•محل اجرا: اشکاوند، کنار خط ریل راه آهن •کارفرما: خانواده ریاضیات •تیم طراحی: ناصر حسن پور، سعید فروغى، مهسا ترکان، حدیث مبلى، ستاره پورمصداقى •اجرا: نادر حسن پور •نظارت: ناصر حسن پور •سازه: احمد زمانیفر •تأسیسات مکانیکى و برقى: محمد 310 :امین جواهرى •گرافیک: مهسا ترکان •عکس: نگار صدیقى •زیربنا مترمربع1038 :مترمربع •مساحت
\\nگروه سروستان، ناصر حسن پور، سعید فروغى
\\nماجراى پروژه ویلاى کنار خط براى ما از یک جلسه دوستانه با کارفرماى قدیمى و بازگویى خاطرات مجموعه همسایگى باغ هاى موروثى پدرى آغاز شد که در نزدیک ترین نقطه به خط محدوده شهرى اصفهان و در کنار خط ریل راه آهن جاى گرفته بود. بازى هاى کودکانه چند نسل با عبور قطارها و برج کبوترى که آن سوى خط ریل بود و رؤیاى تکرار آن خاطرات در تعطیلات آخر هفته براى فرزندان و نوه ها و ... . سفارش طراحى پروژه با تردید از سوى کارفرما همراه بود. بناى نیمه کاره اى در مرکز باغ، با ایده هایى برگرفته از الگوهاى سنتى که با توجه به ابعاد و هندسه بنا و عبور قطار از کنار آن کارفرما را از ادامه طرح قبلى منصرف ساخته بود. ساختمان در ساختار بر پایه یک مربع با تقسیم نه تایى بر اساس الگوى مندل بود که فضاى حوضخانه مرکزى با سقفى بلندتر در مرکز چلیپا به چهار گوشه متصل مى شد. فضاى نیمه باز ایوان با سه مدول در جنوب به بناى اصلى متصل بود. بنا مینیاتورى از الگوى خانه هاى سنتى بود که با توجه به ابعاد سه در سه متر هریک از مدول ها، هیچ فضایى، ظرفیت گنجاندن اعضاى خانواده در کنار یکدیگر را نداشت. ارتباط فضاها از هرسو مرزبندى حرکت و سکون را مختل و گشودن بنا از سه سو به بیرون، حفظ سکوت هنگام استراحت را با چالش روبه رو مى کرد. قرارگیرى بنا در مرکز باغ روى سکو و استخر مقابل آن فضاى باز را به چند فضاى خرد تقسیم مى کرد و این
\\nهمه سبب دوگانه انتخاب میان ساخت از نو یا بازسازى بنا بود. پاسخ ما بازسازى با حفظ ساختار و محوریت هاى چلیپایى بنا و تغییراتى در جانمایى و ادغام فضاها بود. از این رو با برداشتن یکى از ستون ها چهار مدول بر یکدیگر افزودند و فضایى براى گردهم آوردن خانواده پدید آوردند. فضاى مرکزى با حفره اى رو به آسمان گشوده شد و به فضاى جنبى خود پیوست و فضایى میانى فراهم آورد که امتداد محور قبلى را حفظ مى کرد. استخر از مقابل بنا به مجاور آن جابه جا شد. در امتداد محور اصلى سردر ورودى افزوده شد و فضاى خواب و استراحت در پس فضاى میانى جاى گرفت و رو به آن گشوده شد. گشایش فضاى میانى رو به آسمان چون کاسه اى وارونه از نور بر مرکز فضا جاى گرفت و قامت یک درخت به زیر آن با چهار قاب پنجره از چهارسو همراه شد. بدین گونه درخت در پس هر یک از قاب هاى رو به درون، همچون عضوى از خانواده حضور دارد. پوشش هاى باز و بسته شونده بر گشودگى هاى بیرونى جاى گرفتند که با بستن آنها، بنا رو به فضاى میانى آرامش و سکوت و با گشودن آنها رو به باغ شور و نشاط مى یافت. در پس زمینه درخت، دیوار مشبک آجرى جاى گرفت که هم زمان با روشن کردن فضاى در پس خود به هنگام روز و روشنایى فضاى در پیش خود به هنگام شب؛ یادآور جزئیات آجرى برج کبوتر آن سوى خط بود.
\\nمحل اجرا: خیابان کیان آباد، بین خیابان چهارم و پنجم •کارفرما: کسرى زالى •تیم طراحی: سپاس حقیقى، فریدون پورتوکلى •اجرا: رامین خادمى فرد •نظارت: استودیو دیزاین اوژن •سازه: رامین خادمى فرد •تأسیسات برقى: علیرضا دیلمى •تأسیسات مکانیکى: على میرزاوند •گرافیک: استودیو دیزاین اوژن •عکس: محمد حسین حمزه لویى مترمربع600 : مترمربع •مساحت600 :•زیربنا
\\nاستودیو دیزاین اوژن ، اوژن سلیمى، دنا خاکسار
\\nطبقه در خیابان پر رفت و آمد کیان آباد اهواز3 پروژه تترا فودهال ساختمانى است و کاربرى هایى از جمله کافى شاپ، رستوران و نان و شیرینى پزى را شامل مى شود. بنا پیش از بازسازى، نمایى سنگى با گرافیک دوبعدى و فاقد ارزش هاى معمارى داشت و در میان ساختمان هاى بلند ادارى پوشیده از آجر احاطه شده بود. درخواست کارفرما از تیم طراحى، طراحى ساختمانى بود که علاوه بر ایجاد هارمونى با منطقه، رویکردى پیشرو و نو را از طریق نقد وضع موجود به نمایش بگذارد. با این توصیف، سؤال اصلى تیم طراحى آن بود که پروژه چگونه مى تواند در عین برقرارى گفت وگو با همسایگى هاى مجاورش و ایجاد پیوستگى بصرى در پوسته شهرى، تمایزى در ساختار تیپولوژى و مورفولوژى بستر شهرى ایجاد کند و دعوت کننده عابران به فضاى درونى خود باشد؟ از این رو در قدم اول، نماى بى هویت پیشین تخریب و با حفظ سازه بتنى آن به صورت نمایان، شبکه اى خنثى براى تعریف پوسته جدید فراهم شد. با توجه به لزوم اتصال دو بدنه آجرى مجاور از طریق این پروژه، مصالح انتخابى براى جداره سازى این بنا، آجرى با میانگین رنگى طرفین در نظر
\\nگرفته شد. همچنین علاوه بر امتداد نماى همسایگى ها، جهت ایجاد پیوستگى میان فضاى داخل و خارج و تعریف دعوت کنندگى، پوسته هاى آجرى با ایجاد خمیدگى به داخل متمایل شدند. گویى پوسته شهرى تا درونى ترین لایه پروژه نفوذ مى کند و به تعریف فضاهاى داخل مى پردازد. به سبب مواجهه مخاطبان پروژه با این پوسته، تلاش شد مدول هاى آجرى نیز ماهیتى منحصر به فرد براى ترغیب حس لامسه و بازى با نور و سایه داشته باشند. بنابراین با تیشه اى کردن آنها توسط نیروى دستى کارگرها، تلاش کردیم هر یک به جاى داشتن بافت منظم کارخانه اى، همچون اثرى هنرى حاصل تلاش کار دست باشد و هیچ آجرى شبیه دیگرى نباشد. این تصمیم باعث افزودن لایه ادراکى جدیدى به پروژه شد که فقط در وضوح بالا و فاصله نزدیک قابل دیدن است. پروژه تترا فودهال نمایشى از قوس هاى آجرى رقصانى است که هر یک در تلاش براى امتداد شهر به درون هستند و طرحى هم آوا با موسیقى شهر را به گوش مى رسانند.
\\nپلان طبقه همکف ورودى-1 کانتر-2 بیرون بر-3 آشپزخانه-4 صندوق-5 سالن-6 سرویس بهداشتى-7
\\nپلان طبقه اول سالن-1 کانتر-2 نان و شیرینى پزى-3 سرویس بهداشتى-4
\\nپلان طبقه دوم آشپزخانه-1 سالن-2 کانتر-3 سرویس بهداشتى-4
\\nپلان بام سالن-1 کانتر-2 سرویس بهداشتى-3
\\nوید بین طبقه همکف و اولB-B مقطع عرضىA-A مقطع طولى پله دسترسى عمودى
\\n4 •محل اجرا: بندر کنگان، خیابان گلزار •کارفرما: امیر کشاورز •تیم طراحی: ملیکا خورشیدیان •اجرا: امیر کشاورز •نظارت: محمد موذنى •گرافیک: استودیو چنین •عکس: آرش اختران مترمربع38 : مترمربع •مساحت38 :•زیربنا
\\nمیلیون تومان، تلاش مى کند92 »چفت« نمایشگاه دستگیره و یراق با بودجه با توجه به ظرفیت هاى فضایى، اقتصادى و اجرایى خود، مسئله هایى را طرح کند و سپس به تجربه گرى در مواجهه با مسائل و الزامات برنامه پروژه بپردازد. چگونه مى شود در مواجهه با جداره شهرى ، بدون هیاهوى زیاد جلب توجه کرد؟ چگونه مى شود در مواجهه با مسئله ویترین )نشان دادن( از کلیشه هاى رایج فاصله گرفت؟ چگونه مى شود با مسئله انتخاب )گزینش( در فضایى که در ذات خود مستعد شلوغى است، مواجه شد؟ مسئله دیده شدن از بیرون را مى توان یکى از چالش هاى مهم مغازه هایى که در جداره شهرى قرار دارند دانست. پاسخ متداول به این مسئله را مى توان حضور حداکثرى و جلب توجه با عوامل مختلف )رنگ، نور، صدا و ...( دانست. به نظر مى رسد شهر و جداره هایش آخرین عنصرى است که در این روند به آن فکر مى شود یا براى آن پاسخى در نظر گرفته مى شود. »چفت« تلاش مى کند در شلوغى پیرامون خود، میان نورهاى رنگى و تابلوهاى غول آسا، لحظه مکث باشد و با به چالش کشیدن کلیشه هاى مرسوم، از توانایى هاى فرمى معمارى در برخورد با مسئله ویترین و برنامه پروژه با مخاطب خود ارتباط برقرار کند و بهانه اى براى داد و ستد باشد. به صورت متداول ویترین مغازه را مى توان عنصرى دانست که در فصل مشترك فضاى داخلى و خارجى، روى لبه داخلى مغازه مى نشیند
\\nو سعى بر جلب نظر مخاطب بیرون از مغازه دارد. »چفت« تلاش مى کند با برهم زدن این کلیشه و خم کردن آن فضاى میانى آن را فعال کند و به جاى ویترین کردن، به ویترین شدن فضا نزدیک شود و با ضخیم کردن بخش هایى از آن، لایه هاى مختلفى را به ویترین تزریق کند. ویترین شدن فضا، امکان چرخش آزادانه مخاطب در فضا و تعامل حداکثرى با محصولات را فراهم مى کند. هم زمان در پشت و درون خودش فضاى انبار را فراهم مى کند و در گوشه ها جهت استفاده حداکثرى از فضاى انبار به در تبدیل مى شود. ضخیم شدن ویترین، هم زمان امکان برخورد متفاوت با نحوه نشان دادن دستگیره ها با توجه به ویژگى هاى متفاوتشان را نیز فعال مى کند. نمایشگاه دستگیره فضایى است مملو از عناصرى در اندازه و رنگ هاى متفاوت که هم نشینى آنها پتانسیل بالقوه اى در شلوغى و ازدحام فضا دارد. ایجاد ویترین شدن فضا و ضخیم شدن آن، این فرصت را ایجاد مى کند که در ارائه دستگیره هاى کابینتى از هر مدل تنها یک اندازه مشخص روى ویترین نصب شود و مخاطب در صورت تمایل ، با کشیدن دستگیره، بتواند اندازه هاى متفاوت آن را بررسى کند. متغیر بودن ضخامت ویترین امکان نشان دادن دستگیره هایى با اندازه هاى بزرگ تر را نیز فراهم مى کند. ویترین شدن فضا به واسطه یکپارچگى و پیوستگى اش تأثیر بسزایى در سهولت مقایسه و تصمیم گیرى مخاطب دارد.
