دومین دوره جایزه بزرگ معمار به معماری مسکونی پس از انقلاب اختصاص داشت. از حدود یکصد اثر ارسالشده در دستههای خانههای تکواحدی، آپارتمانها و مجموعههای بزرگ مسکونی، هیئت داوران پنجنفره شامل مهدی علیزاده، هادی میرمیران، علیاکبر صارمی، کامبیز ناظرامو و کامران افشار نادری بیست اثر نمونه را برگزیدند و پنج اثر برتر را رتبهبندی کردند. کاتالوگ زیر پروژههای برنده و منتخبین هیئت داوران را ارائه میدهد و مقطعی از معماری مسکونی ایران در سالهای پس از انقلاب ۱۳۵۷ را مستند میسازد.
برندگان
خانه صدری
مکان: اصفهان
معماران: محمدرضا قانعی و علی شیخالاسلام
شماره اثر: ۱۰۵
خانه صدری در زمینی به مساحت ۷۱ مترمربع در اصفهان قرار دارد. معماران با مدیریت ماهرانه فضا، توالی غنی از فضاهای داخلی خلق کردهاند که پیچیدگی و صمیمیت خانههای سنتی ایرانی را تداعی میکند. طرح شامل زیرزمین با فضاهای خدماتی و استخر، طبقه همکف با آشپزخانه، سالن، اتاق خواب، حیاط و پارکینگ، و طبقه اول با اتاق نشیمن، انبار و کمد است.
نمای بیرونی ساختمان با فرمهای طاقی سنگی، پانلهای موزاییکی رنگارنگ و سطوح بافتدار مشخص میشود. در داخل، فضاها از میان سقفهای طاقی، نیمطبقهها، راهروهای باریک با فانوسهای آویزان و گذرگاههایی که تجربهای لایهلایه از نور و سایه میآفرینند، آشکار میشوند. هیئت داوران این اثر را به دلیل نزدیک شدن به «ذات خانه ایرانی» و آوردن پیچیدگی فضایی شهری به یک قطعه زمین مسکونی محدود ستودند.
ساختمان مسکونی الهیه
مکان: تهران
معمار: بهروز بیات
شماره اثر: ۱۳۳
ساختمان مسکونی الهیه یک مجتمع آپارتمانی چندطبقه در محله مرفه الهیه تهران است. نما زبان مدرنیستی متین با حجمپردازی دقیق، بالکنهای پیشآمده و پالت رنگی ملایم خاکستری و آبی دارد. ساختمان رویکردی سنجیده به طراحی آپارتمان شهری را نشان میدهد که تعادل بین حریم خصوصی و گشودگی به خیابان را برقرار کرده است.
خانه نواب صفوی
مکان: اصفهان
معماران: محمدرضا قانعی و علی شیخالاسلام
شماره اثر: ۱۰۴
خانه نواب صفوی که آن هم در اصفهان واقع است، تنوع تواناییهای همین معماران را به نمایش میگذارد. طرح شامل دیوار پردهای شیشهای برجسته با سازه فولادی آبیرنگ، فضاهای داخلی بزرگ با ارتفاع دوبل و زبان معماری مدرنیستی است که با رویکرد سنتی اثر رتبه اولشان تضاد دارد. ساختمان نشان میدهد چگونه زبان معماری معاصر میتواند با بافت اصفهان سازگار شود.
خانه شماره ۳
مکان: شیراز
معمار: مهرداد ایروانیان
شماره اثر: ۱۰۲
خانه شماره ۳ در شیراز بیانیهای جسورانه مدرنیستی ارائه میدهد با کانالکشی فلزی نمایان، عناصر استیل ضدزنگ منحنی روی نما و ترکیبی از حجمهای هندسی حول حیاط باغ. طرح زیباییشناسی صنعتی را در آغوش میگیرد در حالی که مقیاس مسکونی و رابطه با باغ خود را حفظ میکند.
مجتمع مسکونی کامرانیه
مکان: تهران
معمار: فرامرز شریفی
شماره اثر: ۱۵۹
مجتمع مسکونی کامرانیه در تهران از عناصر معماری تاریخی ایران الهام گرفته — پنجرههای قوسی، آجرکاری تزئینی و نمای سنگی — که در بافت مسکونی چندواحدی معاصر بازتفسیر شدهاند. مجتمع غنای بصری را از طریق تعامل حجمهای پیشآمده، اندازههای متنوع پنجره و سطوح بافتدار ایجاد میکند.
منتخبین هیئت داوران
پانزده اثر زیر توسط هیئت داوران به عنوان آثار نمونه معماری مسکونی پس از انقلاب انتخاب شدند.
ویلای لواسان
مکان: لواسان
معمار: بهرام شکوهیان
ویلایی در تپههای لواسان در شمالشرق تهران با سازه سقف سبز متمایز، بالکنهای گسترده مشرف به چشمانداز کوهستان و تفسیر مدرن از گونهشناسی ویلای کوهپایهای.
