خانهٔ صدری در اصفهان، طراحی محمدرضا قانعی و علی شیخالاسلام (مهندسان مشاور پلشیر)، برندهٔ مقام اول دومین جایزهٔ بزرگ معمار (۱۳۸۱) شد. این خانه بر روی زمینی به مساحت ۷۱ مترمربع بنا شده و معماران با مدیریت هوشمندانهٔ فضا، توالی غنیای از فضاهای داخلی خلق کردهاند که پیچیدگی و صمیمیت خانههای سنتی ایرانی را یادآوری میکند. طرح شامل زیرزمین با فضاهای خدماتی و استخر، طبقهٔ همکف با آشپزخانه، سالن، اتاق خواب، حیاط و پارکینگ، و طبقهٔ اول با نشیمن و انبار است. نمای بیرونی با فرمهای طاقی سنگی، پنلهای موزاییک رنگی و سطوح بافتدار مشخص میشود. هیئت داوران این اثر را به دلیل نزدیکی به «جوهرهٔ خانهٔ ایرانی» ستود.
کامران افشار نادری، منتقد مجلهٔ معمار، خانهٔ صدری را «پروژهٔ بسیار جالبی» خواند. به نوشتهٔ او: «مهمترین ویژگی این کار مفهوم فضایی منحصر به فرد آن است. زمین پروژه که به شکل مستطیل کشیدهای است به خوبی سازماندهی شده و طویل بودن آن، به جای خنثی شدن توسط عناصر عرضی، توسط سه راهرو و پلکان مورد تأکید قرار گرفته است. راهرو و پلکان — عناصر فراموششدهٔ معماری مسکونی — در اینجا ارزشگذاری شده و به عناصری شاخص تبدیل شدهاند. لایهلایه بودن فضاها و حجمها تو در تو به گونهای طراحی شدهاند که از درون قابل تجربه هستند. دیوارها پر از منفذ و طاقچه و دیگر وقایع معمارانه و فضاهای داخلی متنوع و پیچیده و پر از زوایایی برای نشستن و تصرفاند.»
گالری
موقعیت
تقریبیLoading map…
اصفهان، ایران(33.725, 51.724)
