۱۳۹۰

بهرام شیردل (زاده ۱۳۳۰) معمار ایرانی شناخته‌شده در عرصه بین‌المللی در حوزه معماری میان‌رشته‌ای و معماری تاخوردگی است. فارغ‌التحصیل دانشگاه تورنتو (۱۳۵۷). در مدرسه معماری AA لندن، دانشکده طراحی هاروارد، دانشگاه هیوستن، جورجیا تک، دانشگاه شیکاگو، SCI-Arc و دانشگاه ایالتی اوهایو تدریس کرده است. دفتر شیردل و همکاران را در تهران (۱۳۷۶) تأسیس کرد. برنده مدال کریستوفر رن (کانادا) و مدال طلای CGA شهرسازی (چین). آثارش در دوسالانه ونیز (۱۹۸۴) و موزه هنر مدرن نیویورک (۱۹۹۲) به نمایش درآمده است. از پروژه‌های شاخص: کتابخانه اسکندریه (مصر)، سالن کنفرانس سارا (ژاپن) و موزه ملی آب (ایران).

کریس بُس معمار آلمانی و از بنیان‌گذاران دفتر لاوا (آزمایشگاه معماری آینده‌نگر) است، مجموعه‌ای جهانی با دفاتر در سیدنی، برلین، اشتوتگارت و هوشی‌مین که به معماری الهام‌گرفته از طبیعت و ساخت دیجیتال شناخته می‌شود. او نخست به‌عنوان طراح اصلی مرکز ملی آبی پکن («واترکیوب»)، سازه حباب‌گونه ساخته‌شده برای المپیک تابستانی ۲۰۰۸، شهرت بین‌المللی یافت و جایزه معمار نوظهور ریبا را دریافت کرد.

کامران افشار نادری (زاده ۱۳۳۸ مشهد) معمار، منتقد و سردبیر ایرانی است. تحصیلات خود را در دانشگاه جنوا (۱۹۸۵) به پایان رساند. از ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۳ در دفتر رنزو پیانو بر پروژه‌هایی از جمله فرودگاه کانسای کار کرد. در سال ۱۳۷۷ مجله معمار را — همین نشریه‌ای که این پایگاه داده مستند می‌کند — پایه‌گذاری کرد. حدود ۱۵۰ مقاله و ۳ کتاب منتشر کرده است. از سال ۱۳۷۲ در دانشگاه‌های آزاد و سوره تدریس می‌کند. مؤسسه پُل اصفهان را نیز بنیان‌گذاری کرده است.

مهدی علیزاده (متولد ۱۳۱۴) یکی از برجسته‌ترین معماران ایران است که طراحی برخی از نمادین‌ترین ساختمان‌های عمومی و نهادی کشور را بر عهده داشته است. وی فارغ‌التحصیل رشته معماری از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران بوده و در طول بیش از چهار دهه فعالیت حرفه‌ای، آثار درخشانی خلق کرده است. از جمله پروژه‌های شاخص او می‌توان به هتل لاله (هتل بین‌المللی سابق تهران)، یکی از شناخته‌شده‌ترین بناهای مدرن تهران؛ مرکز آموزش مدیریت ایران (دانشگاه امام صادق کنونی)؛ دانشگاه شهید باهنر کرمان؛ مجموعه ورزشی آرارات؛ دفتر مرکزی گروه صنعتی بهشهر؛ و سالن همایش‌های بانک توسعه صادرات اشاره کرد. علیزاده همچنین به عنوان رهبر فنی در شرکت مهندسان مشاور اوه آروپ و شرکا در لندن فعالیت داشته و تخصص مهندسی سازه بین‌المللی را به فعالیت حرفه‌ای خود افزوده است. وی در هیئت داوران دومین و سومین دوره جایزه بزرگ معمار (۱۳۸۱–۱۳۸۲) حضور داشت و در کنار برنده جایزه پریتزکر فومیهیکو ماکی و رئیس مدرسه معماری AA محسن مصطفوی، بهترین آثار معماری معاصر ایران را ارزیابی کرد.

سیدرضا هاشمی معمار، استاد دانشگاه و منتقد معماری ایرانی است. او به عنوان داور یازدهمین دوره جایزه معمار در سال ۱۳۹۰ فعالیت کرد و مقاله تحلیلی «معیار داوری در معماری» را به مناسبت داوری جایزه معمار در شماره ۷۰ مجله معمار منتشر کرد.