طراح: آرش مظفری · شاخهٔ تجربی معماری کلانشهر
مدیر پروژه: پدرام دیبازر، حمید محمودپور
تیم طراحی: ویستا گوهریزاده، سیاوش غبرایی، امیر احمدی زنوز، روناک نامداری، ندا لطفی، بابک راشدی، لیلا محمودپور
کارفرما و مجری: علی غنیزاده
سازه: آریا دانشور
تیم نظارت: حمید محمودپور، رضا جهانمرد، ناصر وظیفه، علیرضا سلیمانیان
تأسیسات: شرکت رستاک پویا — کولیوند و رحمتی
عکس و فیلم: سروش غبرایی، کیارش کیایی، اشکان صدیق
سهبعدی کامپیوتری: سعید فهیمپور، محمد فرهادی
محل اجرا: خیابان پور ابتهاج، خیابان مهدیزاده، پلاک ۳۵، کاشانک، تهران
مساحت زمین: ۶۶۵ مترمربع
زیربنا: ۳۰۱۰ مترمربع
سال شروع و اتمام: ۱۳۸۶–۱۳۹۰
مجموعهٔ مسکونی کاشانک شامل ۱۱ واحد مسکونی با مساحتهای ۷۵ تا ۲۳۰ مترمربع و فضاهای رفاهی و خدماتی از جمله سرسرا، سالن اجتماعات، استخر و سوناست. بهرهبرداران پروژه از اقوام کارفرما بودند و طرح و مساحت کلی فضاها تا حد ممکن براساس نیاز آنها شکل گرفته.
ضوابط شهری. این مجموعهٔ مسکونی نوعی چالش با قواعد شهرسازی شهرداری تهران بوده که برای قطعات مستطیلیشکل مرسوم مورد استفاده است، یعنی ساختمانهای با دو نما و میزان ساخت ۶۰ درصد + ۲ متر با فرض ایجاد نورگیر در آنها. زمین شکلی ذوزنقهای نزدیک به مثلث داشت، با یک قاعدهٔ بسیار کوچک که از بنبست شمالشرقی به قاعدهٔ بسیار بزرگ مجاور نمای کوچه در ضلع غربی سایت میرسید. با توجه به سقف حداکثر ساخت ۶۰ درصد + ۲ متر، امکان افزایش یک سطح به نما در کنار ضلع غربی و یک نمای کامل در شمال سایت در فاصلهٔ سهمتری از شمال سایت وجود داشت. بنابراین نماهای ساختمان از دو به چهار افزایش یافت: نمای شمالشرقی، شمالی، غربی، جنوبغربی. این استراتژی به اجزای کوچکتر هم تعمیم پیدا کرد. یعنی با توجه به دید، دسترسی، امکان بازی نور و سایه و تهویهٔ طبیعی، حجم به قطعات کوچکتری تبدیل شد تا ضمن تأمین حداکثر مساحت فضاهای داخلی حجمهای کوچکتری در نما بهوجود آیند و در جهات مختلف تکثیر شوند.
مصالح. در هماهنگی با طبیعت اطراف و رنگ زمینهٔ نیمه کوهستانی کاشانک، آجر ابلق تهرانی برای ساختمان انتخاب و در چندین مرحله با تکنیکهای مختلف ساخته شد که نهایتاً پس از رسیدن به رنگ مورد نظر سفارش داده شد. در این پروژه در مورد جزئیات کار آجری سعی شده بیشترین تأکید روی خطوط افقی باشد و از هرهچینی و بندهای عمودی پرهیز شده. بافت آجری در پوستهٔ فضاهای داخلی نیز به کار گرفته شده است.
دسترسی. مجموعه از دو خیابان دسترسی دارد. در شمالشرقی از طریق خیابان آشیانک و در شمالغربی از طریق خیابان مهدیزاده. فاصلهٔ سهمتری بنا از شمال زمین امکان ارتباط این دو دسترسی شهری را فراهم آورده و دو جبههٔ شمالشرقی و شمالغربی سایت از طریق گذر شمال مجموعه بههم مرتبط شدهاند. این نحوهٔ استقرار امکان دسترسی پیاده و سواره را در اطراف سایت تسهیل کرده.
سازه و تأسیسات. سازهٔ ساختمان فلزی و تأسیسات گرمایش و سرمایش آن فنکویل است.
نظر داوران
مهدی علیزاده: انتخاب مصالح سازهٔ فولادی و سطوح پرکنندهٔ آجر نما یکدست است. اسلوب طراحی و مصالح انتخابی یکدست است. نقشه تا حدودی ارتباط زنده با شهر دارد.
سید رضا هاشمی: به دلیل حجم بسیار زیبا و پرتحرک و درهمپیچیده، هرچند کمی قدیمیشدهٔ آن و استفادهٔ موفق از آجر در پرداخت آن، متنپردازی آجری جذاب و نوآورانه نورگیر داخلی، و در یک کلمه قوت و پختگی و کمالیافتگی ترکیب.
کامران افشارنادری: ویرایشی جدید از ساختمان با نمای آجری که در ضمن معاصر بودن با فرهنگ و اقلیم ایران تناسب دارد. یافتن راهحل برای ضوابط دستوپاگیر شهرداری در خصوص نظام اشغال زمین. ایجاد نمای خاص و جذاب.








