بازگشت به پروژهها
خانه لغزنده
این خانه روی دامنه تپه‌ای کشاورزی ساخته شده، در کنار دیوار سنگی ۲۵۰ ساله‌ای که همچنان پابرجاست، به گونه‌ای که زمین پیرامونش کِشت شود و نه مصرف. محور لغزش آن رو به شرق است، به پایین‌دست دامنه سمت دریاچه. در روستای تاریخی پایین‌دست سه خانه وجود دارد که به فرزندان مهاجران اولیه مربوط‌اند، و همچنین سه انبار و سه مرغ‌دانی. یکی از انبارها در دهه ۱۹۷۰ تخریب شد، اما خانه لغزنده این ساختار ازدست‌رفته را بازمی‌آفریند. این بنا عمود بر دیگر ساختمان‌های روستا جای گرفته است. هم ریشه در مکان دارد و هم به طرز رادیکالی مدرن است- و مرزهای «منطقه‌گرایی انتقادی» را می‌آزماید.
خانه لغزنده تنشی میان یک فضای داخلی «عمودی» و نمای بیرونی «کج» ایجاد می‌کند. خانه‌ای که درست پایین‌دست است و در سال ۱۷۵۳ ساخته شده، به دلیل ۲۵۰ سال وزش بادهای غربی مدام به سمت سراشیبی خم شده است و الگویی به دست می‌دهد. طرح خانه لغزنده به نیاز انسانی برای دورنما و گوشه امن پاسخ می‌دهد. یک دیوار ضخیم خدماتی در سمت شمال - شامل پله‌ها، حمام‌ها، آشپزخانه، اجاق و انباری - خانه را از بادهای سرد شمالی محافظت می‌کند، در حالی که یک پنجره نواری پیوسته، خانه را رو به جنوب، خورشید و خط افق مطلق اقیانوس می‌گشاید. حجم خانه به صورت متقارن حول محور افقی پنجره نواری می‌چرخد و یک اتاق‌خواب در بالا و یک اتاق‌خواب در پایین ایجاد می‌کند.
روکش بیرونی زبر از جنس فلز موج‌دار صنعتی، در تضاد با فضای داخلی ظریفی است که با چوب سپیدار روشن و صیقل‌خورده به دقت ساخته شده است.
شکل مایل خانه باعث می‌شود آب باران از سقف فلزی موج‌دار به سمت سراشیبی سرازیر شود. زیبایی‌شناسی خویشتن‌دار و آرام مینیمالیستی آن، امکان می‌دهد که قدرت چشم‌انداز غالب شود. این معماری تمام و کمالی است؛ هم در فرم افلاطونی‌اش و هم در پالت غیرقابل‌تقلیل و یکپارچه مواد آن. این بنا به ایده «صفر» نزدیک می‌شود: فرمی مینیمال با حداکثر درون‌مایه.
