معماری بومی و محلی ایران، بوشهر، مستند «در تمنای باد»
حمید اکبری
فینالیستهای بیست و پنجمین دوره جایزه معمار - ۱۴۰۴
برندگان بیست و پنجمین دوره جایزه معمار - ۱۴۰۴
آخرین اخبار معماری و مطالب برگزیده مجله را در ایمیل خود دریافت کنید.
سردبیر
Post-Revolution Residential Architecture
علیاکبر صارمی (متولد ۱۳۱۷) معمار، استاد دانشگاه و مورخ معماری برجسته ایرانی است. معماری را در دانشگاه تهران و سپس در پاریس آموخت. استاد معماری در چندین دانشگاه ایرانی بوده و کتابها و مقالات متعددی درباره میراث معماری ایران و عملکرد معاصر تألیف کرده است. آثار ساختهشده او شامل پروژههای مسکونی و فرهنگی قابل توجه است. در هیئت داوری چندین دوره جایزه بزرگ معمار عضویت داشته است.
کامبیز ناظرآمو معمار و استاد دانشگاه ایرانی است. او در هر دو حوزه فعالیت حرفهای معماری و آموزش فعال بوده و در گفتمان معماری معاصر ایران مشارکت داشته است. در سال ۱۳۸۱ به عنوان عضو هیئت داوری دومین دوره جایزه بزرگ معمار خدمت کرد و معماری مسکونی پس از انقلاب در سراسر ایران را ارزیابی نمود.
کامران افشار نادری (زاده ۱۳۳۸ مشهد) معمار، منتقد و سردبیر ایرانی است. تحصیلات خود را در دانشگاه جنوا (۱۹۸۵) به پایان رساند. از ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۳ در دفتر رنزو پیانو بر پروژههایی از جمله فرودگاه کانسای کار کرد. در سال ۱۳۷۷ مجله معمار را — همین نشریهای که این پایگاه داده مستند میکند — پایهگذاری کرد. حدود ۱۵۰ مقاله و ۳ کتاب منتشر کرده است. از سال ۱۳۷۲ در دانشگاههای آزاد و سوره تدریس میکند. مؤسسه پُل اصفهان را نیز بنیانگذاری کرده است.
دومین دوره جایزه بزرگ معمار بر معماری مسکونی پس از انقلاب در ایران متمرکز بود و مسیر و کیفیت طراحی مسکن از سال ۱۳۵۷ به بعد را مورد بررسی قرار داد. حدود ۱۰۰ اثر برای بررسی ارسال شد که از میان آنها هیئت داوری پنجنفره ابتدا ۲۰۰ پروژه مسکونی قابل توجه را به عنوان آثار شایسته شناسایی کرد. طی مراحل بعدی بررسی، این فهرست به ۲۰ اثر برگزیده محدود شد که نمایانگر بهترین دستاوردها در سه دسته خانههای تکواحدی، آپارتمانها و مجتمعهای مسکونی بودند. از میان این ۲۰ اثر، هیئت داوری پنج پروژه برتر را رتبهبندی کرد. پروژههای برنده طیف وسیعی از رویکردها به طراحی مسکونی معاصر ایران را نشان دادند، از لایهبندی فضایی خلاقانه خانه صدری در اصفهان تا حساسیت بومی ساختمان مسکونی الهیه در تهران، و از نوسازی خانه نواب صفوی تا تجربهگرایی مفهومی خانه شماره ۳ در شیراز. این جایزه هم سرزندگی و هم چالشهای پیش روی معماری مسکونی در ایران پس از انقلاب را برجسته کرد.
هیئت داوری متشکل از پنج معمار برجسته بود: مهدی علیزاده، هادی میرمیران، علیاکبر صارمی، کامبیز ناظرآمو و کامران افشار نادری. تمام آثار ارسالی به صورت جمعی توسط کل هیئت بررسی شد. در دور اول، هیئت داوری حدود ۲۰۰ اثر را به عنوان «آثار خوب» شایسته قدردانی شناسایی کرد. طی مراحل متوالی ارزیابی و بحث، هیئت داوری این آثار را به ۲۰ اثر برگزیده در سه دسته مسکونی (خانههای تکواحدی، آپارتمانها و مجتمعهای مسکونی) محدود کرد. در نهایت، پنج پروژه برتر با اجماع رتبهبندی شدند و ۱۵ اثر باقیمانده به عنوان برگزیدگان هیئت داوری معرفی شدند.