\\n•محل اجرا: شهر شریفیه، جنب پاسگاه •کارفرما: وحید عبدالهى •تیم طراحی: نفیسه رشیدى، فاطمه حکیمیان، صدف قلى زاده، وحید صدرایى فر •اجرا: وحید عبدالهى •نظارت: امیراحمد 1500 :رضایى •گرافیک: سجاد رضایى •عکس: پیمان رجبى •زیربنا مترمربع1700 :مترمربع •مساحت
\\nدر پى گفتگوهاى انجام شده با کارفرما و بازدید از محل، متوجه شدیم یکى از مهم ترین مسئله ها، دیده نشدن بنا در بستر خود بود، چراکه این گلخانه به دلیل قرارگیرى در بافتى صنعتى و محاط شدن با گاراژها و تعمیرگاه ها و نیز نبود ورودى مناسب، فرصتى براى جذب مخاطب در اختیار نداشت، بنابراین توجه و تمرکز اصلى بر ایجاد تمایز بین این بنا با بافت پیرامونى و معرفى و شناساندن آن به عنوان »گلخانه« بود. علاوه بر - استفاده از پوشش سیمانى در جبهه بیرونى و بدنه هاى داخلى فرصتى مناسب براى داشتن رنگ دلخواه در اختیار قرار -ملاحظات اقتصادى داد. رنگ خاکى دیوارها در ترکیب با رنگ سبز قاب ها )برگرفته از پالت رنگى طبیعت( و محوطه سازى، اولین گام جهت درخشش و ایجاد تمایز بین گلخانه با بافت خاکسترى پیرامونى است. فرم لطیف، سیال و بدون گوشه و شکستگى، موضوع دیگرى است که توسط آن سعى بر جدا کردن این بنا از فضاى بى روح پیرامونى شد. با توجه نهایت تلاش -کنار جاده؛ محل تردد خودروها- به محل قرارگیرى این گلخانه
\\nبر این بود تا فضایى که بازطراحى مى شود، با خلق ویترینى جذاب، تصویرى غیرمنتظره و وسوسه انگیز حتى از فواصل دور براى عابران و خودروهاى عبورى ایجاد کند؛ به نحوى که با دیدن این فضا در بافت وسیع موجود، حتى بدون قصد خرید، سرى به این مکان بزنند. در ادامه، دالان ورودى که مرز بیرون و درون را کمرنگ تر مى کند و مخاطب را از محیط بیرونى به فضاى دنج و دلنشین داخلى متصل مى کند، تجربه خوبى از خرید را براى مشتریان خود به ارمغان مى آورد. فضاى پیش ورودى که با سنگ ریزه مفروش شده، امکان تماشاى نمایشگاه این گلخانه را در اختیار قرار مى دهد. بدین ترتیب این بدنه زیباى شهرى، به وضوح کاربرى مجموعه را معرفى، و افراد را براى کشف فضاى داخل، ترغیب مى کند. از آنجا که این مجموعه محلى است براى استقرار و عرضه گیاهان، تلاش بر این بود تا حس لطافت و آرامش در قسمت هاى مختلف جارى باشد؛ این مجموعه نه تنها مکانى است براى خرید گل و گیاه، بلکه جایى است براى داشتن یک حس و خاطره خوب.
\\nمحوطه بیرونى-01 ورودى-02 مکث- پیش فضا-03 گوشه دنج-04 سرویس بهداشتى-05 نمایشگاه-06 انبار-07 سوله گلخانه-08 اتاق استراحت کارکنان-09
\\nپلان مجموعه بعد از بازسازى 1:200 مقیاس پلان مجموعه قبل از بازسازى 1:200 مقیاس
\\nبرج هاى آ اس پ، تهران103 واحد ویلایى
\\nغربى64 •محل اجرا: اتوبان کردستان، اتوبان حکیم، شیخ بهایى، خیابان 103 )آئینه وند(، برج هاى آ.اس.پ.، واحد •کارفرما: آقاى کیوانلو •مسئول طراحی: سعید فرشباف •تیم طراحی: سعید فرشباف، مرجان نراقى •طراحی دیتیل: داریوش قربانى •اجرا: بهداد کمالیان •نظارت: ارشیا تقى زاده •تأسیسات برقى: آقاى مهندس سورى •اجراى تأسیسات برقى: آقایان محمدى، فرجى •تأسیسات مکانیکى: آقاى مهندس نیکخو •اجراى تأسیسات مکانیکى: آقاى گلکار •ارائه: متین رستمى، سارا مالکى، مرجان نراقى •طراحى آجرهاى لعاب: منصوره امینى •طراحى نورپردازى: شرکت نورپردازى نورسافرم •مبلمان: گروه نشیمن 378 :•طراحى آشپزخانه: اسکان وود •عکس: پرهام تقى اف •زیربنا مترمربع492 :مترمربع •مساحت
\\nویلاهاى درون برج هاى آ اس پ، یکى از معدود الگوهاى موفق ساخته شده در ایران به حساب مى آید که معمولاً ساکنان قصد ترك آن را ندارند و در صورت امکان، سعى در حفظ این ویلاها را دارند. در وضع موجود با توجه به محدودیت هاى شهر. تهران، کمتر این کیفیت ویلایى را در مجتمع یا در بافت شهرى مى توان یافت. برج هاى آ اس پ، یکى از فضاهاى قدیمى شهرى است و سهمى در خاطره جمعى شهر تهران دارد. با توجه به گذشت زمان بسیار از بهره بردارى این مجتمع، بیشتر ویلاها بازسازى مى شوند. سبک زندگى در این نوع ویلاها که امکانات مختلفى در آن واقع شده شرایط منحصر به فردى را پدید آورده است. از آنجا که ایده طرح از ارتباط حیاط)بیرون( با خانه )درون( آغاز شد و راهبرد آن با وسعت بخشیدن ارتباط میان حیاط محدود و مرز نورگیر صورت گرفت؛ از این رو مسئله به این صورت مطرح شد که چگونه مى توان مرز قطعى را به یک فضاى فعال و چندبعدى تبدیل کرد؛ فضاى حیاط را از خانه جدا کرد و مرز خود را به یک فضاى میانه اى )میانجى( تبدیل کرد؟ فضاى میانجى فضاى میانه مى تواند در ارتقاى رابطه بین درون و بیرون و کیفیت سلب شده این فضاها، نقش تکاملى و میانجى را بازى کند؛ به گونه اى که از طریق این فضا نقاط ضعف فضاى درون و فضاى بیرونى رفع شود. فضاى میانه مى تواند ماهیت منعکس کننده و در عین حال مجازگونه اى از کیفیت فضاى متقابل
\\nخود را بازنمایى کند. از لحاظ عملکرد نیز، فضاى میانه به عنوان فضاى سبز، فضاى نیمه باز و تعریف کننده فضاهاى ورودى، ایفاى نقش مى کند که معرف ارتباط میان بیرون و درون پروژه نیز است. با بررسى پلان وضع موجود و نیاز هاى مطرح شده، سعى در رفع نقاط ضعف پروژه اعم از محدودیت ارتباط میان فضاهاى درون و بیرون، عدم نفوذپذیرى نور در عمق فضاها، دید و عدم محرمیت فضاى نشیمن در حیاط ویلا از سوى آپارتمان هاى بالا، عدم انسجام فضاهاى عمومى، خصوصى و حیاط شد. سازماندهى فضاهاى داخلى بین سه منطقه حیاط، فضاى میانه و درون به طور هم زمان به واسطه فضاى میانجى شکل گرفته و در مکان هایى که انتهاى فضاى داخلى بوده سعى در بازنمایى بیرون به صورت سطوح انعکاس دهنده از فضاى حیاط شده است که در بعضى از قسمت ها به واسطه آینه هایى با زوایاى مختلف نمایان مى شوند و در سطوح دیگر نمود آن به واسطه شیشه هایى فضاهاى مختلف را تفکیک مى کنند. ایده مصالح این بخش در ارتباط با شخصیت منحصر به فرد کاشى هاى لعابى آبى مجموعه برج هاى آ اس پ به عنوان مصالح شاخص و مشترك در -سبز فضاهاى مشاعات و ویلاها بوده است. همچنین به گونه اى دیگر سعى در افزایش کیفیت منعکس کننده در فضا )طیف رنگ هاى سبز، آبى در قالب لعاب( شده است تا بازتاب و ادغام انتزاعى فضاهاى متقابل )درون و بیرون( را تقویت کند.
\\nقبل از بازسازى بعد از بازسازى
\\nپذیرایى مهمان-1 فضاى تلویزیون عمومى-2 غذاخورى-3 بار-4 اتاق مطبح-5 آشپزخانه-6 اتاق تعویض لباس-7 سرویس اتاق تعویض لباس-8 فضاى تلویزیون خصوصى-9 اتاق با کاربرى-10
\\nچندمنظوره رختشورخانه-11 اتاق لباس اتاق مستر-12 حمام و سرویس-13 اتاق مستر اتاق خواب مستر-14 حمام و سرویس-15 اتاق خواب-16 غذاخورى حیاط-17 باربیکیو-18
\\n•محل اجرا: جاده تبریز به اهر، سه راهى ورزقان، به طرف ورزقان، منطقه باتچاى •کارفرما: بیان عزیززاده •تیم طراحی: حسن ابراهیمى اصل، ابراهیم صفدرى، محمدحسین رامگر •اجرا: حسن ابراهیمى اصل، محمدحسین رامگر •نظارت: حسن ابراهیمى اصل •سازه: جلال نزاکت •تأسیسات برقى: سلمان داورى •تأسیسات مکانیکى: على اکبر خردمند •گرافیک: ابراهیم مترمربع •مساحت: 22 :صفدرى •عکس: حسن ابراهیمى اصل •زیربنا مترمربع1000
\\nدفتر معمارى رد خاك، حسن ابراهیمى اصل
\\nمترمربعى15 باتچاى سکونتگاهى است بومى؛ که از بازسازى خانه باغى کیلومترى تبریز، ساخته 25 روستایى به همین نام، در-در منطقه ییلاقى شد. هدف پروژه فراهم آوردن سرپناهى است براى ساکنانى که گهگاهى زندگى شان در مزرعه و در میان درختان و محصولاتشان مى گذرد. مترمربعى ساخته شده بود 1000 ًبنا در وسط یک زمین زراعى تقریبا که از سه وجه نیز همسایگى هایى از جنس و کاربرى همسان داشت. ابتدا و مترى داشت که سعى شد ترازبندى 3 انتهاى سایت اختلاف ترازى حدود سایت نیز بر اساس این اختلاف ارتفاع و زاویه شیب تنظیم شود. پروژه بازسازى بناى موجود و کرت بندى سایت را شامل مى شد. با در نظر گرفتن مترمربعى در کالبد بنا و بقیه 8 تمامى موارد، یک مداخله و افزایش حجم مداخلات طراحى و بازسازى داخلى، و نماى پروژه اتفاق افتاد. معناى باتچاى؛ رودخانه در عمق یا فرونشسته است؛ که استعاره اولین پرسش را براى ما ایجاد کرد: آیا این فرونشستگى مى تواند در خود بنا نیز اتفاق بیفتد؟ آیا خط آسمان بنا مى تواند با خط آسمان سایت یا زمینه منطبق باشد؟ این سؤالات ما را به ادغام خط آسمان بنا با خط طبیعت هدایت کرد؛ به عبارتى ترکیب طبیعت و خط آسمان و یا محو شدن و فرونشستن بنا در طبیعت و انتقال طبیعت به بام بنا )با قرار دادن کاه در پشت بام(. در مداخلات بر دو اصل اساسى متمرکز بودیم؛ الف( رسیدن به حال و هواى بومى و حس مکانى، با بازخوانى و بازسازى روش هاى محلى و توسعه الگوى معمارى آذربایجان ب( سازگارى با اقلیم سرد آذربایجان با مصالح ایدرى
\\nو روش هاى غیرفعال. بدترین ضلع و یا جداره خارجى ساختمان در اقلیم آذربایجان، پشت بام است که در زمستان با ساطع شدن طول موج بلند باعث اتلاف حرارت فضاى داخلى و در تابستان با جذب پرتو مستقیم خورشید باعث افزایش دماى داخلى مى شود. استفاده از تل هاى کاه علاوه بر اهداف استعارى مى تواند این نقص را به مقدار قابل توجهى رفع کند، و -مفهومى علاوه بر عملکرد اقلیمى در ایجاد تصویر بومى و ادامه توسعه الگوى معمارى آذربایجان، نقش مهمى ایفا کند. در شکل دهى فضاى داخلى؛ حضور و درك آتش مانند بیشتر نقاط ایران، براى مردم آذربایجان نیز، مؤلفه اى رضایت بخش بوده و علاوه بر عملکرد و توجیهات اقلیمى، در بسیارى از موارد نقش آیینى و نمادى نیز دارد و از قدیم با نام »کرسى« در معمارى بومى این منطقه وجود داشته و در گردهم آوردن ساکنان بنا، نقش مهمى دارد. بر این اساس، چینش فضایى را به دو بخش آشپزخانه )و فضاى سرویس دهنده آن( و فضاى نشیمن )گردهمایى دور آتش دان( تقسیم کردیم. آتش دان جدا از بحث عملکردى به عنوان عنصرى در راستاى جمع کردن افراد عمل مى کند، به رسم آیین این بوم و اقلیم، این گردهمایى به صورت نشستن روى زمین و جمع شدن دور کرسى، اتفاق مى افتد. و در نهایت نیم نگاهى نیز به امکان ایجاد فضا در محور عمودى یا نگاه مقطع گرا به تقسیم فضایى داشتیم، و در این راستا، از فضاى بالاى آشپزخانه براى استراحت شبانه استفاده شده است؛ که به دلیل صعود هواى گرم به بالا، توجیه اقلیمى نیز مى تواند داشته باشد.
