جایزه معماری پریتزکر

جایزه معماری پریتزکر معتبرترین جایزه معماری جهان است که اغلب «نوبل معماری» نامیده می‌شود. این جایزه در سال ۱۹۷۹ (۱۳۵۸) توسط جی اِی. پریتزکر (۱۹۲۲–۱۹۹۹) و سیندی پریتزکر (۱۹۲۳–۲۰۲۵) از طریق بنیاد هایت تأسیس شد. این جایزه هر سال به معمار یا معمارانی زنده اعطا می‌شود که آثار ساخته‌شده‌شان ترکیبی از استعداد، بینش و تعهد را نشان دهد و مشارکت مداوم و برجسته‌ای در خدمت بشریت و محیط مصنوع داشته باشد. برندگان مبلغ ۱۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا، گواهی‌نامه رسمی و مدال برنزی بر اساس طرح‌های لوئیس سالیوان دریافت می‌کنند که اصول ویتروویوسی «استواری، سودمندی و زیبایی» بر پشت آن حک شده است. پیش از ۱۹۸۷، برندگان مجسمه‌های محدود هنری مور دریافت می‌کردند. مراسم سالانه هر ماه مه در مکان‌های معماری مهم سراسر جهان برگزار می‌شود. هیئت داوران مستقلی متشکل از ۵ تا ۹ متخصص — معماران، اساتید دانشگاه، منتقدان و شخصیت‌های عمومی — برنده را از طریق رأی‌گیری محرمانه انتخاب می‌کنند. این جایزه در چند سال به صورت مشترک اعطا شده: گوردون بانشفت و اسکار نیمایر (۱۹۸۸)، ژاک هرتزوگ و پیر دو مورون (۲۰۰۱)، کازویو سِجیما و ریوئه نیشیزاوا (۲۰۱۰)، رافائل آراندا، کارمه پیگِم و رامون ویلالتا (۲۰۱۷)، ایوُن فارِل و شِلی مک‌نامارا (۲۰۲۰)، و آن لاکاتون و ژان-فیلیپ واسال (۲۰۲۱).