۱۳۸۴

معمار ایرانی. فارغ‌التحصیل دانشگاه تهران (۱۳۴۵). مشهور به طراحی برج آرمیتا، ساختمان فروشگاه کوروش، موزه قرآن در مجموعه نهاد ریاست جمهوری و نمای ساختمان مجلس شورای اسلامی. در حدود ۹۰ پروژه مشارکت داشته است. مؤسس شرکت مهندسان مشاور شارستان.

هادی تهرانی معمار ایرانی-آلمانی است که به خاطر رویکرد نوآورانه‌اش در طراحی پایدار شناخته می‌شود. او که مقیم آلمان است، جوایز بین‌المللی متعددی برای آثار معماری خود دریافت کرده که اصول طراحی مدرن را با آگاهی زیست‌محیطی ترکیب می‌کنند. او در پنجمین دوره جایزه بزرگ معمار در سال ۱۳۸۴ به عنوان داور خدمت کرد.

کامران افشار نادری (زاده ۱۳۳۸ مشهد) معمار، منتقد و سردبیر ایرانی است. تحصیلات خود را در دانشگاه جنوا (۱۹۸۵) به پایان رساند. از ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۳ در دفتر رنزو پیانو بر پروژه‌هایی از جمله فرودگاه کانسای کار کرد. در سال ۱۳۷۷ مجله معمار را — همین نشریه‌ای که این پایگاه داده مستند می‌کند — پایه‌گذاری کرد. حدود ۱۵۰ مقاله و ۳ کتاب منتشر کرده است. از سال ۱۳۷۲ در دانشگاه‌های آزاد و سوره تدریس می‌کند. مؤسسه پُل اصفهان را نیز بنیان‌گذاری کرده است.

مهدی علیزاده (متولد ۱۳۱۴) یکی از برجسته‌ترین معماران ایران است که طراحی برخی از نمادین‌ترین ساختمان‌های عمومی و نهادی کشور را بر عهده داشته است. وی فارغ‌التحصیل رشته معماری از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران بوده و در طول بیش از چهار دهه فعالیت حرفه‌ای، آثار درخشانی خلق کرده است. از جمله پروژه‌های شاخص او می‌توان به هتل لاله (هتل بین‌المللی سابق تهران)، یکی از شناخته‌شده‌ترین بناهای مدرن تهران؛ مرکز آموزش مدیریت ایران (دانشگاه امام صادق کنونی)؛ دانشگاه شهید باهنر کرمان؛ مجموعه ورزشی آرارات؛ دفتر مرکزی گروه صنعتی بهشهر؛ و سالن همایش‌های بانک توسعه صادرات اشاره کرد. علیزاده همچنین به عنوان رهبر فنی در شرکت مهندسان مشاور اوه آروپ و شرکا در لندن فعالیت داشته و تخصص مهندسی سازه بین‌المللی را به فعالیت حرفه‌ای خود افزوده است. وی در هیئت داوران دومین و سومین دوره جایزه بزرگ معمار (۱۳۸۱–۱۳۸۲) حضور داشت و در کنار برنده جایزه پریتزکر فومیهیکو ماکی و رئیس مدرسه معماری AA محسن مصطفوی، بهترین آثار معماری معاصر ایران را ارزیابی کرد.

نسرین سراجی بزرگ‌زاد (متولد ۱۹۵۷، تهران) معمار ایرانی-فرانسوی-بریتانیایی مستقر در پاریس است. او ابتدا پزشکی در دانشگاه اصفهان خواند و سپس از انجمن معماری (AA) لندن فارغ‌التحصیل شد (۱۹۸۳). معمار ثبت‌شده RIBA (۱۹۸۵) و عضو افتخاری RIBA (۲۰۱۸). بنیان‌گذار آتلیه سراجی در پاریس (۱۹۹۰). رئیس سابق گروه معماری دانشگاه کرنل (۲۰۰۱-۲۰۰۵)، رئیس دانشکده معماری پاریس-مالاکه، استاد و رئیس بخش هنر و معماری آکادمی هنرهای زیبا وین، و رئیس گروه معماری دانشگاه هنگ‌کنگ. در حال حاضر استاد تمام طراحی معماری در دانشگاه کالج دوبلین. آثار اجرایی او شامل غرفه غار اژدها (۱۹۹۸)، آپارتمان‌های لینزراشتراسه وین (۲۰۰۳)، توسعه دانشکده معماری لیل (۲۰۰۶) و مجتمع مسکونی ژوردان-کورنتن-ایسوار پاریس (۲۰۱۷) است. دریافت‌کننده نشان شوالیه لژیون دونور (۲۰۱۱)، افسر نشان ملی شایستگی (۲۰۱۶) و مدال نقره آکادمی معماری فرانسه (۲۰۰۸). نویسنده کتاب‌هایی از جمله «مسکن، ماده شهرهای ما» (۲۰۰۷) و ویراستار مشترک «از بحران تا بحران» (۲۰۱۹).