\\n27 •محل اجرا: خیابان عبدالرزاق، کوچه احمدى فشارکى، پلاك •کارفرما: حسن اکبریان •تیم طراحی: آفاق آسایش، ژینا حقیقت •اجرا: بهار اکبرى، توماج مقدس زاده •نظارت: بهار اکبرى •سازه: توماج مقدس زاده •تأسیسات برقى: حسین خورزنى •تأسیسات مکانیکى: مهدى دلاورى 360 :•گرافیک: مروارید موید، آفاق آسایش •عکس: حسام روانفر •زیربنا مترمربع480 :مترمربع •مساحت
\\nاین پروژه بازسازي یک خانه تاریخى به منظور بهره از آن به عنوان بوتیک هتل است. خانه درختى عمارتى ساده و کم تزئین است که براى طبقه نیمه مرفه بازارى زمان خود ساخته شده و مشخص است در هر دوره، در هر یک از جبهه هاى خانه، تغییرات اساسى به صورت تخریب و بازسازى به سبک جدیدتر انجام گرفته است. همین عامل جبهه شمالى بنا را داراى ساختى متعلق به دوران پهلوى اول و سایر بخش ها را داراى الگوى معمارى اواخر قاجار کرده است. حفظ شخصیت متفاوت هر فضا اولویت اول پروژه بود. خانه هاى قدیمى حیاط مرکزى، اگر دستخوش دخل و تصرف هاى اشتباه نشده باشند داراى فرمى کامل هستند. رویکرد ما در بازسازى، برگرداندن نماها و فضاهاى خانه به روزگار اولیه آن، و اضافه کردن فضاها و برطرف عملکردى آن بدون برهم زدن شکل خانه بود. قرینگى -کردن نیازهاى فضایى فضاها چه در نما چه در پلان به ما اجازه دخل و تصرف کلى در طبقه همکف
\\nرا نمى داد. از طرفى قرار بود که از حیاط بزرگ خانه که نقطه قوت آن در سودآورى و خاص شدن هتل بود، کاسته نشود. تعداد پله هاى پشت بام براى اضافه کردن کاربرى در طبقه دوم به دلیل ارتفاع بنا، بسیار زیاد بود و اضافه شدن طبقه دوم ناممکن مى نمود. اما حیاط و زیرزمین براى طراحى و حتى تکمیل فرم اولیه بنا گزینه هاى مناسبى به دست مى دادند. ضلع شمال و جنوب با کندن زیرزمین ها، فضاهاى افزوده به خانه داد. و باغچه، فضایى که در خانه هاى تاریخى همیشه مسطح بود، شکل مدرن و پله پله به خود گرفت تا از فضاهاى تازه تأسیس حمایت کند. ضلع جنوبى پروژه سه اتاق دارد که هر کدام با دو در به اتاق مجاور راه پیدا مى کنند. سوگیرى دیگر طراح استفاده و تقویت این قابلیت در پروژه بود، که نه تنها فضاها به صورت پیوسته باقى بمانند بلکه ارزش افزوده اى هم براى پروژه باشد. درها سر جاى خود باقى ماندند تا فضاها قابلیت سر هم کردن یا مجزا شدن پیدا کنند.
\\n•محل اجرا: بلوار آیینه خانه، خیابان جهانگیرخان قشقایى •کارفرما: مرجان تکش •تیم طراحی: مرتضى حسن زاده •اجرا: فرهاد بهرامى پور •نظارت: ایمان امین لارى، مرتضى حسن زاده •ناظر اجرا: مهتاب امینى •سازه: بهرنگ نظرى •تأسیسات برقى: على بهلولى •تأسیسات مکانیکى: ابوالفضل جعفرى فشارکى •نقشه هاى اجرایى: سارا کلباسى •گرافیک: نهال تفضلى یزدى•عکس: محمد حسن اتفاق •زیربنا: مترمربع230 :مترمربع •مساحت230
\\nدفتر معمارى ایمان امین لارى ، ایمان امین لارى
\\nاین پروژه بازسازي و طراحى کافه گالرى است که به منظور تأمین فضایى مناسب براى برگزارى نمایشگاه هاى هنرى طراحى شده تا آثار هنرمندان معاصر را به خوبى نشان دهد. گالرى مراجان محلى براى افزایش تعامل میان هنرمندان و مخاطبانى از گروه هاى مختلف جامعه است. قرارگیرى کنار زاینده رود، بلوار آیینه خانه و همچنین پل هاى تاریخى خواجو و جوبى)چوبى( از چالش هاى اصلى طراحى پروژه بوده است. از آنجا که مهم ترین وظیفه گالرى ارائه آثار به مخاطب و اجازه تسلط اثر هنرى بر فضاست، رویکرد طراحى گالرى به گونه اى است که در عین سادگى، الهام بخش نسل جدید هنرمندان، دعوت کننده مخاطبان و حتى باعث برانگیختن حس کنجکاوى رهگذران باشد. با توجه به اینکه فضاى گالرى تأثیر زیادى بر نحوه درك بصرى، جهت یابى و پیمایش فضایى بازدیدکنندگان دارد، از فرم منحنى استفاده شده است تا سیالیت و پیوستگى در حرکت حفظ و
\\nکمترین اختلال در روند بازدید ایجاد شود. شکل گیرى دیواره هاى منحنىِ معلق در راستاى ایجاد فضاهاى نیمه باز و چندعملکردى است تا بسترى منعطف براى نمایش آثار هنرى، گپ و گفت هنرمندان و بازدیدکنندگان و حتى دورهمى هاى دوستانه در کافه را فراهم آورد. خطوط منحنى و قوس هاى مقطع تداعى کننده و بازتعریف طاق هاى قوسىِ پل هاى تاریخى در همجوارى پروژه است و براى کاربران امکان تجربه سکانس هاى بصرى متنوعى را ایجاد مى کند. در سقفِ فضاهاى نیمه باز با بدنه معلق، از آینه کارى هاى سنتى الهام گرفته شده تا براى مخاطب تداعى کننده تصاویرى از معمارى گذشته باشد؛ و البته اشاره اى است هر چند جزئى به کاخ آیینه خانه در همجوارى سایت پروژه که امروز اثرى از آن به جز نام خیابان به جا نمانده است. این آینه کارى ها از سمت معبر و در ابتداى ورود به فضا قابل دیدن نیستند و کاربر هنگام حضور و گردش در فضا با انعکاس و تلألو نور روى کف و دیواره ها به وجود آنها پى مى برد.
\\n•محل اجرا: جنب خیابان مالک اشتر، بازار نطنز •کارفرما: مهیار عابدنظرى •اجرا: سحرکرمى، نیلوفر یادگارى •نظارت: مهیار عابدنظرى •مشاور سازه: سید سجاد هاشمى نسب زواره •تأسیسات برقى: مجید وشوشادى •عکس: محمد حسن اتفاق •سطوح زیربنا پیش از بازسازى: متر76 : متر •مساحت76 : متر •سطوح زیربنا پس از بازسازى55
\\nاین پروژه بازسازي یک مغازه و یک کارگاه در بازار سنتی نطنز به منظور تأمین بستر فضاي اجتماعى با عملکرد کافه است. کافه سرو حاصل بازسازى دو بنا در بافت تاریخى باغ شهر نطنز است. دو بناى ارزشمند که با نظارت رفت و برگشتى با اداره میراث فرهنگى و شهردارى بازسازى شد. با توجه به تمام دستورالعمل هاى بالادستى و الزامات اداره میراث فرهنگی از جمله تخریب جزئی و استفاده اجباري از مصالح آجر، کاربرى کافه با این ملزومات در این دو بنا شکل گرفت. هدف ما به وجود آوردن یک فضاى جمعى باکیفیت با عملکرد کافه در راسته بازار بود. در حالی که در سایت و کنار پروژه چندین بناى مهم تاریخى قرار دارند که از گذشته تاکنون محل اجتماع مردم در مناسبات گوناگون بوده است.
\\nدر راستاي ایجاد این فضاى جمعى بر آن شدیم که بخشى از زمین بایر پروژه به عنوان حیاط به پروژه الحاق شود و با این تغییر که باعث شد سه فضاى مجزا به جهت قرارگیرى در یک ظرف یکپارچه آجرى نیازمند ارتباط با یکدیگر باشند، تصمیم به ایجاد گشودگی و ایجاد فضایى عبورى و در عین حال قابل مکث در راهرو گرفتیم که افزودن آینه هایى رو به قفسه هاى کوچک فروش در راهرو مى تواند دلیل این تأمل باشد. به واسطه تاریخى بودن بناى پروژه و اهمیت حفظ آثار باارزش، در این فضاى تاریخى مداخله اى در مقطع پروژه انجام نشد و تنها تصمیم به مداخله در مقطع زمین گرفته شد و چاله اى ایجاد کردیم که با الحاق حیاط و تغییر شکل زمین، پروژه داراى سه بخش شد که هر کدام کاربرى مخصوص به خود را دارند.
