کارلو اسکارپا
اسکارپا پس از آزمایش کردن لوح سنگی یادبود (کاپوویلا۱)، و نیایشگاه یادمانی (وریتی۲)، برای آرامگاه فرانچسکا رینالدو۳ (۱۸۶۹- ۱۹۵۸)، خواهر وینچنزو۴، معماری که اسکارپا در ابتدای دهه ۱۹۲۰ با او کار کرده بود، یک سنگ افقی، هماهنگ با سادگی گورستان کوچک کوهستانی طراحی کرد. متشکل از دو باریکه سنگ مرمر بوتیچینو۵ به ضخامت ۱۳ سانتیمتر که به واسطه یک مفصل همپوشان، چلیپاوار به هم متصل شدهاند. باریکه سنگ اول به طول حدود یک سوم کل سنگ، یک حفره نیمدایره جمعوجور دارد که به سوی لبه باز، کوچک میشود. یک شکاف طولی میانی از اینجا شروع میشود، سرتاسر طول سنگها را میپیماید و در یک فضای توخالی، با قوسهایی با دو مرکز باز میشود. اسکارپا با استفاده از پسرفتگی پشتبند، کاری کرده که به نظر میرسد سنگ در بالای گور معلق مانده است. همچنین از خط دیوار هم جدا شده و به گونهای نامحسوس به سوی باریکراه مقابل متمایل شده است.
از فصل مشترک شکاف بلند و خط ارتباط بین باریکه سنگها، شکل یک چلیپا به سبکی خاص خلق شده؛ در حالی که حفره دارای دو دایره، که اینجا اشارهای است به دنیای زمینی/ آسمانی، یا اندیشه بیکرانگی، نقشی کلیدی در کار اسکارپا دارد، و بر حسب زمینه و روشهای استفادهشده معناهای متفاوتی پیدا میکند.۶
نام و جزئیات دیگر متوفی، به ترتیب تاریخی در راستای لبه بالایی اولین باریکه سنگ با نوعی حروف چاپی حک شده، با استفاده از حروف بزرگ و کوچک در اندازههای متفاوت، به گونهای که برخی حروف روی هم افتادهاند.
چیزی شبیه به این در لوحهای متصل به سنگ مرمر بالای گور، به یاد دخترانشان لوئیجینا۷ و بیچه۸ لازاری، (و همسرانشان)، تکرار شده است - خواهر کوچکترشان، اونورینا۹ همسر اسکارپا بود - که هر دو پس از معمار ونیزی از دنیا رفتند.
پانوشتها:
1- Capovilla
2- Veritti
3- Francesca Rinaldo
4- Vincenzo
5- Botticino marble
6- Kurt W. Forster, Mappe d'invenzione: edifici e allestimenti di Carlo Scarpa, in Carlo Scarpa. Mostre e musei 1944-1976/Case e paesaggi 1972-1978, catalogue of the exhibition, Verona, Museo di Castelvecchio, Vicenza, Palazzo Barbaran da Porto, 10 September – 10 December 2000, ed. by Guido Beltramini, Kurt W.Forster, Paola Marini, Milan 2000, pp. 3-26, in particular pp. 16 – 8.
7- Luigina
8- Bice
9- Onorina
Carlo Scarpa: Architecture and Design






