشود و با طی کردن پلهها به بام میرسد.
دو بطن
بطن راست شامل ۲ جعبه عملکردی سفید روی هم است که در نهایت سادگی و امکانپذیر بودن، در نقش بار در طبقه همکف و نانپزی در طبقه اول روی هم مینشینند.
بطن چپ پوشیده با اندود رنگی با فتح بام و فضای بیرونی (پیادهرو)، خود را در قالب اتصالی نشان میدهد که با افزون شدن به پروژه امکان فعال شدن بام و شاخص شدن پروژه در جداره شهری را فراهم کرده است. با متصل کردن پله (موجود در پروژه) به سقف و فضای شهر به واسطه اندود سیمانی قرمزرنگ، پله در نقش فضای میانی و دعوتکنندهای بازی میکند که به شکلی گذر در فضای خارجی را در فضای داخلی پروژه تداعی میکند. بطن چپ علاوه بر متصل کردن شهر به بام، با باز و بسته شدن در مسیر، تجربه فضای منحصربهفردی برای مخاطب فراهم میکند.
صرفهجویی و تجربه
با توجه به الزام به اقتصادی بودن پروژه تلاش شد در بطن راست با به حداقل رساندن هزینهها و تمرکز بر حداکثر کارایی، هزینههای پروژه را تا حد ممکن کاهش داد. بطن راست به دلیل ضوابط بهداشتی سفید شد و تمامی اجزا که در بطن راست قرار میگیرد نیز از همین رویکرد پیروی میکنند.
مخاطب با ورود به پروژه و طی کردن مسیر به بام، میتواند فرایندهای مختلف تولید نوشیدنی، دسر و نان را در طبقات از نزدیک ببیند و همزمان به بام برسد.