\\nپس از بازسازى آشپزخانه-1 راهرو-2 سالن-3 فر پخت پیتزا-4 حیاط-5 گذر اصلى-6
\\nافزودن فر فلزى در فضاى کوره هاى کاهگلى
\\nکاستن براى ایجاد فضاى ارتباطى و عبور
\\nکاستن از مقطع زمین افزودن در و پنجره فلزى
\\nافزودن کابینت ها
\\nپیش از بازسازى مغازه-1 راهرو-2 کارگاه-3 کوره-4 زمین رهاشده-5
\\nوضعیت پلان پیش از بازسازى و پس از بازسازى
\\nساختمان مرکزى شرکت پتروشیمى زاگرس، تهرانZAGROS HQ, TEHRAN
\\n170 •محل اجرا: خیابان ونک غربى، روبه روى پارك آفتاب، پلاك •کارفرما: شرکت پتروشیمى زاگرس •تیم طراحى معمارى: على منصورى، منا خاتمى، سارا نیک کار •سرپرست اجرا: فراز بیگى، امین امیرتبار •تیم دفتر فنى و نظارت بر اجرا: مهیار طالب حسنى، فراز پیروزمندى، عفیف رحمانى، مونا طباطبایى، رضا نظیرى، امید نظیرى •طراح تأسیسات مکانیکى: فانوس قمرى •طراح تأسیسات الکتریکى: مریم پاکدامن، على پیلتن •تیم ارائه گرافیکى: مینا رحیمى پور، عفیف رحمانى •عکس: مترمربع )شامل لابى 2250 :محمدحسن اتفاق •زیربناى محدوده مداخله همکف و طبقات اول تا چهارم ساختمان موجود( •زیربناى کلى ساختمان: مترمربع800 مترمربع در زمینى به مساحت3500
\\nشهر تهران گرچه به طور مشخص و رسمى داراى یک منطقه مرکزى ( نیست، اما به دلیل کیفیت و نوع خدمات شهرى و CBD) تجارى-ادارى دسترسى ها، مناطقى از آن به تدریج و در فرایندى غیررسمى یا رسمى، در حال تبدیل به کاربرى ادارى است. در این مناطق به طور مداوم بناهایى با مجوز کاربرى مسکونى ساخته مى شوند و در بلندمدت و با استقرار استفاده کنندگان واقعى بنا، تغییر کاربرى مى دهند. این تغییر کاربرى به طور عمده در قالب بازسازى داخلى و انطباق کاربرى اتفاق مى افتد و به دلیل پیچیدگى هاى فرایندى، معمولاً نماى بیرونى ساختمان ها از سوى استفاده کنندگان به عنوان پیش فرض غیرقابل تغییر پذیرفته مى شود. سازندگان این ساختمان هاى مسکونى نیز با نیم نگاهى به کاربرى آینده بنا، از ساخت لایه هاى داخلى پیچیده و سنگین خوددارى مى کنند و بدین ترتیب جمع آورى لایه هاى داخلى ساختمان معمولاً به سهولت قابل انجام است؛ اما اجزاى تأسیساتى اولیه ساختمان به دلیل تغییرات عمده ماهیت کاربرى و جانمایى اجزا، در کاربرى جدید بى استفاده است و به تغییرات عمده نیاز دارد. ساختمان پتروشیمى زاگرس، در خیابان ونک )به عنوان بخشى مهم از مناطق ادارى تهران( با جواز مسکونى و با ساخت اولیه تغییرپذیر و ساده به صورت یکجا توسط شرکت 1398 ساخته شده و در سال1393 در سال پتروشیمى زاگرس )به عنوان اولین استفاده کننده( اختیار شده است. در تعریف پروژه از سوى کارفرما، محدوده مداخله طبقات اول تا چهارم به علاوه سرسراى ورودى همکف تعیین شد. با تعریف کاربرى ادارى در ساختمان و حذف همه تقسیمات داخلى فضاها، این امکان وجود داشت که تمام سطح طبقات به صورت فضاهاى ادارى پارتیشن بندى شده چیده شود. در مقابل، رویکرد کلان طراحى بر این مبنا قرار گرفته که به جاى پوشاندن یکپارچه تمام سطح طبقه با کاربرى هاى مختلف موردنیاز فضاهاى ادارى، فضاهاى پارتیشن بندى شده کارى در دو بخش شمالى و جنوبى متمرکز شود و فضاهاى فراغتى/خدماتى در محدوده میانى پروژه و در ارتباط تنگاتنگ با نورگیر میانى و ارتباطات عمودى موجود. در ساخت اولیه ساختمان )در قالب مسکونى دو واحدى(، نورگیر میانى با ابعاد حداقلى تعیین شده در ضوابط شهردارى بین دو واحد پیش بینى شده
\\nبود. با توجه به ثابت بودن جداره هاى بیرونى ساختمان به عنوان پیش فرض، پتانسیل اصلى ارتباط فضاهاى داخلى با کیفیت هاى »بیرون«، در نورگیر میانى دیده شده و این عنصر در پروژه با شفافیت حداکثرى جداره ها، تراسه شدن، ایجاد پلکان فیگوراتیو ثانویه براى تقویت ارتباط عمودى و اضافه شدن دیوار سبز، تقویت شده است. بدین ترتیب نورگیر مسکونى، از یک الزام ضابطه اى استحاله یافته و به نقطه کانونى عملکردها و خاطره تصویرى ساختمان تبدیل شده است. تقسیم هاى فضایى و فرم داخلى جدید پروژه، با ترسیم شدن مجموعه اى مشخص از خطوط قاطع شکل گرفته است، منطقه آبى به عنوان یک مرز گسترش یافته جهت تعریف فضاى فراغتى/جمعى، خط نازك سیاه که فضاهاى ادارى پارتیشن بندى شده را تعریف کرده و خط سیاه ضخیم که مرز بین بیرون و داخل و نیز امتداد آن را تعریف کرده است. در تعامل با برنامه دریافتى از کارفرما، در هر منطقه شمالى یا جنوبى ادارى، یک اتاق بسته براى مدیریت آن بخش پیش بینى شده است. با نازك کارى بیرونى از وول پنل و رنگ سفید از داخل، این قطرات فضامند با جداره هاى ضخیم قفسه پذیر به عنوان هسته نرم سایر فضاهاى ادارى پارتیشن بندى شده عمل مى کنند. با هدف تعریف جداره هاى موجود شمالى و جنوبى پروژه به عنوان عناصر مشاع و در اختیار همگان و همچنین به جهت تفکیک ساخت موجود از عناصر الحاقى، اتاق هاى ادارى در اغلب نقاط از جداره هاى پیرامونى جدا شده و تردد در محیط ساختمان پیرامون فضاهاى ادارى ممکن شده است. در طبقه چهارم، بخش مدیریتى شرکت جانمایى شده و با حذف منطقه آبى به دلیل تفاوت برنامه طبقه، تمام طبقه با رنگ هاى خنثى سفید، خاکسترى و سیاه پرداخت شده است. دیوار سبز تا این طبقه امتداد یافته و پلکان نورگیر در بالاترین تراز به سرسراى سالن همایش در این طبقه متصل مى شود و امکان تخلیه ثانویه استفاده کنندگان این فضاى جمعى را فراهم مى کند. همین رویکرد کمینه گرا در سرسراى ورودى نیز با طیف مصالح مشابه با طبقه چهارم به کار گرفته شده است.
\\n•محل اجرا: جزیره هنگام، روستاى قیل •کارفرما: سجاد غرقى •پژوهش میدانى: صبا کیوان شکوهى •ایده پردازى: صبا کیوان شکوهى، على غرقى، محمدرضا کارفر )با تشکر از شیما سقندلى، امید فتاحى، سارا پوراسماعیلى( •اجرا: على غرقى، محمدرضا کارفر •سرپرست کارگاه: عظیم نعمتى •تأسیسات برقى و مکانیکى: فیصل تازه •نجارى: عیسى نظرى، پویان شادپور، مجتبى مقدسى، سعید میرحسینى •پرزانته: على غرقى، علیرضا لطفعلى خانى، صنم ناز علامه )با سپاس ویژه از مترمربع •مساحت: 111 :ونداد فرهادى( •عکس: نگار یغماییان •زیربنا مترمربع300
\\n.»خانه کنار« بازسازى یک اقامتگاه بومگردى پایدار است برخورد با این پروژه در دو سطح صورت گرفت: یکى مقاوم سازى سازه، بازتعریف نظم فضایى، ایجاد زیرساخت هاى تسهیلاتى و آسایشى کامل براى یک اقامتگاه بومگردى با تکیه بر استفاده حداکثرى از ظرفیت هاى طبیعى و مصنوعى موجود؛ و دیگرى بسترسازى فضایى براى طراحى الگویى از کاربرى ها و جریان زندگى که علاوه بر پاسخ به نیازهاى اقامتى مسافران، تأثیرى بر شکل گردشگرى روبه رشد جزیره داشته باشد. مهم ترین اقدامات صورت گرفته از این قرار است: فهم و شناخت ارزش هاى بالقوه طبیعت و ساختمان و به فعلیت درآوردن آن - )گشایش فضا جهت گردش باد؛ تبدیل طاق هاى مدفون در دیوارهاى بنایى به بازشوهاى تازه...( طراحى و اجراى زیرساخت هاى بهینه انتقال آب و برق با تکیه بر استفاده -
\\nبهینه از انرژى )استفاده از ظرفیت هاى جایگزین براى تأمین آب مصرفى؛ ایجاد تجهیزات جدید جهت مدیریت مصرف همچون کنتور مصرف آب...( احترام به بستر و بافت موجود جزیره و روستا )عدم عبور از ارتفاع یک طبقه، - (...رعایت همه حریم هاى دید استفاده بهینه از مصالح، بازیافت مصالح )خاك و چوب موجود در سقف - ،قدیمى...( و استفاده مجدد در بازسازى؛ و همچنین مرمت همه مبلمان )در پنجره...( و استفاده مجدد در بناى جدید آموختن از بستر و استفاده از روش ها و راه حل هاى بوم آورد در سازه و - جزئیات )اجراى دیوارها و سقف ها، کلیدها و پریزها...( لازمه این نوع برخورد با پروژه آمادگى براى ورود اطلاعات و دانش تازه و پذیرش سطحى از »بداهه« در فرآیند بود.
