۱۳۷۰

گائه اولنتی (تلفظ [ˈɡa:e auˈlɛnti]؛ (زادهٔ ۴ دسامبر ۱۹۲۷ میلادی – درگذشتهٔ ۳۱ اکتبر ۲۰۱۲ میلادی) معمار ایتالیایی بود که آثارش شامل طراحی صنعتی و نمایشگاهی، مبلمان، گرافیک، طراحی صحنه، نورپردازی و طراحی داخلی است. او برای چندین پروژه در مقیاس بزرگ، از جمله موزه اورسی در پاریس (۱۹۸۰–۱۹۸۶) با معماری ای‌سی‌تی، گالری هنر معاصر در مرکز پمپیدو در پاریس، بازسازی کاخ گراسی در ونیز (۱۹۸۵–۱۹۸۵) شناخته شده بود. و یکی از معدود زنانی بود که در دوره پس از جنگ در ایتالیا به طراحی مشغول بود، جایی که طراحان ایتالیایی به دنبال ایجاد ارتباط معنادار با اصول تولید فراتر از ایتالیا بودند. این جنبش طراحی آوانگارد به نوع کاملاً جدیدی از معماری ایتالیایی شکوفا شد، معماری پر از آرمان‌شهرهای خیالی که استانداردسازی را به گذشته واگذار کرد. مشارکت عمیق اولنتی در صحنه طراحی میلان در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، او را به یک معمار تبدیل کرد که به دلیل توانایی‌های تحلیلی‌اش برای هدایت پیچیدگی‌های شهری بدون توجه به رسانه مورد احترام بود. توسعه مفهومی او را می‌توان در مجله طراحی کازابلا دنبال کرد، که او به‌طور منظم در آن مشارکت داشت. معاصران او ویتوریو گرگوتی، جانکارلو دی کارلو و آلدو روسی بودند.