وقتی به آموزش فکر میکنیم اغلب مدارس را در قالب سنتی و مفهوم رسمی به یاد میآوریم. بیشتر مردم بر این باورند که یادگیری واقعی تنها میتواند در کلاسهای درس رسمی اتفاق افتد. برخی دیگر نیز فکر میکنند که یادگیری در هر شکل و محیطی اتفاق میافتد. مؤسسه خیریه آموزشی نور مبین با برخورداری از سیستم آموزشی خاص و ایجاد فضای آموزشی باز برای کودکان بستری را ساخته است که در آن داشتن آزادی عمل برای دانشآموزان مجموعه امری ضروری است. این مؤسسه بدون دریافت شهریه از دانشآموزان برای رسیدن به بالاترین سطوح آموزشی و پرورشی در استانداردهای روز دنیا تلاش میکند.
زمین پروژه در سایتی به مساحت ۲۸ هکتار در شهر بسطام از توابع شاهرود واقع شده است. این سایت دارای طرح جامعی مشتمل بر کاربریهای گوناگون در توسعه آتی در جهت شکلگیری مجتمع آموزشی نور مبین است.
در طراحی این مدرسه با برنامهای مواجه شدیم که با مدارسی که تا به حال تجربه کرده و آموزش دیده بودیم، کاملاً متفاوت بود. میتوان گفت که در این مدارس همه آنچه ما از سیستم آموزشی در مدارس خود تجربه داشتیم، بود ولی با نگاهی دیگر. این موضوع از طریق تکثیر برنامه در قالب حجمهای مستقل و معین منجر به تبدیل ساختمان آموزشی مدرسه به محلههای آموزشی شده است. این محله آموزشی همانند یک محله شهری، شامل دید و منظرهای گوناگون، فضاهای سبز، زمینهای بازی و فضاهای مکث است. دانشآموزان در این مجموعه سه کلاسه وارد سطحی از تعاملات مرتبط با حس تعلق و مالکیت به فضا و پدید آمدن احساسات و تعاملات همسایگی، محلهای و درگیر شدن در روابط فضایی بینابینی در رابطه با چیزهایی که به آنها درجات متفاوتی از تعلق خاطر دارند میشوند.
این محله آموزشی در همان حالی که از طریق قرارگیری در سطوح مختلف، دید و منظرهای متنوعی را به دانشآموزان عرضه میکند، با تقسیم چشمانداز به سطوح مختلف باعث میشود دانشآموزان با قرارگیری در هر یک از این سطوح با تنوع چشمانداز در محیط و اطراف خود مواجه شوند و دید و منظر در این محله آموزشی در سه تراز زمینهای بازی، محوطه و بام شکل گیرد.
