شهریار ایزدی متولد ۱۳۳۰ در شیراز است. در امریکا ادامه تحصیل داده و در مسیر تحصیل وارد رشته معماری شده و نهایتاً پس از چند سالی در گرایش طراحی شهری مدرک گرفته و در سال ۱۳۵۹ به ایران بازگشته است. در ابتدا کار حرفه‌ای را با طراحی سایت و ساماندهی خدمات شهری آغاز کرد و پس از آن دو سالی را به کار نجاری و ساخت مبلمان داخلی پرداخت که برای او برگشتی به جاذبه‌های طراحی صنعتی و تجربه‌ای در شناخت دقیقتر اجزای تشکیل‌دهنده هر فرم بود که در هنگام تحصیل او را به سمت طراحی صنعتی سوق می‌داد. پس از آن مشغول به کار خصوصی در زمینه طراحی و بازسازی واحدهای مسکونی شد و نهایتاً در سال ۱۳۶۸-۶۹ به اتفاق دکتر اسماعیل طلایی با راه‌اندازی دفتر معماری طلایی-ایزدی دوره جدیدی از فعالیت حرفه‌ای را آغاز کرد. او این دوره را دورانی پرحاصل و شروعی جدی و نقطه‌عطفی در فعالیت حرفه‌ای خود به حساب می‌آورد. ایزدی از سالهای ۱۳۷۳-۷۴ کار را به صورت فردی دنبال می‌کند و از جمله معمارانی است که این اقبال را داشته تا با تلاش زیاد در گوشه‌هایی از این مرز و بوم طرحهایی دراندازد و کاری عرضه کند.
برای ایزدی کار طراحی جوابگویی به یک نیاز و یافتن راه حل برای یک مسئله است. او طرح کوچک و بزرگ، کلی و جزئی را از یک خانواده می‌داند. با روشهای برخورد متفاوت و به همین دلیل در مسیر تجربه‌هایش از طرح میز و نیمکت تا طراحی معماری و از حل جزئیات ساختمانی تا طراحی گوشه‌هایی از فضای شهری را می‌توان دید. در ساخته‌هایش از ساختمانی با سازه کششی سقفی و بازشو، که طراحی و ساخت آن را همزمان در ۹۴ روز به اتفاق دکتر اسماعیل طلایی انجام داده تا ساختمانی مسکونی در شیراز را می‌توان ذکر کرد که با وسواس در طراحی جزئیات در حد طراحی گبه برای فرش اطاقها تا دستگیره و چراغ، ۲/۵ سال طول کشیده است. او سعی دارد در طراحی به مفهوم عام آن روندی رو به ارتقا را ضمن تجربه ساخت طی کند.
ایزدی می‌گوید: «معمار نباید خود را مقید کند که مدرنیست یا سنت‌گرا و یا به سبک خاصی وابسته باشد یا در فرم مقید به رعایت تقارن یا عدم رعایت آن باشد. توانایی معمار در طراحی دریافت ضرورتهای عملکردی بنا و حضور مشخص و تعریف شده آن در محیط مورد نظر در زمان آن است.»
او همواره از یکپارچگی و یک دست بودن فضاها در کارش پرهیز دارد. از تداخل فضاهای مختلف و تو در تو بهره می‌گیرد و تجربه‌های متفاوت در فضاهای کار خود می‌کند. در کارهای ایزدی طعم و حس خاصی است که در دیدش نسبت به معماری و زندگی و احساسش در مورد حفظ درونمایه و جوهری از معماری سرزمین خود و جوابگویی به نیازهای حسی و عاطفی انسان امروز ریشه دارد. و در این باره می‌گوید: «معماران هر سرزمینی ذائقه و تجربه‌های خاص خود را دارند که حاصل تعلیم، فرهنگ، پیشینه و روش زندگی آنان است. تقلید از دیگران جوابگوی نیاز معماری معاصر ما نخواهد بود و بر متن فرهنگ ما نمی‌نشیند. رسیدن به معماری مناسب امروز با درک درونمایه معماری گذشته و شناخت، تجربه، ساختن و ارتقا بخشیدن به دست می‌آید. تکرار معماری گذشته، تقلید از ظواهر آن و یا وصله کردن اجزای آن به ساخته‌های امروزی نتیجه‌ای ندارد.»
مروری بر کارهای ایزدی بیانگر توجه خاص او به طراحی صنعتی است که همواره یکی از دغدغه‌های ذهنیش بوده و شاید همین دغدغه او را به سمت تلفیق طراحی صنعتی با معماری، توجه به ساختمان هوشمند که باید جوابگوی مقتضیات اقلیمی و سوانح طبیعی باشد کشانده است. که به اعتقاد او این مسئله نیاز معماری در قرن بیست و یکم است.
ایزدی در عین حال معماری را مجسمه‌سازی در مقیاس انسانی و دارای عملکرد تعریف می‌کند. در کارهایش گوشه‌ها و اجزا را نادیده نمی‌گیرد و در هر نقطه از کارش عواطف، احساسات و خاطره‌ای را زنده می‌کند. معماری را از ترکیب بوی نم آجری مرطوب و عطر خاطره‌انگیز شمعدانیهای باغچه جدا نمی‌بیند و به دنبال تحریک حسهای انسانی در هنگام حرکت در فضاست. می‌گوید: «ایجاد حس تعلق و حس خانه در فضای معماری از عمده‌ترین مسائل طراحی مسکن است. حتی در مجموعه‌های آپارتمانی هم باید فرهنگ فضای معماری ایرانی و سلسله مراتب فضایی این فرهنگ رعایت شود.»