\\nخانه سه در یک، تهران3×1 HOUSE, TEHRAN
\\n•محل اجرا: شمشک، روبه روى ساختمان هاى آ اس پ، مجتمع البرز شمشک •کارفرما: بابک لواسانى •تیم طراحی: على انتظارى، محمد شکورى، امیرمسعود دریکوند، مهراد قادرى •اجرا: على انتظارى •نظارت: استودیو گِرا •تأسیسات برقى و مکانیکى: میثم کیا شمشکى •گرافیک: امیرمسعود مترمربع90 :دریکوند •عکس: استودیو دید •زیربنا
\\nنخستین نگرانى و پرسشى که در برخورد با یک پروژه بازسازى برایمان پیش مى آید این است که چرا باید عمر ساختمان ها این اندازه کم باشد و زمان و ثروت فراوانى نابود شود. با آسیب شناسى این چالش به استانداردهاى معمارى رسیدیم که به روز نشده اند و فرآیند شخصى سازى در ابعاد فردى و اجتماعى در آن رخ نداده و با توجه به فراوانى این گونه آپارتمان ها و از آنجا که مالکان آنها معمولاً توان پرداخت هزینه هاى سنگین را ندارند، با انبوهى از آپارتمان هاى شهرى روبه رو هستیم که نمى توانند به نیاز کاربران پاسخ دهد و باید به دنبال راهکارى باشیم که محدودیت هاى مساحت فضا مانع عملکرد آنها نشود و بتواند به سلیقه افراد گوناگون پاسخ دهد تا دچار بازسازى زودهنگام نشود. به گمانم اگر قرار است در این میان نقش معمارى و معماران را پیدا کنیم، بررسى دلایل معمارانه در به روزرسانى و پویایى استاندارد هاى رایج لازم باشد. مترى با شمایلى است که در عکس ها 90 در این پروژه که یک آپارتمان نشان داده شده، فرصت مناسب براى پاسخ عملى به این چالش فراهم شد. نخست تلاش کردیم با بررسىِ نیازها و خواسته هاىِ کارفرما و افزودن نیازهاى عمومى، سرانه هاى هاى مورد نیاز را به دست آوریم. در زمان هایى به یک اتاق خواب بزرگ با تمامى امکانات نیاز بود که -1 .دسترسى آسان به آشپزخانه، ورودى و سالن داشته باشد در زمان هایى به دو اتاق خواب با همان دسترسى ها نیاز بود.-2 .در زمان هایى به یک اتاق خواب کوچک تر و سالن بزرگ تر نیاز بود-3 با بررسى روشن شد که تنها یکى از خواسته ها برآوردنى است و چالش ما رسیدن به هر سه اینها بود، از این رو داشتن دیوارهایى که جابه جا شوند و
\\nپلانى که بتواند این پویایى را داشته باشد، بررسى شد. داشتن یک دیوار یکپارچه که بخش هایى از آن با در و بخشى به شکل لولایى است و مى تواند حذف شود و یا اینکه فضاهاى موجود را به هم تبدیل کند تا هم زمان هر سه خواسته را برآورده سازیم و بتوانیم به سادگى با توجه به نوع استفاده، فضاهاى مورد نیاز را داشته باشیم. در این پروژه با توجه به بر کم و عمق زیاد و داشتن یک اختلاف سطح سازه اى، داشتن دو اتاق خواب دائمى نشدنى بود و یکى از اتاق خواب ها بدون نورگیر و پنجره مى شد و از آنجا که در زمان هاى کمى به اتاق خواب مهمان نیاز بود، داشتن دو اتاق خواب هم زمان ضرورى نبود. ما با تغییر وضعیت فضاها سهم مساحت آنها را به اشتراك گذاشتیم و معمارى ما با انقباض و مترى با یک 90 انبساط فضاها شکل گرفت به گونه اى که هم زمان یک واحد مترى با یک 90 مترى با دو اتاق خواب و واحد90 اتاق خواب اصلى، یک واحد اتاق خواب کوچک تر و سالن بزرگ تر داشته باشیم. شکل گیرى این فرایند با امکان جابه جایى بخشى از آشپزخانه به صورت متحرك و یک کریدور ارتباطى و سه در شکل گرفت که نقش عملکردى کریدور ارتباطى به عنوان یک دالانِ ارتباط دهنده و گاهى در نقش جدیدش به عنوان اتاق رختکن، فرآیند کار را شکل دادند و با افزودن یک فضاى بدون عملکرد به یک تراس که در حالت هایى به سالن و آشپزخانه و اتاق خواب اصلى سرویس دهد، ارتباط این دو فضا با بیرون صورت گرفت. گمان مى کنم توانسته باشیم با بهره از تکنیک هاى معمارى، فضایى پویا خلق کرده باشیم که بتواند به نیاز کاربران گوناگون و چندین نیاز یک کاربر هم زمان پاسخ دهد و گامى در جهت افزایش عمر این واحد برداشته باشیم.
\\nمترى بنفشه16 •محل اجرا: صفادشت، روستاى خوشنام، خیابان •کارفرما: رضا قربانى •تیم طراحى: خورشید مظاهرى، مرضیه نوذرى •اجرا: استودیو راوى و استودیو آن •معماران محتوا و گرافیک: مرضیه نوذرى، سجاد حسینى، عسل کرمى •ناظر عالى: استودیو راوى و استودیو آن، بیژن بهمنى، امیر لک پور •تأسیسات مکانیکى: رضا گودرزى •تأسیسات الکتریکى: رضا گودرزى، مجتبى شکوهى •عکس: پرهام تقى اف )استودیو مترمربع2000 : مترمربع •مساحت1000 :عکاسى پرشیا( •زیربنا
\\nاستودیو راوى و استودیو آنRAAVI STUDIO + ON STUDIO
\\nپروژه اقامتگاه ثانویه خانواده جوان چهارنفره اى بود که اهل مهمانى هاى مکرر آخر هفته اى بودند و به دلیل مجاورت ویلا با محل کار پدر خانواده، بایستى امکان جلسات کارى درون خانه نیز فراهم مى شد. پس مى بایستى پروژه هم زمان ویژگى هاى ویلا و مختصات خانه را توأمان مى داشت. بنابراین دفتر« شکل گرفت. پس -ویلا-ایده اصلى، حول محور نیاز کارفرما به »خانه باید کیفیاتى را در پروژه مى گنجاندیم که در تیپولوژى رایج آپارتمان هاى خاکسترى تهران یافت نمى شد. مسئله اصلى، پاسخ به نیاز تیپولوژى جدید خانه هاى مسکونى در تقابل با تیپولوژى معمول و عرف مسکونى بود. بنابراین تیپ معمول را تغییر دادیم، کنشى میان کاربر و پروژه ایجاد کردیم و پروژه را براساس مسیر گردش شکل دادیم. پلان ها را از حالت معمول خود خارج و به بازتعریف تیپولوژى معمول خانه هاى مسکونى پرداختیم. مرزها را حذف و در جریان مسیر گردش از دید ناظر، سکانس هاى مختلفى را به صورت لایه بندى تعریف کردیم و به این ترتیب کیفیاتى جدید از فضاهاى موجود در یک خانه را ارائه دادیم. بنیان ساختارى خانه مبتنى بر سکانس هاى تعریف شده و لایه بندى هاى فضایى مجاور هم بر اساس شبکه منظمى شکل گرفت. در این مسیر گردش، مخاطب به عنوان مهم ترین عامل در ادراك فضا در میان سکانس ها حرکت مى کند، تجربه مى کند و فضاها را به هم پیوند مى دهد. در ادامه سعى شد ظرفیت هاى موجود در بنا یعنى بازشوها و جداره هاى وسیع شیشه اى را تقویت کنیم و تا جاى ممکن به حذف زوائد بپردازیم. در
\\nنتیجه تمامى دیوارهاى میانى تا جاى ممکن حذف شدند. همچنین براى تعریف فضایى همیشه سبز، با تغییر کاربرى پاسیو وسط خانه به حیاط مرکزى که محل آسایش در کنار آب نما و گیاهان همیشه سبز با سقفى از آسمان است، پاسخ دادیم، پس نورگیر به حیاط مرکزى تبدیل شد که همانند قلب خانه و جعبه تقسیم، فضاها از آن منشعب مى شوند، از سبزینگى آن جان تازه مى گیرند و ساختار کلى معمارى خانه را شکل مى دهند. استراتژى کلى شکل گیرى فضاها بر اساس تعریف فضاهاى نیمه باز و باز، تبدیل فضاهاى بسته به فضاهاى نیمه باز عمومى و خصوصى و فضاهاى باز عمومى بود. بدین ترتیب مرز بین درون و بیرون را چنان کم رنگ -خصوصى کردیم تا روح ساختمان با زیبایى باغ عجین شود و حیاط را به قلب خانه و سپس به بام طبقه اول کشاندیم و با تعریف فضاهاى چندمنظوره کیفیتى متفاوت ارائه کردیم. فضاى طبقه اول را با ورودى مجزا به دفتر شخصى پدر خانه اختصاص دادیم که با تعریف لایه حرکتى )رنگ تیره کف، سقف و دیواره ها( مخاطب را به طبقه بالا هدایت مى کند. بخش گسترده اى از فضاى طبقه اول به تراس وسیع، جهت مهمانى ها اختصاص یافت، تراس شمالى به صورت خصوصى براى استراحت و استفاده از جکوزى، و تراس جنوبى به صورت نیمه خصوصى به مهمان هاى رسمى و ادارى اختصاص یافتند. بدین گونه فضاها با لایه هاى خصوصى، نیمه خصوصى و عمومى تعریف شدند.
\\nویلاي تفریحی روپوست)اپیدرم(، تهرانEPIDERMIS VILLA, TEHRAN
\\n20 •محل اجرا: شهریار ، میدان نماز ، خیابان رزاق دوست ، کوچه لاله ، پلاك •کارفرما: محمود حسن خانی •مدیر فنی: محمد معتمدي نیا •اجرا: مهدي خائف •نظارت: محمد معتمدي نیا، رزا بمانی •سازه فلزي: کاوه پشاآبادي •تأسیسات مکانیکى و برقى: رامین روزبان •گرافیک: رزا بمانی• عکس: مترمربع1200 : مترمربع• مساحت380 :سروش مجیدي• زیربنا
\\nگروه طراحی فضاي میانی ، کژال کوچک پور، رزا بمانی
\\nروپوست)اپیدرم( بازسازى یک ویلاى تفریحى در شهریار به همراه محوطه آن است. خواست کارفرماى پروژه ترمیم نماى موجود و محوطه آن با کمترین میزان تخریب در وضع ساختمان و درختان محوطه آن بود. در ابتدا، این پرسش مطرح شد که چگونه مى توان وضعیت موجود ساختمان و محوطه را به عنوان بستر طراحى در نظر گرفت و با حداقل تصرف در آن، با بهره از پتانسیل ها، فضا را گسترش داد و ساختارى جدید پدید آورد. در راستاى همین مسئله، در ویلا، ساختارى نیمه شفاف چون پوسته اى روى ساختار موجود قرار مى گیرد بدون آنکه با آن در آمیزد. این ساختار با قرارگیرى روى بام، طیفى از فضاهاى باز، نیمه باز و بسته به وجود مى آورد و سعى مى کند بام را با اضافه کردن فضاى زیست، فعال کند. از طرفى دیگر این پوسته، به گونه اى روى نماى ساختمان الحاق شده که وضعیت قبلى در پشت آن نمایان است و به اندازه اى از آن فاصله مى گیرد که فضایى قابل حرکت بین پوسته جدید و قدیم به وجود آورد. این فضا، چون فضایى نیمه باز در تمام پیرامون ساختمان امتداد مى یابد و امکان استفاده
\\nاز مناظر اطراف را در پناه سایه فراهم مى کند. ساختار جدید از برهم نهادن این دو ساختار قدیم و نو به وجود مى آید. این ایده خواسته کارفرما، مبنى بر طراحى نماى ساختمان به صورت یک پوسته فضامند را بازتعریف مى کند. جهت فعال شدن فضاي بام، پلکان و ویدى در داخل بنا به پروژه اضافه مى شود که بام را به همکف متصل و ارتباط فیزیکى و فضایى طبقات را با هم و با بام تقویت مى کند. همین ایده در محوطه نیز گسترش مى یابد و ساختار جدید با احترام به محل قرار گیرى درختان موجود، روى ساختار قدیم قرار مى گیرد و در فضاهایى که با انبوه درختان مواجه مى شود کاملاً شکافته مى شود. این شکاف ها در محوطه، زمینه ساز تفکیک فضاهاى نشستن، بازى، خدماتى و ورزشى است. در این پروژه با اضافه کردن لایه اى به وضع موجود، هویتى تازه به ساختار فضایى ساختمان و محوطه داده شده است.
