کارلو اسکارپا و ریزه‌کاری‌های غریب

گرته بردارى گونه شناختى شاید جسورانه ترین رویکرد طراحان هوف آیزن زیدلونگ، گرته بردارى از یکى از گونه هاى معمارى تاریخى، یعنى آمفى تئاتر، و تعمیم آن به مقیاس طراحى شهرى باشد. این رویکرد، معمارى را به رویدادى نمایشى بدل مى کند. در این مجموعه، عناصر کالبدى یادآور اجزاى یک آمفى تئاتر کلسیک اند: ردیف آپارتمان ها همچون جایگاه هاى ویژه در سالنى نمایش گونه، پیرامون فضاى سبز مرکزى گرد آمده اند؛ آبگیر میانى در نقش صحنه، و شیب ملیم محوطه به سوى آن، نقش جایگاه تماشاگران را ایفا مى کند. در این میان، تناظر موقعیت خیابان شهرى با موقعیت پشت صحنه آمفى تئاتر، و تناظر ورودى اصلى مجموعه با گذرگاه ورود بازیگر به صحنه، درخشان ترین شگرد فضایى پروژه است. مخاطب دیگر تنها ناظر نیست، بلکه بازیگرى است که در کنش (.11 فضایى حضورى فعال دارد و خود بخشى از نمایش را رقم مى زند )تصویر

\n