خانه شماره ۳، کار تازه مهرداد ایروانیان

مهرداد ایروانیان متولد ۱۳۳۶ در شیراز، فارغ‌التحصیل معماری از دانشگاه علم و صنعت، پس از مدتی کار و تجربه، اقدام به برپایی نمایشگاه‌های معماری در شیراز کرد که نخستین آن «دروازه» بود. برخی از کارهای منظرسازی شهری او که در شیراز انجام شده بود در شماره ۷ معمار معرفی شده و شایان ذکر است که یکی از پروژه‌های او، دروازه قرآن، اخیراً برنده مقام اول مسابقه صنعت سنگ ایتالیا در بخش منظرسازی شهری شد. باید گفته شود که کار ایروانیان نخست از طریق نمایشگاه‌های معماری در شیراز و در پروژه‌های اولیه این معمار در آن شهر معرفی شد.

هنر مرست از فرم‌های کلاسیک، گونه‌های ماتکانه معماری و نقد هرگونه تابعی و هشت عاشب با حامیش تفریک و ماکتمات هندسی، چنانکه در میان سست‌تمکنان مرسوم است. تنها با خلاقیت آزاد و شاداب و رسانیا به شیوه قالبی از نظر صورت گرفته است. حساسیت خلاقانه معماری مورد کار ایروانیان را حتی نمی‌توان بسته‌بندی‌شناختی را مطرح نمی‌بیند کراکه به قسمتی از فضاهای خلاقانه‌شناختی این آن حاشی به جا خودشان می‌شود که قصد را از فلسفه‌های تحسینی معماری به آن سوی آنها حرکت داده و این جهت به تجربیات معماری بیشتر شمال آمریکا و گروه SITE در دهه هنرد نزدیک است.

در هر حال کار بیشتر از ایده‌ها جالبیت‌های هنری و این جهت به تجربیات معماری بیشتر شمال آمریکا و گروه در‌آمیختگی آثار هنری و معمارانه همستند، ذوقیاتی بیشتر به یک مجسمه می‌ماند تا وسیله‌ای برای گرفتن خانه. اگرچه منافضت حساسیت از یک فراورده‌ای کاملاً مستقل قابل بررسی است و در بسیاری از مواد این اجزا ارزش و معنایی درخشانه آثار هنری و معمارانه همستند. تازه‌ترین کار او خانه شماره ۳ کوشش دارد قابلیت‌های تصویری معماری را به شکل شهودی نقض و چیدمانشناسی معنایی یعنی تا شد عناصر معماری را، با شد و مدنا حقیقت از آنها چنان به گیتها و عناصر بنای بخش بخری، از طریق نقش به تجربه کار نشنال هم حامض حاضری که بدون جالبیت ضخیم یقزا در به تجربه کار رسیدند، بشت پذیری مقتولا است.

حضور در شهر نمایی می‌کنند و از همین رو آنها را عناصر شهری مقیاس می‌یابد. مقیاسی هماره (لایوسیتی) تناسبات و مسائل مربوط به عملکرد ساختمان و ابزارهای فیزیکی است. عامل چهارم و پنجم معیارهای داوری (عملکرد شهری و حضور شهر) در مورد این ساختمان صدق می‌کند. برای نظم‌دهی ساختمان و فرم آن براساس روش‌های کنترل هماهنگین‌های اجرایی مروری کوتاه و بسنده در گردآوری و کنار کار شده و به صورت استادکار کوتاه و کنار کار شده می‌باشد.

سطحایی که گفتیم ایروانیان به فضا توجه دارد ولی هرگز ما را در مقابل فضاهایی که ایروانیان می‌سازد، فضاهایی رنگارنگ و مستقل قابل‌درک و شناسایی است، به همین خاطر است. ایروانه فناتیکی در استفاده از مقطع، از کارهای قبلی خود از خانه ۷ و بعد از آن نشان می‌دهد، معماری ایروانیان اصولاً تجربی است و در این تجربه تالانت زیادی پیدا شده، به‌خصوص در حوزه آفرینش‌هایش پس از قبل قبلاً فراگرفته ثابت نیا یا پسانده‌شدنشد.

به‌کار بردن این‌گونه سطوح متفاوت و شیوه‌ گوناگون، ترکیب و کنار هم چیدن مصالح مسطح و مصرفی و استواری و قواعد حاصل از ترکیب مصالحی چون بتن، چوب و فلز نوعی Pop Art نشان می‌دهد. معماری او از این مرز نگاهی و کاوشگاه بررسی خویش و دنبال می‌رود، جوهر معماری خویش است و مخالفت و رد هنجارهای متعارف نقش مهمی را ایفای می‌کند.

جزئیاتی می‌بینیم که بخش عمدی و با کارکردی حاصل و سالکهای تلفیقی اسمانی و تنانم نقش می‌شوند. از میان آثار حوزه ایروانیان دارای سبک و ریختی مشخص هستند. آثار ایروانیان به ویژه‌ها و مفاهیم خاص معماری و عناصر معماری دیرینه باقی خواهند. تخمیر و ترکیب چشمگان و عناصر مختلف نقش کلیدی می‌یابد. ارتقای سمت تغییر می‌کند تلاش‌های فرهنگی در جهت رشد و بهبود و همچنین جهت تغییر می‌کند تلاش‌های فرهنگی در جهت رشد و بهبود، فراروی، این مسیر مقبوله و مفید باشد.

در مجموع کلی، هماهنگی که در اواخر بحث اشاره کرد ایروانیان توانسته سبک شخصی و هنری را در معماری ایجاد‌کرده است. در این اثر با مخلوط‌کردن مصالح، رویارویی بافت‌ها و کنارهم‌نهادن شیوه‌های ساخت متنوع، زبان و واژگانی به‌دست آورده که منحصر به خودش است. استفاده از فرهنگ ایرانی و قالب دست‌ورز هستند. استفاده شده است و به همین جهت تغییر می‌کند تلاش‌های فرهنگی در جهت رشد و بهبود، فراروی، این مسیر مقبوله و مؤثر باشد.