\\nساختمان مسکونى نعنا، کاشانMINT HOUSE, KASHAN
\\n114 •محل اجرا: خ امیرکبیر، میدان نعنا، کوي مهدیه، بن بست سجادیه، پلاك •کارفرما : حسین سجادى •اجرا: حسین خداوردیان •نظارت: روح اله رسولى، فائزه عارف نظرى •سازه: محمدرضا سراجى •گرافیک: فائزه عارف نظرى مترمربع400 : مترمربع •مساحت200 :•عکس: محمدحسن اتفاق •زیربنا
\\n، فائزه عارف نظرى، روح اله رسولىWhite on White Studio
\\nخانه نعنا بازسازي یک ساختمان ویلایى معمولى براي یک خانواده متوسط در شهر کاشان، با بودجه اي بسیار محدود بود. هدف اصلی کارفرما، انتقال سرویس بهداشتى و حمام از کنار حیاط به فضاى داخل، اضافه کردن یک اتاق خواب در صورت امکان و حذف کامل عناصر ساختمان قدیمی بود. در بازسازي طبقه همکف، با توجه به ناکارآمد بودن سازماندهی فضایی قدیم پروژه، سعی کردیم با حداقل تخریب تیغه هاي داخلی و افزودن چند تیغه محدود، فضاي جدید را طبق خواسته کارفرما سازماندهی کنیم. با توجه به اینکه سازه قدیم پروژه صرفاً دیوار باربر بود، ( 4a , 4b) ، 4 ستون موجود در محور2 براي حذف دیوارهاى میانی ( در این طبقه 2a , 3a , 3c) ستون3 با ستون هاي جدید جایگزین و اضافه شد. به منظور تفکیک فضاي عمومی )نشیمن و آشپزخانه( و فضاي بخش شرق و غرب 2 خصوصی )اتاق خواب ها و حمام( پلان پروژه در تعریف شد. محدودیت مساحت پروژه، اضافه کردن اتاق خواب سوم را با مشکل مواجه کرده بود! راه حل پروژه، پلکانى بود که از میان ساختمان دسترسی به بام را تعریف می کرد. اصرار کارفرما به حفظ راه دسترسی به بام از داخل
\\nبنا، ایده شکل گیري اتاق سوم را به ما داد! با نگه داشتن ترازهاي استراحت تراز تعریف شد. فضاي 3 پله قدیم و تخریب پله ها، یک اتاق خواب در استراحت، فضاي کار و فضاي خواب. این اتاق در راستاي نام پروژه به رنگ نعنا در آمد. زیرزمین پروژه پتانسیل دیگري بود که سال ها بى استفاده مانده و حتی دسترسی به آن در طول زمان مسدود شده بود و متأسفانه کارفرما اصرار زیادي به پر کردن این فضا داشت! کاري که می توانستیم انجام دهیم یک معامله پایاپاي بود. عناصر قدیمی طبقه بالا را تا حد امکان حذف کنیم و در عوض مجوز نگه داشتن زیرزمین را بگیریم! در فرآیند بازسازي زیرزمین تلاش کردیم با حفظ خصوصیات اولیه بنا )سقف قوسی شکل و دیوارهایی با پایه سنگی( فضایی مطابق با زندگی معاصر براي فرزند ارشد خانواده فراهم کنیم. ایجاد یک گودال باغچه در جلوي زیرزمین نه تنها نور این بخش از فضا را تأمین می کند بلکه در امتداد فضاى نشیمن می تواند استفاده شود. در نتیجه این بخش از یک فضاي متري با فضاي عمومی و خصوصی مستقل 40 بدون نور، به یک سوییت تبدیل شد.
\\nمسکونى(، کاشان- ادارى- سه گانه سپید )تجارىWHITE TRIO, KASHAN
\\n59 ، پلاك8 محل اجرا: میدان امام حسین، ابتداى خ امیرکبیر، نبش کوچه مخمل •کارفرما : جناب آقاى خیران •اجرا: حسین خداوردیان •نظارت: روح اله رسولى، فائزه عارف نظرى •سازه: محمدرضا سراجى •گرافیک: فائزه عارف نظرى مترمربع110 : مترمربع •مساحت240 :•عکس: محمدحسن اتفاق •زیربنا
\\n، فائزه عارف نظرى، روح اله رسولىWhite on White Studio
\\n»سه گانه سپید« پروژه اى است خردمقیاس در یکى از شریان هاى اصلى شهرستان کاشان که در مقطعى کوتاه خانه سهراب سپهرى بوده است. اما پروژه در شرایطى به دفتر ما واگذار شد که نه تنها هیچ نشانه شاعرانه اى نداشت، بلکه در طول زمان صرفاً با هدف سودآورى سه کاربرى متفاوت در آن گنجانده شده بود! تاریخچه فعالیت بنا بدین گونه بوده است: اول(- همکف- مالکیت اولیه: مسکونى )زیرزمین+ ( تجارى )همکف+ ( مالکیت ثانویه: مسکونى )زیرزمین و اول+ ( ادارى )زیرزمین+ ( تجارى )همکف+ ( مالکیت فعلى: مسکونى )اول+ در نتیجه مسئله اصلى پروژه نه ایجاد یک معمارى شاخص، بلکه دستیابى به یک راه حل جهت حفظ استقلال حدودى کاربرى ها خصوصاً در بخش دسترسى هاى پروژه بود. محدودیت ثانویه، حفظ جداره غربى در موقعیت فعلى با حداقل تغییر شکل آن بود، چرا که هرگونه تخریب در این جداره کارفرما را ملزم به اجراى عقب نشینى مطابق با طرح تعریض معابر مى کرد. با هدف تفکیک دسترسى ها، ابتدا دسترسى بخش تجارى به معبر اصلى و دسترسى بخش هاى مسکونى و ادارى به معبر جانبى منتقل شدند. با توجه به محدودیت هاى مالى و فضایى پروژه و از آنجا که پروژه با هدف سودآورى و نه با هدف بهره بردارى شخص کارفرما طراحى مى شد رویکرد ما نه آفرینش فضایى خاص بلکه ایجاد ارزش افزوده با حداقل هزینه بود! طبقه همکف: پیش بینى کاربرى کافه در طبقه همکف لزوم حفظ ارتباط +
\\nحیاط و فضاى تجارى را تقویت کرد. از طرفى با توجه به موقعیت مکانى پروژه در امتداد معبر شهرى - که در اختیار فضاى تجارى است- فضاى باز حیاط فضایى دعوت کننده است که مى تواند جریان شهرى را به فضاى داخل هدایت کند. زیرزمین: در این طبقه از آنجا که نوع دقیق کاربرى مشخصاً تعریف نشده بود + تأمین نور و تهویه زیرزمین تنها مسئله اصلى بود. ایجاد گودال باغچه راه حل پروژه بود که با توجه به محدودیت سطح حیاط، سقف آن با گریلیوم پوشانده شده است. طبقه اول: سکونت سهراب سپهرى در این تراز بهانه ایجاد یک فضاى فعال + در کنار معمارى عملکردگراى پروژه بود. خلق جداره اى که براى مقطعى کوتاه ذهن مخاطب را به ساکن قدیمى پروژه معطوف کند برایمان کافى بود. سازماندهى فضایى پروژه در این طبقه منطبق با مساحت پروژه در ساده ترین شکل ممکن است. با توجه به عدم لزوم نورگیرى براى اتاق خواب در شهرستان کاشان متقاعد کردن کارفرما براى جانمایى اتاق خواب در جداره هاى نورگیر غیرممکن بود. این محدودیت موجب شد با ایجاد یک گشودگى در سقف نه تنها نور اتاق تأمین شود بلکه سایه درختان جانمایى شده در بام قاب هایى پویا، یادآور دوره اى از آثار تجسمى سهراب را در ساعات مختلف روز در کف و دیوار اتاق خلق کند! در طراحى پروژه با استفاده از جزئیاتى کمینه گرا در ساختار و با صرفه جویى در هزینه ها، تلاشمان ایجاد یکپارچگى و هم خوانى بیان پروژه در فرم، مصالح و جزئیات در داخل و خارج بنا بوده است.
\\n•محل اجرا: خیابان وزرا، بین خیابان شانزدهم و هجدهم •کارفرما: مدیریت ثروت پایا •تیم طراحی: ریحانه میرآفتاب، ثمین مصطفائى، سروش زیدانیان •اجرا: گروه مهندسى کندو •نظارت: دفتر معمارى الگو •سازه: افشین مسعودى •تأسیسات برقى: مهندس مردانى •تأسیسات مکانیکى: ایمان ایل بیگى •گرافیک: مهسا اسماعیلى •عکس: مترمربع3000 :محمدحسن اتفاق •زیربنا
\\nیک ساختمان ادارى دهه هفتاد در همسایگى یک بانک با کاربرى ادارى توسط یک هولدینگ براى بازسازى خریده شد. چون مالکان جدید موفق به خرید بانک نشدند امکان مقاوم سازى سازه به دلیل مسائل حقوقى فراهم نبود، ولى سبک سازى ساختمان به عنوان تنها راه حل ممکن در دستور کار قرار گرفت که منجر به خارج کردن بلوك از سقف ها و کاهش ضخامت کف سازى و جابه جایى دیوار نما از لبه کنسول به روى محور تیرهاى اصلى شد. ساختمان در حاشیه خیابان وزرا، یکى از شلوغ ترین خیابان هاى تهران در بافت ادارى است که جداره هاى بسیار ناهمگونى دارد، چه از لحاظ تراکم و چه به لحاظ مصالح و هندسه بازشوها. با در نظر گرفتن چشم انداز از داخل فراهم کردن یک نماى باز بیهوده است چون شرایط بیرون ناامیدکننده است و هر لحظه ساختمان با تراکم اطراف محصورتر مى شود، بنابراین از یک پوسته دوم متحرك آلومینیومى سوراخ دار استفاده شد که هم بخشى از معمارى داخلى است و نیاز به پرده را از بین مى برد هم با کاهش بار تأسیسات امکان تمیز کردن شیشه ها فراهم مى شود. پوسته دوم و کریدور پشت آن مرز مواجه شدن ساختمان با شهر و
\\nپیوسته در حال تغییر وضعیت است. در روز صلب و نفوذناپذیر و در شب منبع نیمه شفافى است که نور را از خود عبور مى دهد و اطراف را روشن مى کند و درون را آشکار مى کند و در هر زمان قابلیت جمع شوندگى دارد تا ارتباط داخل و بیرون برقرار شود. فضاى بین دو پوسته شرایط متفاوتى نسبت به درون و بیرون دارد و بستر رشد گیاهانى است که شرایط نیم سایه برایشان مناسب است. بنابراین فضاى نیمه باز اطراف پلان منبع تولید شرایط و تصاویر متنوع براى داخل و بیرون مى شود و محلى است براى تجربه فضاى نیمه باز در کنار فضاى ادارى. زمینه فعالیت کارفرما مدیریت سرمایه است، پس تلاش کردیم ساختمان خود بازگوکننده مدیریت سرمایه اش باشد و تا جاى ممکن از اسکلت اولیه بدون دست خوردگى استفاده شده است. غیر از اسکلت بتنى و ترمیم سطوح آن بیشتر مداخلات بازسازى به رنگ سفید است و دوگانه اى زمانى از آنچه بود و هست در فضا جریان دارد که در بیرون و داخل از فضاهاى اصلى و فرعى قابل ردیابى است. نقش تأسیسات در پروژه فعال است و به صورت خطوط سه بعدى جدیدى روى سطوح قدیمى اسکلت تنظیم شده و هندسه سقف ها را به وجود مى آورد.