کارهای اخیرش طراحی ساختمانهای تیپ و زنجیره‌ای با شیوه‌های ساخت و اجرای مدوله است که دو نمونه آن طراحی ساختمانهای زنجیره‌ای شهر کتاب و اقامتگاههای میان‌راهی است.
نگاه ایزدی به حرفه معماری تنها در قالب یک حرفه و مهارت و یا تخصص خلاصه نمی‌شود. او معماری را نیازمند نوعی برخورد و دریافت و تفکری ویژه درباره زندگی می‌داند. یک شیوه زندگی که در آن کار و حس توامان است. به تعبیر من آنچه او در تصور دارد، تصویر می‌کند و می‌سازد و آنچه کار و زندگی می‌نامد حاکی از شوریدگی و شیدایی در این وادی است.
مجتمع جدید باشگاه انقلاب
مجموعه‌ای است از ساختمانهای ورزشی (برای ورزشهای قابل اجرا در داخل سالن)، تجاری، اداری و تفریحی با مساحتی حدود ۸۴۰۰۰ مترمربع در زمینی به وسعت ۱۰ هکتار شامل: دریاچه مصنوعی، رستوران، فضای بازی کودکان، آب‌نماها و باغ‌آرایی ایرانی
مجتمع وکیل‌آباد
مجتمع اقامتی ـ تفریحی وکیل‌آباد در مشهد. شامل هتل، مرکز خرید، رستوران، آمفی‌تئاتر، سالنهای چندمنظوره، سالنهای ورزشی و تفریحی با مساحتی حدود ۲۰۰۰۰ مترمربع در زمینی معادل ۴۵۰۰۰ مترمربع در دست ساخت است. ایده اصلی این پروژه اقتباس از کاروانسراهای قدیمی خراسان است و با توجه دقیق به وضعیت موجود سایت و موقعیت اقلیمی محل طراحی شده است.
شهر کتاب
فروشگاههای زنجیره‌ای در سراسر تهران. با ایده اصلی مدولار بودن طرح برای سادگی، سرعت و اجرای کم‌هزینه ساختمانها طراحی شده است. در مجموع ساخت ۴۰ ساختمان و فروشگاه مدنظر بوده است. اصول مورد نظر طراح در این پروژه‌ها عبارت بودند از:
۱ـ قابلیت اجرای پروژه در زمینهایی با ابعاد و شرایط توپوگرافی مختلف
۲ـ استفاده از دیوار شیشه‌ای به عنوان نشانه یکسان‌سازی این طرحها که نمادی از ویترین است. در عین حال ارتباط کاملاً مستقیم میان درون و بیرون و تماس ملموس با رهگذران را امکان‌پذیر می‌سازد. ۱۳۷۶
خانه هاشمی
موضوع پروژه محوطه‌سازی پشت بام یک واحد مسکونی به شکل باغچه کوچکی با آب نما، فضای سبز و فضای استراحت است.
تغییر کاربری دو انبار و طراحی داخلی هر یک
یکی از این انبارها به مساحت ۱۴۰ مترمربع به دفتر کار معماری ایزدی و همکاران تبدیل شده است. طراحی داخلی و مبلمان آن را به طور کامل ایزدی انجام داده است.
انبار دیگر به مساحت ۱۶۰ مترمربع به یک واحد مسکونی با سه اتاق تبدیل شده است. در این مورد نیز فضاهای داخلی و مبلمان به طور کامل طراحی شده‌اند.
منزل یزدانفر
یک واحد مسکونی است که به طور کامل بازسازی و معماری داخلی شده است (این کار در دفتر معماری طلایی ـ ایزدی انجام شده است).
منزل دبیری
موضوع این پروژه گسترش یک خانه قدیمی و تبدیل دو واحد به سه واحد مسکونی بوده است که از نظر تقسیم مناسب فضاها برای ایجاد سه واحد مسکونی مستقل، تامین نور مناسب برای هر سه واحد و نحوه ارتباط هر سه واحد به خارج از مجتمع پروژه‌ای بسیار دشوار بوده است.
سینما چارلی
این سالن در محل کشتارگاه سابق تهران در زمینی به مساحت ۱۲۰۰ مترمربع، در مدت ۹۴ روز بنا شد. از ویژگیهای مهم این پروژه سقف بازشوی آن است که در تابستان آمفی‌تئاتر را به تاتر روباز تبدیل می‌کند. مدیریت اجرایی نیز به عهده دفتر معماری طلایی ـ ایزدی بوده است.
مجتمع تفریحی ـ ورزشی ونک
این مجتمع در باغی نسبتاً قدیمی با مساحت ۱۵۰۰۰ مترمربع ساخته شده و شامل آمفی‌تئاتر، کتابخانه، رستوران، چای‌باغ، کاربریهای ورزشی (استخر، جکوزی، سونا و ...) است. محوطه‌سازی و باغ‌سازی مجتمع با توجه به درختها و توپوگرافی موجود صورت گرفته است. معمار در طراحی این پروژه تحت تاثیر مجموعه گنجعلی‌خان کرمان قرار داشته است. اجرای این پروژه نیز به عهده دفتر معماری طلایی ـ ایزدی بوده و به صورت سه شیفت در مدتی کمتر از سه سال ساخته شده است.
طراحی صنعتی
پاویون ریاست جمهوری در فرودگاه مهرآباد
این ساختمان به طور کامل بازسازی شده و تا حد صددرصد ساختمان موجود گسترش پیدا کرده است. در این کار کوشش بر آن بوده که عناصر و جوهرهای از معماری ایرانی ـ اسلامی را بیان کند. کل جزئیات معماری داخلی این پروژه را نیز طراحان این گروه انجام دادند و این مجموعه را دفتر معماری طلایی ـ ایزدی به صورت سه شیفت کاری در مدتی کمتر از دو سال ساخته است.