مجموعه مسکونی منظریه
معمار: داریوش شهنواز
مجموعه مسکونی چندساختمانی با زبان مدرنیستی حجمهای مکعبی، سقفهای تخت و پالت مصالح ساده. مجموعه رویکردی منسجم به توسعه مسکونی متوسطتراکم را نشان میدهد.
بنای شماره ۲۲
معمار: رضا علیآبادی
پروژه مسکونی با پانلهای نمای طرحدار متمایز به رنگ آبی و سفید، با زبان معماریای که به سنتهای تزئینی شمال ایران ارجاع میدهد و همزمان سیستم سازهای معاصر را حفظ میکند.
خاطره پنج دری
معمار: محمد عقیلی
ویلای مدرنیستی سفید با فرمهای هندسی تمیز، استخر شنا و فضاهای داخلی سخاوتمند با سقفهای دوبل. طرح گفتگویی میان برنامه خانگی صمیمانه و تجربه فضایی باز و سرشار از نور ایجاد میکند.
ویلای صلاحالدینکلا
مکان: صلاحالدینکلا، شمال ایران
معمار: شهریار قدیمی
ویلایی با سازه چوبی برجسته و ایوان سرپوشیده که از معماری چوبی سنتی استانهای شمالی ایران الهام گرفته است. طرح فضای زندگی روباز سایهدار سخاوتمندی متناسب با آب و هوای خزری ایجاد میکند.
بنای شماره ۸۱
معمار: رضا علیآبادی
ویلای مسکونی با پلکان مارپیچ، سقف شیروانی کاشی و ترکیبی که تناسبات سنتی ویلا را با جزئیات مدرن درآمیخته است. دومین اثر علیآبادی که توسط هیئت داوران انتخاب شد.
ساختمان پیرایش
مکان: تهران
معمار: فریار جواهریان
ساختمان مسکونی چندطبقه با نمای سنگی، الگوی منظم پنجرهها و عنصر نورگیر سقفی. طرح حس پایداری مصالح و نظم معمارانه را به گونهشناسی آپارتمان شهری میآورد.
خانه گردان
معمار: فیروز فیروز
خانهای با فرمهای ارگانیک در رنگهای خاکی و تراکوتا، با دیوارهای منحنی، بازشوهای دایرهای و فرمهای طاقمانند. طرح زبان معماری اکسپرسیونیستی را کاوش میکند که سنتهای ساختمانی خشتی و خاکی را تداعی میکند.
ساختمان مسکونی الهیه (اثر دوم)
مکان: تهران
معمار: بهروز بیات
ساختمان مسکونی دیگری در محله الهیه از بهروز بیات با ورودی آجری زیبا با لوستر تزئینی و نمای معاصر با عناصر شیشه و فلز. پروژه دومی از بیات که در کنار اثر برنده جایزهاش مورد شناسایی قرار گرفت.
ویلای ملکار
معمار: رشید خمارلو
ویلایی چشمگیر با فرمهای هندسی زاویهدار، سقف شیبدار دراماتیک و حضور مجسمهوار. فضای داخلی عنصر سقف منحنی و مناظر گسترده دارد. طرح زبان فرمی جسورانهای در معماری مسکونی به نمایش میگذارد.
خانه مرشدزاده
معمار: امیرحسین طاهری
خانه شهری فشرده با نمای آجری و حجم نورانی پیشآمده که در شب اثر فانوسمانندی ایجاد میکند. طرح کیفیت فضایی را در یک قطعه زمین شهری تنگ از طریق سازماندهی عمودی و بازشوهای هدفمند به حداکثر میرساند.
ویلای فشندک
مکان: فشندک
معمار: حسین ناصری
ویلای روستایی با ساخت سنتی آجر و سنگ، با عنصر برج هشتضلعی متمایز با سقف مسی. طرح از سنتهای بومی محلی الهام میگیرد و همزمان آرایشهای فضایی معاصر معرفی میکند.
ساختمان سعادتآباد
مکان: تهران (سعادتآباد)
معمار: بهروز پاکدامن
ساختمان مسکونی در محله سعادتآباد تهران با عنصر شیشهای استوانهای در گوشه ساختمان، ترکیب نمای مدرن و زمینه کوهستانی. طرح چالش ایجاد هویت معمارانه در محلههای مسکونی در حال توسعه سریع تهران را مخاطب قرار میدهد.
ساختمان مسکونی نگاران
مکان: تهران
معمار: محمدرضا نیکبخت
برج مسکونی بلند با نمای منحنی و پایه متمایز با بازشوهای قوسی. ساختمان رویکردی یادمانی به معماری مسکونی شهری با توجه به تجربه سطح خیابان نشان میدهد.
مجموعه مسکونی پارس یک
معمار: داریوش شهنواز
مجموعه مسکونی بزرگمقیاس با پلان منحنی. نقشه طبقه تیپ واحدهای مسکونی متعدد را در امتداد چیدمان هلالیشکل نشان میدهد، با حیاط مرکزی فضایسبز. دومین اثر شهنواز که توسط هیئت داوران انتخاب شد.