\\n، خیابان نوفل لوشاتو، روبه روى سفارت ایتالیا، خیابان11 محل اجرا: منطقه 12 هانرى کوربن، تقاطع هاشمى فر، پلاك •کارفرما: خصوصى •تیم طراحی: انوشه احمدى ، پانته آ پرهامى ، هومن نورى دوست، مینا نبوى، کتایون تهرانى •اجرا: کاوه معادى، نعیمه بیگى •نظارت: دفتر معمارى باغ ایرانى •سازه: مسعود داریوشى •تأسیسات برقى: اشکان سجادى •تأسیسات مکانیکى: دانیال کمیلیان •گرافیک: نیلوفر کاوه •عکس: مترمربع356 : مترمربع •مساحت1529 :دید استودیو، کامیار مینوکده •زیربنا
\\nساختمان هانرى کربن، در خیابانى با همین نام در محله قدیمى شیخ هادى در سه طبقه مسکونى و پنج واحد تجارى از دوره پهلوى اول واقع است. بخش مسکونى بنا در طبقه اول و دوم، با حفظ کاربرى از دو واحد مسکونى تا 60 مترمربع تبدیل به شش واحد مسکونى با متراژهاى280 با متراژ مترمربع شد که دو واحد آن، با ایجاد ارتباط عمودى بین دو طبقه به 120 واحدهاى دوبلکس تبدیل شدند. طبقه زیرزمین که شامل انبارهاى ساختمان قدیمى مى شد همچنان در بخش شمالى شامل انبارها و تأسیسات از جنوب به حیاط جنوبى متصل شده است که با حفر گود حیاط، این فضا نیز اکنون به صورت هم سطح با حیاط در ارتباط است. پنج مغازه زیر ساختمان به کافه، شیرینى پزى و فروشگاه هنرى تبدیل شدند. به عنوان نقطه اتصال با ترکیبى از کاربرى هاى مسکونى، تجارى و فرهنگى، حجم الحاقى گالرى روى بام این بنا طراحى و اجرا شد. براى دسترسى به گالرى، مسیرى عمودى از ضلع شرقى ساختمان آغاز مى شود و با پله، پل و مسیرهایى پیرامون حیاط جنوبى، به تراس هایى مى رسد که قسمتى از هدف طراحى این پروژه است. پیشینه تاریخى این منطقه و استقرار بناها و مراکز فرهنگى مهمى مانند تالار وحدت، تئاتر شهر، سفارت هاى ایتالیا و فرانسه، همجوارى با پهنه رودکى و پیاده راه شهریار و همچنین سکونت داریوش شایگان و تأسیس انجمن حکمت و فلسفه ایران توسط حسین نصر در این خیابان که آن را به خیابان فلاسفه تهران مشهور کرده، ارزش هاى هویتى، فرهنگى و اجتماعى آن را
\\nارتقا بخشیده است. این بنا از اواخر دهه پنجاه شمسى مانند بسیارى دیگر از بناهاى این دوره مرکز شهر تهران توسط مالکان تخلیه و رها شده بود. واحدهاى تجارى آن شامل شیرینى فروشى، قهوه فروشى و نجارى بودند. تعامل و ارتباط مالکان و ساکنان این بنا با محیط شهرى و امکان دعوت، جذب و ارائه خدمات به عموم توسط واحدهاى تجارى هسته اولیه ایده بازسازى این بنا و برنامه فیزیکى جدید آن بود. با هدف احیاى دوباره زندگى در مرکز شهر تهران و گسترش پروژه باز زنده سازى بافت هاى شهرى برنامه فیزیکى جدیدى براى این ساختمان تعریف و حجم هاى الحاقى به آن اضافه شد. هدف از تعریف، طراحى و اجراى چنین پروژه هایى بازگرداندن قشر جدیدى از مردم به مرکز شهر تهران و محله هایى است که هویت خود را به عنوان منطقه اى تجارى به خود -مسکونى با امکانات شهرى از دست داده اند و شکلى ادارى گرفته اند. با ایجاد پروژه هایى چندوجهى که کاربرى مسکونى بخش مهم و لازمه آن است بخشى از جمعیت براى زندگى و در کنار آن کار و تفریح به این محله بازمى گردند و علاوه بر رونق دادن دوباره به محله حس امیدوارى، تعلق و علاقه را نسبت به محله در ساکنان قدیمى افزایش مى دهند. طى این فرایند میل به فروش و یا رها کردن ملک توسط مالکان بناهاى قدیمى کاهش مى یابد و بازسازى چنین بناهاى ارزشمندى جهت حفظ و احیاى آنها بیشتر خواهد شد.
\\n•محل اجرا: شهرك غرب، بلوار ایران زمین •کارفرما: برسین نجیبى •تیم طراحى: محمدعلى رضى زاده •گرافیک : محمدعلى مترمربع40 :رضى زاده •اجرا: صادق کلامى •عکس: استودیو دید •مساحت
\\nمعمولاً در کافه و رستوران هاى بیرون بر، با تیپولوژى فضایى مشخصى روبه رو هستیم. جعبه هاى تجارى که در حاشیه خیابان اصلى قرار دارند، همه کارگاهى را در خود جاى داده و -جداره هاى آن بسته است و فضاى خدماتى تنها از طریق یک جداره به مخاطبان سرویس مى دهند. مسئله پروژه تغییر جداره خدمات و ایجاد فضاى انتظار است. با حذف مرز بین فضاى داخل و خارج و سازماندهى فضاى خدمات و انتقال بخشى از
\\nآن به نیم طبقه بالا، فضاى انتظار تعریف مى شود که با بافت شهر کار مى کند و خرده فضایى شهرى به وجود مى آورد. جداره هاى داخلى، خود را براى خدمت به مخاطبان و ایجاد تعامل بیشتر با فضا مهیا مى کنند. سقف پروژه از فضاى خدمات شروع شده، نیم طبقه بالا را دربرمى گیرد؛ روشنایى، تابلو و کرکره را سازماندهى و گشودگى به سمت بافت شهر را تقویت مى کند.
\\n•محل اجرا: ورودى اول صدرا، مجتمع خلیج فارس، مجموعه فرهنگى سینمایى هنرشهرآفتاب •کارفرمایان: پوریا باقرى، محمد ذنوبى •معمار اصلى: امیرحسین اشعرى •همکاران طراحى: زهرا جعفرى، امیر ایرانى دوست حقیقى •اجرا و سازه: پوریا باقرى •اجراى سازه: پوریا باقرى نظارت: امیرحسین اشعرى •گرافیک: سارا ناظمى •سه بعدى: زهرا جعفرى، امیر ایرانى دوست حقیقى، سارا زحمت کش فرد شیرازى •مطالعات: الناز امینى خانیمنى هماهنگ کننده: اسما سیرجانى اصل •عکس: نوید عطروش • زیربنا: مترمربع160 :مترمربع مساحت160
\\nگروه معمارى اشعرى و همکارانASHARIARCHITECTS
\\nاین کافه در یکى از کناره هاى سرسراى یک مجموعه فرهنگى، هنرى و بدون هیچ چشم اندازى به فضاى باز بیرون قرار دارد. با هم اندیشى با کارفرما که علاقه مند به موسیقى و تئاتر بود، به سؤال پروژه رسیدیم: چگونه مى توان فضایى دنج، خصوصى و پاتوقى براى هنرمندان و هنردوستان ایجاد کرد، که هم زمان بتواند با افراد بیرون کافه نیز تعامل برقرار کند؟ بدون اینکه حریم فضایى کافه خدشه دار شود در پاسخ، ما از سایه بازى که یکى از هنرهاى قدیمى نمایشى ایران است، ایده گرفتیم. در نمایش سایه بازى، با تابش نور بر عروسک ها، سایه آنها روى پرده مى افتاد و داستان توسط همین سایه ها شکل مى گرفت. در طراحى کافه موسیقى گوشه نیز ما از جداره هاى نیمه شفاف از جنس شیشه مات استفاده کردیم که علاوه بر تفکیک فضاى کافه از سرسراى مجموعه، این جداره بتواند به مثابه یک پرده نمایش، سایه هاى افراد را روى خود نمایان سازد. بدین سان هر تصویر مى تواند داستان خود را روایت کند و با دیدن این سایه ها تعامل بین افراد داخل و خارج کافه به وجود آید و مى تواند عاملى براى برانگیختن تخیل افراد باشد.
\\nصحنه کافه )مهم ترین عنصر داخل کافه( را دقیقاً پشت جداره هاى شفاف قرار دادیم. این کار باعث شد همه رویدادهاى متفاوت درون کافه همچون کنسرت، نمایش، سخنرانى، پرفورمنس، رقص و ... به صورت نمایشى از سایه ها در بیرون به نظر برسد و علاوه بر جذابیت بصرى، حس کنجکاوى مردم بیرون کافه را بر مى انگیزد و آنها را به سمت کافه مى کشاند. همچنین این جداره ها را معلق کردیم که به واسطه دیده شدن پاى آدم هاى درون کافه تعامل دوسویه بین مردم بیرون و درون کافه تقویت شود. تمامى این کارها باعث شد نماهاى اصلى کافه از بیرون همچون نمایش سایه بازى و آدم ها در نقش عروسک هاى آن به نظر برسد. در عین حال این روایتگرى در نما در ساعت هاى مختلف، متفاوت است و باعث زنده و پویا بودن آن مى شود. چیدمان داخلى کافه با محوریت صحنه است، به گونه اى که خود صحنه در مرز مشترك با سرسراى مجموعه سینمایى و در بیرونى ترین بخش کافه قرار دارد. صندلى ها و جاى نشستن در جهت صحنه و آشپزخانه در کنج ترین بخش کافه جانمایى شده است. ورودى و بیرون بر نیز بین سالن نشستن و آشپزخانه قرار گرفته است.
\\n• محل اجرا: شهرستان سپیدان، روستاى کُمهر •کارفرما: مجموعه اقامتی تفریحی پونه زار •تیم طراحی: فرشید روزي طلب، محمد صادق کاوه • مشاور طرح و ساخت: محمد حسن تاجیک •ارائه: احمدرضا دهقانی، مریم شیروانی، عباس حجتی •تیم اجرا: هاشم خسروانى، مترمربع 7000 :على محمد منتظرى •عکس: فرشید روزى طلب •زیربنا مترمربع44000 :•مساحت
\\n( محمد حسن تاجیک- استودیو معمارى »شید« )فرشید روزي طلب
\\nدر ارتفاعات شمال غرب فارس )شهرستان سپیدان(، چند دقیقه بعد از گذر از روستاي کُمهر، زمینی به نام پونه زار با مساحت تقریبی پنج هکتار در یک دره وسیع جاي گرفته که قرار است در آن پروژه اي تفریحی/ اقامتی در قالب سناریوهاي مختلف شکل گیرد. پونه زار از تجمیع چند زمین با شخصیت هاي مختلف نظیر باغ سیب، چمن زار و باغچه سپیدار، یک چشمه و مزرعه در همجواري یک رودخانه شکل می گیرد. پیشنهاد ما در پروژه اصلی تقسیم این زمین ها و توزیع ایده هاي مختلف در بین آنها براى دستیابی به هدف اصلی پروژه بود. سؤال هاى ما در قسمت مزرعه این بود که چطور می توانیم با برجسته کردن ویژگی هاي این بخش و تأکید بر ارزش هاي طبیعی چشم انداز، به گونه اي تازه مخاطبان را با فضاي آنجا درگیر کنیم؟ با هدف کم کردن از سهم توزیع ساخت و ساز در سایت و تعریف یک بستر جهت شکل گیرى رویداد و فعالیت هاي اجتماعی چگونه مى توانیم به نفع اهداف بلندمدت پروژه اصلى گام برداریم؟ در ادامه، ایده اقتباس از هزارتو در بخش مزرعه به عنوان فضایی براي تجربه و مکاشفه، مطرح شد. این ایده با درهم آمیزي موضوعاتى نظیر رویداد، جشنواره یا کار مشارکتی می توانست هر ساله یک دوره شش ماهه را بستري براي شکل گیري تعاملات اجتماعی کند و شش ماه دیگر فرصتی باشد براي تنفس، برنامه ریزي و مذاکره با درخواست کنندگان و برگزارکنندگان احتمالی رویدادهاي مختلف. انعطاف در کاشت و تکنیک هاي فضاسازي اجازه می د اد که با توجه به وضعیت هاي غیرقابل پیش بینی، آماده پذیرش فرم هاي جدیدي از روابط و اتفاقات باشد و از تکرار شدن دور بماند. از این رو این بخش از پروژه، موقعیتی است موقتی و منعطف از یک طرح کلی تر و جامع با محور پرداختن به موضوع فراغت و اقامت موقت. با تعریف تازه اي از اتاق در منظر یا به تعبیرى »اتاق صحرایی«، به شکل دهی ایده ها در مزرعه پرداختیم. ابتدا به تعریف یک »فضاي جمعی« در قلب مساحت زیر کشت رسیدیم. جایی که می توانست با انعطاف لازم نقش فعال و پررنگی براى گردهمایی و تماشاي فیلم، در روز و شب ایفا کند. در میان پنج پیشنهاد ما براى ایجاد فضاهاي خالی یا اتاق در مزرعه، این بخش در اولویت قرار می گرفت و بعد از عبور از بخش ورودي و گذر از راهرو به این قسمت راه پیدا می کردیم. در بخش دوم کار، با امکانی که یک سازه فلزي )داربست( به ما می داد می توانستیم در موقعیتی خودمان را تصور کنیم که بر سکویی بلند چشم انداز را تماشا کنیم. فضاي سوم، پیشنهاد یک حمام تابستانی است که امکان آب تنی را به شیوه اي غیرمرسوم در مزرعه فراهم می کند. قرارگیري در دیگ هاي پرآب که در خاك دفن
\\nشده اند. جایی براي غوطه ور شدن و خیال بافی هاي شبانه. فضاي چهارم، جایى است براي شب مانی در میان ذرت ها در حداقلی ترین حالت ممکن. اتاقی ابتدایی با یک پشه بند و یک حصار کوتاه سنگی. مجالی بدون واسطه با آسمان بی کران شب، آمیخته به وهم و سکوت. فضاي پنجم، مزرعه آفتاب گردان است که در حاشیه مزرعه ذرت شکل گرفت. متمایز از شخصیت ذرت ها، اما هم زمان وضعیتی سحرآمیز را به کلیت طرح اضافه می کرد. جایی براي بازى و بازیگوشی. روش کار به این گونه بود که مدتی بعد از کاشت ذرت، با هرس کردن ذرت ها، فضاي اتاق ها ایجاد شدند. براي کامل کردن هر ریزفضا از پارچه، داربست، تور و سنگ استفاده کردیم. از سنگ هاي موجود به روش خشکه چینی براي ایجاد حریم هر اتاق، کمک گرفتیم. با توجه به وضعیت نامعلوم و ناشناخته پروژه، تیم طراحی در اجراي فضاها فعالانه مشارکت کرد و روند کار از ایده پردازي تا عمل به صورت یک فعالیت مشارکتی و جمعی شکل گرفت. با فرض اینکه معماري می تواند امکانی باشد براي گشودن پنجره هاي جدید، در این بحران تجربه هاى جمعى تلاش کردیم که در زمان فکر کردن با فاصله گرفتن از بایدها و نبایدهاي مرسوم و به چالش کشیدن دنیاي منطقی، در کشف عرصه هاي متفاوت و غیرمعمول تلاش کنیم. مزرعه پر از لحظات تازه است و ویژگی اصلی پروژه ناشناختگی است. با ارائه نسخه جدیدي از اتاق در منظر، پروژه دائماً افراد حاضر درون خود را در فضاي جستجو و مکاشفه گري پیش می برد. با توجه به تغییرات هر روزه مزرعه، پروژه مخاطبان خود را به درك عمیق تري از زمان و نسبت آنها با طبیعت دعوت می کند، شاید چیزي شبیه دریچه اي به جهان همیشه در حال تغییر.