اصفهان · ۱۳۷۶
تهران
فریار جواهریان معمار، کیوریتور و نویسنده ایرانی است. او در مشهد زاده شد، در پاریس بزرگ شد و تحصیلات خود را در آمریکا گذراند. مدرک کارشناسی معماری با رتبه ممتاز را از دانشگاه تگزاس در آستین در سال ۱۹۷۳ (۱۳۵۲) و کارشناسی ارشد طراحی شهری را از امآیتی و هاروارد در سال ۱۹۷۶ (۱۳۵۵) دریافت کرد. در سال ۲۰۰۴ (۱۳۸۳) دفتر مهندسان مشاور گاما را با همکاری فریدون بادر تأسیس کرد و آن را به عنوان دفتر پیشرو در طراحی موزه و باغ ایرانی در ایران پایهگذاری نمود. از آثار مهم ساختهشده او میتوان به مجموعه و باغهای انجمن خوشنویسان ایران (۱۳۷۴-۱۳۷۶)، ساختمان اداری ونوس گلاس (۱۳۸۴-۱۳۸۵) و مجتمع مسکونی آقدسیه در تهران (۱۳۸۶) اشاره کرد. او برنده مسابقه طراحی مدرسه جدید فرانسوی تهران در سال ۲۰۰۹ (۱۳۸۸) شد و موزه خوشنویسی ایران را در سال ۲۰۱۸ (۱۳۹۷) به اتمام رساند. فراتر از معماری، جواهریان نمایشگاههای متعددی در زمینههای معماری، منظر، عکاسی و سینما برگزار کرده است. او به عنوان مدیر هنری و طراح صحنه در ده فیلم ایرانی از جمله هامون و درخت گلابی، آثار ماندگار سینمای ایران به کارگردانی داریوش مهرجویی، فعالیت داشته است. وی عضو هیئت داوران اصلی جایزه معماری آقاخان در سال ۲۰۱۰ (۱۳۸۹) و عضو هیئت داوران هفتمین جایزه معمار (۱۳۸۶) بوده است. در سال ۱۳۹۲ جایزه بهترین طراح را از میراث فرهنگی دریافت کرد و در سال ۱۳۹۳ به عنوان معمار سال توسط مجله معماری و ساختمان برگزیده شد. او پژوهشگر مهمان در امآیتی (۲۰۱۴-۲۰۱۵) بوده و در دانشگاههای آکسفورد، کمبریج و استنفورد سخنرانی کرده است. از تألیفات او میتوان به کتابهای باغهای ایران: خرد کهن، دیدگاههای نو (۲۰۰۴) و سی سال تنهایی (۲۰۰۷) اشاره کرد و همچنین نویسنده و ویراستار مجله معمار بوده است.
تهران
بهروز پاکدامن معمار و طراح شهری باسابقه ایرانی است. او دارای کارشناسی ارشد معماری از دانشگاه تهران (۱۳۵۴) و کارشناسی ارشد معماری در طراحی شهری از دانشگاه رایس آمریکا (۱۳۵۶) است. پاکدامن استاد دانشکده معماری دانشگاه آزاد تهران بوده و نسلهای متعددی از معماران را آموزش داده است. کار حرفهای او هم در عرصه عمل و هم دانشگاه گسترده است؛ از پروژههای شاخص او طراحی ایستگاه مترو مشهد است که در سال ۱۳۸۶ نامزد جایزه آقاخان معماری شد. او جوایزی برای طراحی خانههای جوانان و مسکن ارزانقیمت دریافت کرده و سخنرانیهای متعددی درباره معماری معاصر ایران و طراحی شهری ارائه داده است.
تهران
محمدرضا نیکبخت معمار ایرانی متولد تهران در سال ۱۳۴۲ است. او معمار و استاد دانشگاه فعال در عرصه معماری ایران به مدت چند دهه بوده است. وی به عنوان داور پانزدهمین دوره جایزه معمار (۱۳۹۴) در کنار فرهاد احمدی، سیدرضا هاشمی، هان تومرتکین و ارشیا محمودی حضور داشت.
مازندران
رضا علیآبادی در سال ۱۳۷۸ با مدرک کارشناسی ارشد معماری از دانشگاه تهران فارغالتحصیل شد و «کارگاه ساختمان رضا علیآبادی» را تأسیس کرد. پس از اخذ مدرک کارشناسی ارشد حرفهای معماری از دانشگاه مکگیل در سال ۲۰۰۶ و دریافت پروانه نظام مهندسی انتاریو در سال ۲۰۱۰، کارگاه با نام آتلیه رضا علیآبادی (rzlbd) بازتأسیس شد. او شهرت قابلتوجهی در جوامع معماری ملی و بینالمللی کسب کرده است.
مازندران
رضا علیآبادی در سال ۱۳۷۸ با مدرک کارشناسی ارشد معماری از دانشگاه تهران فارغالتحصیل شد و «کارگاه ساختمان رضا علیآبادی» را تأسیس کرد. پس از اخذ مدرک کارشناسی ارشد حرفهای معماری از دانشگاه مکگیل در سال ۲۰۰۶ و دریافت پروانه نظام مهندسی انتاریو در سال ۲۰۱۰، کارگاه با نام آتلیه رضا علیآبادی (rzlbd) بازتأسیس شد. او شهرت قابلتوجهی در جوامع معماری ملی و بینالمللی کسب کرده است.
لواسان · ۱۳۹۰
بهرام شکوهیان در سال ۱۳۴۸ در پاریس به دنیا آمد. مدرک کارشناسی ارشد معماری خود را از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران دریافت کرد. از سال ۱۳۷۹ معمار اصلی گروه معماری پدیاو پرث بوده است.
کردان
فیروز فیروز در سال ۱۳۳۳ (۱۹۵۴) در خانهباغی در تهران به دنیا آمد. تحصیلات معماری خود را در دانشگاه پرَت در نیویورک در سال ۱۹۸۴ به پایان رساند، جایی که دو سال در همکاری نزدیک با ویکتوریا جئورجینی فعالیت کرد. در ادامه مسیر حرفهای خود، هشت ماه بین سالهای ۱۹۸۰ و ۱۹۸۱ با حسن فتحی بر معماری خشتی در مصر کار کرد. در سال ۱۹۸۵ با ناصر اهری شراکت آغاز کرد. آنها دفتر طراحی خود را در نیویورک تأسیس کردند که تا سال ۱۹۹۰ فعال بود. دفتر معماری اهری و فیروز چندین پروژه اداری، تجاری و مسکونی را انجام داد.
Building Materials
مهرداد یوسفی
