کانسپت حجمی طرح بر اساس هندسهای خالص و ساده و در جهت ایجاد پیوستگی با محیط پیرامون و فرمهای موجود در طبیعت شکل گرفته است. وحدت بصری حجم با تکرار عناصر افقی در ارتفاع برج و ایجاد تنوع و افزایش جذابیت بصری با ایجاد دریچهای به سوی آسمان و شهر که به عنوان نقطه کانونی پروژه در نظرگرفته شده و به دلیل استقرار در طبقات فوقانی از فاصله دور به عنوان یک شاخص فرمی قابل دیدن است، محقق شده.
از سوی دیگر فضای سبز درون این شکاف، فضای استراحت، مکث و برقراری تعاملات اجتماعی برخوردار از جریان هوا و نظاره دورنمای شهری برای کاربران است.
ورودی تجاری به عنوان مرزی بین فضای درون و بیرون با زمینهای که در آن قرار دارد، ترکیب شده و با ایجاد پلازای شهری بین ورودی پارک ساعی و ورودی تجاری ساختمان و فضای حرکت و مکث، حس دعوتکنندگی به داخل برج را القا میکند.
حرکت منحنیشکل در نماهای شمالی و جنوبی برج منعکسکننده منظر شهری و انتقال حداکثر دید به فضاهای داخلی ساختمان است و همچنین استمرار و پیوستگی بازشوها و ارتفاع آنها، عرصه دید را افزایش میدهد و با ایجاد مناظر وسیع پانورامیک، پیوندی بین کاربران و منطقه برقرار میکند.
تغییر میزان صلبیت و شفافیت نما با تغییر زاویه و آهنگ حرکت ناظر در اطراف برج، از شاخصههای نمای برج است. تغییر تراکم لوورهای عمودی نما، موجب پوشیده و نهان شدن بخشهایی از پوسته شفاف برج در زوایای مختلف، و سبب شکلگیری نمایی پویا و در تعامل با ناظر شده است. از سوی دیگر استفاده از این لوورها نور شرق و غرب را در فضای داخلی واحدهای اداری تنظیم میکند. به دلیل دیدهای متفاوت از شهر به برج، هلیپد به عنوان یک نشانه شهری در میان ساختمانهای دیگر در خاطره جمعی شهروندان ثبت میشود.