\\n119/119سکوى دیده بانى مقطع اتاق خواب مقطع حمام مقطع فضاى جمعى
\\nآزمایشگاه کیا، آذربایجان غربىKIA LAB, WEST AZARBAIJAN
\\n•محل اجرا: شهر قره ضیاءالدین، میدان انقلاب •کارفرما: آزمایشگاه کیا، دکتر گلناز ناصرى •معماران اصلى: داوود بروجنى، صبا عمارى، حامد کلاته •معمار مدعو: ایمان عنایتى •اجرا: بهروز ارشادى پور، مجید مختارى •نظارت: داوود بروجنى •سازه، تأسیسات برقى و مکانیکى: بهروز ارشادى پور •گرافیک و ارائه: هادى کوهى حبیبى مترمربع250 : مترمربع •مساحت1200 :•عکس: پرهام تقى اف •زیربنا
\\nشهر-بنا در طرح پروژه آزمایشگاه کیا تلاش شده است با افزودن کاربرى جدیدى که نقش پاتوق شهرى دارد، بین بنا و شهر تعامل ایجاد، و مرز شهر و بنا نامحسوس شود. به این ترتیب کاربر با ساخته اى مواجه مى شود که هم بنا و هم شهر است و مرز بین این دو براى او به راحتى قابل شناخت نیست. ایده شهر پس از بررسى هاى میدانى و مصاحبه با اهالى شهر قره ضیاالدین -بنا )بستر طرح( شکل گرفت. اهالى شهر وجود امنیت و نبود فضاهاى همزیستى را دو ویژگى بستر مى دانستند. در شهرسازى و معمارى قدیم ایران نمونه هایى وجود دارد که پله عنصر ارتباط عمودى دو فضاى شهرى به هم یا متصل کننده یک فضاى شهرى به فضاى معمارى است. در بقایاى شهر قدیم مورچه خورت، پله ها دو فضاى شهرى را به هم متصل مى کردند یا یک فضاى شهرى را به فضاى معمارى مى رساندند. در بافت قدیم نایین پله ها کاربر را از گذر به طبقه بالایى حسینیه ها مى برند. مسجد جارچى اصفهان پله هایى مجاور گذر بازار دارد
\\nکه دسترسى مخاطب را به طبقه بالایى، بدون نیاز به ورود به صحن مسجد، فراهم مى کند. در طرح آزمایشگاه کیا پله از گذر به طبقه اول بنا راه دارد. اهالى بدون نیاز به ورود به تراز همکف از این پله به طبقه اول راه دارند. طبقه اول فضایى تهى و چشم انداز خیابان است.
\\nلانه لک لک قره ضیا الدین شهر لک لک هاست. لک لک ها به قدرى محترم اند که اهالى متل ها و داستان هایى برایشان ساخته اند. »لى له ئین آرتخ بالاسى دییرم« یا »حاجى لى له بالاسى اسماعیلین قینا تاسى« از جمله این ضرب المثل ها و متل هاست. لک لک لانه اش را روى زیرساختى مى سازد که شهر برایش آماده کرده است. کالبد آزمایشگاه کیا تا حدود تراز بام همسایه ها به هندسه و کالبد بستر وفادار است. از این تراز به بالا شکل گیرى کالبد بنا متفاوت مى شود.
\\nفنى آزمایشگاه-1 رادیولوژى-2 انبار-3 آبدارخانه-4 سرویس کارکنان-5 لوله شویى-6 آسانسور-7 راه پله-8 پله دسترسى فضاى اشتراکى-9 فیلتر ورودى-10 پذیرش-11 اتاق برق-12 انتظار-13
\\nخون گیرى آقایان-14 خون گیرى خانم ها-15 پاپ اسمیر-16 نمونه گیرى آقایان-17 نمونه گیرى خانم ها-18 میکروب شناسى-19 پاتولوژى-20 معبر عمومى-21 فضاى اشتراکى-22 مدیریت آزمایشگاه-23 مطب-24 راهرو-25
\\nنقشه طبقه سوم نقشه طبقه اول
\\nنقشه طبقه دوم نقشه همکف
\\n•محل اجرا: نور، مقابل پارك جنگلى سى سنگان •کارفرما: دکتر محمدرضا ملتجى •طرح و ساخت: شرکت مهندسان مشاور دلتا •طراح: احمدرضا حیدرى •تیم طراحی: توحید هاشمى شهرکى، فرشته معمارى(: روبرت 2 مکارمى، محمدحسین کوشش •طراحى فنى )فاز کشیشیان، نغمه نوح جاه، ریحانه کریمیان، موسى سلطانیان •مدیر اجرا: محمدرضا حیدرى •همکاران اجرا: سید ناصرالدین رضوانى، میثم افشار، مهدى گودرزى، ارسطو کیهانى •سازه: سمیر اوستاخ، حامد موحد •تأسیسات برقى: پدرام وکیلى •تأسیسات مکانیکى: حسین کامروا •نظارت: شرکت مهندسان مشاور دلتا •گرافیک: فرشته مکارمى، دانیال جلیلیان، یوسف سالمى مترمربع7500 : مترمربع •مساحت5400 :•عکس: احسان تحویلیان •زیربنا
\\nمهندسان مشاور دلتا، محمدرضا حیدرى، احمدرضا حیدرى
\\nاز بیشتر جاده هاى ساحلى شمال که عبور کنیم، مى بینیم که ساخت و سازهاى حاشیه دریا باعث شده اند دید و منظر عموم به دریا مخدوش و بسته شود. تردید در درستى یا نادرستى ضوابط ساخت بنا در چنین موقعیت هاى ویژه اى، ورود به طرح و اجراى این پروژه را نیز دچار تردید کرده بود، هرچند از ویژگى هاى این پروژه، عمومى بودن آن است که باعث مى شود در سیطره عموم باقى بماند و مانند خصوصى سازى هایى که تنها در اختیار تعداد محدودى بهره بردار قرار مى گیرد از دسترس عموم خارج نمى شود. درصد جنوبى زمین امکان ساخت بنا 15 با رعایت حریم دریا و جاده تنها در وجود داشت و این عامل سبب ایجاد محدودیت در تعیین سطح اشغال بنا در سایت مى شد و گزینه هاى انتخابى را محدود مى کرد. در ابتدا سعى داشتیم تراز همکف را به فضاى بسته اختصاص ندهیم تا فضایى با چشم انداز آزاد در این تراز داشته باشیم که عملى نشد، بنابراین ایده اصلى طرح بر این استوار شد که فضا بندى ها به گونه اى باشد تا حداکثر شفافیت ممکن در بدنه هاى جنوبى و شمالى به دست آید تا کمترین مانع در ارتباط با دریا را از سمت جاده داشته باشیم. فاصله گرفتن از
\\nبدنه هاى شرقى و غربى سایت و ایجاد حفره اى در میانه هاى حجم نیز در این راستا بود تا ارتباط حرکتى به سمت دریا، بدون لزوم به عبور از فضایى بسته میسر باشد. دیاگرام اصلى طرح، ما را به قاب ساده اى رساند که سعى شد از لحاظ اجرایى تا حد ممکن بیشترین ظرافت و کمترین جرم را داشته باشد. پس از تثبیت این دیاگرام پارامترهاى محیطى ناشى از همجوارى با دریا و محور حرکتى جنوبى با در نظر گرفتن نیازهاى فضایى پروژه در شکل گیرى معمارى آن مؤثر شدند و حال و هوایى به فرم و فضا اضافه کردند. ایجاد تعلیق حجم در رابطه با بستر با فاصله گرفتن از زمین و همچنین ایوان هاى پیرامونى فضاها در طبقه اول الگوهایى مرتبط با معمارى منطقه هستند که در ناخودآگاه ما بوده است. قاب ساده پوشیده از رنگ سفید و سقف چوبىِ بر فراز آن با برقرارى ارتباط با مصالح بومى منطقه، در ایجاد احساس تعلق بنا به خطه شمال کشور نقش ایفا مى کنند. مبلمان و تزئینات پس از تحویل پروژه، توسط بهره بردار انتخاب شده اند.
\\n(سقف مواج چوبى بر فراز آن )برقرارى ارتباط با مصالح بوم منطقه
\\nسرسرا/ رستوران/ پله گرد/ آسانسور/ تریا و کافى شاپ/ بخش اقامتى
\\nپله ورودى/ سرسرا/ شیب راهه ورودى و خروجى پارکینگ/ سالن فودکورت ها سرویس بهداشتى/ اتاق مادر و کودك/ اتاق آرایش/ آسانسور
\\nشیب راهه ورودى خروجى پارکینگ/ سرسرا/ آشپزخانه/ فضاى پخت و آماده سازى/ نمازخانه/ سرسرا/ اتاق هاى تأسیسات/ انبار/ سرایدارى/ پارکینگ/ شیب راهه ورودى خروجى پارکینگ
\\nپله و آسانسور جهت دسترسى عمودى
\n