برای پرداختن به معماری در یک شهر باید فرهنگ، تاریخ و شرایط اجتماعی آن را شناخت. این ابعاد ترکیب و چهارچوب اصلی ایده طراحی بنا را ایجاد میکند و باعث میشود طرح با زمینه خود ادغام شود و پیوستگی، تداوم، توالی در بافت شهری به وجود آید. ساختار تاریخی اصفهان با الگوی شبکهای و با نظم شاخص به تکثیر و تولید مکانها میپردازد که این نظم در سطوح و مقیاسهای مختلف طراحی پدیدار میشود و انسجام، پیوستگی و وحدت کلی را به وجود میآورد. این پروژه طراحی یک خانه سه واحدی در شهر اصفهان، خیابان هزار جریب است و با ساختار شبکهای بر اساس مدول مربع طراحی شده است. مربع گونهای کامل، متعادل و هندسی ماندگار است و در ذاتش قابلیت آن را دارد که بارها و بارها با چیدمانی دیگر بازتولید شود. سعی شده از الگویی ثابت، نظام هندسی، تناسبات ساختار تاریخی اصفهان و اصول طراحی این ساختار از جزء تا کل بهره بگیریم و تنها با استفاده از تغییر مقیاس، جلوآمدگی، کم کردن از حجم و سایهروشنها با کمترین میزان ساختارشکنی و ناهماهنگی به تنوع برسیم. در انتخاب مصالح نیز بر اساس ضوابط شهری و شرایط اقلیمی آجر برای حجمهای اصلی انتخاب شد که بر حسب ابعاد و استاندارد به افزایش نظم و انتظام کار نیز کمک میکند.
همچنین ایجاد محرمیت، و هندسه مربعی را نیز تکرار کند. این شبکه چوبی که در دو جهت عمودی و افقی در یکدیگر چفت میشود با چیدمان منظم پیوستگی بین حجمها را تشدید میکند و با بازی هندسی نور و سایه روی سطوح داخلی جلوهای بهتر به بنا میبخشد. این تاروپود درهمتنیدهشده چوب گرداگرد بنا دور میزند و اتصال حجمهای صلب و واحدها را به گونهای شفاف برقرار میسازد. همچنین در طراحی سعی شده بر اساس تمهیدات اقلیمی نیز از مؤلفههای پایدار طراحی سنتی مانند الگوی بادگیر، بهارخواب، گودال باغچه و حوض و گیاه استفاده شود. خانه مکانی برای آرامش، ثبات و تکامل است و هندسه جانمایه هر معماری است. بنابراین استفاده از شکل مربع و فرم مکعب که بارزترین فرم آفرینش، به مثابه زمین است، در طراحی هر یک از واحدها، پاسخی مناسب به نیازهای آدمی به مسکن است.
قرارگیری سایت طراحی در خیابان هزار جریب و سایت تاریخی باغ هزار جریب ایده اصلی طراحی یعنی هندسه بر اساس الگوی شبکهای با مدول مربع را شکل داد. در مراحل بعد سعی شد از این نظم شاخص و تناسبات هندسی در طراحی پلان، نما، حجم و جزئیات استفاده شود تا وحدت کلی و این نظم در فضا تجلی یابد. طراحی از تکثیر هندسی اشکال اصلی و مدول پایه شروع میشود و با استفاده از تناسبات و فرایند ساده هندسی، به طرح کلی فضا میرسیم. این امر به افزایش هماهنگی میان الگوهای تکرارشده یا ترکیبشده با یکدیگر میانجامد تا فضاهای همگن را پدید آورد.
رجوع به هندسه بازگشت به ماهیت و ذات پدیدههاست و بیش از کمیت، کیفیتی ذاتی در طراحی است. فضا از واحدهای گوناگونی به وجود آمده که به مدول پایه و هندسه مربعی قابلتفکیک است. این مدول با ترکیب، تجمیع و تغییر مقیاس فضاهای متنوعی را به وجود میآورد که با تناسبات مشخص در فضا تکثیر شدهاند، بنابراین تنوع میبخشند. افزون بر آن قاعدهمندی ثابت و همسانی فرم و شکل از جزء تا کل نشان از یکسانی و تکرار نیست و حامل وحدتی پویا در فضا است.
