ویلای دشت ۴۰، دماوند

ویلای دشت ۴۰ تجربه‌ای است برای رسیدن به زندگی‌ای بیرونی - درونی در اقلیمی سرد. اینکه چگونه می‌شود بیرون از ساختمان بود و برف و باران را تجربه کرد اما همچنان در امان بود. و یا داخل بود و ارتباط حسی، بصری و روانی امن خود را با بیرون از دست نداد. اینکه چگونه می‌شود مرز بین داخل و خارج را در مسیر رسیدن به آزادی بیشتر کم‌رنگ کرد.

در شروع طراحی به واسطه کشیدگی زمین در راستای شمالی - جنوبی (طول ۵۰ در عرض ۲۰ متر) این امکان فراهم بود که برای ایجاد احساس نزدیکی بیشتر با منظر شمالی، لکه‌گذاری ساختمان در همین راستا گسترش یابد.

در ادامه با ایجاد برش موربی در طول ساختمان علاوه بر آنکه دید به منظر شمالی به عمق ساختمان رسید، سقفی روی سایت شکل گرفت که حضور فیزیکی انسان در زمان بارش برف و باران یا استفاده از گرمای مطبوع میانه روز را (در عین محفوظ بودن از تابش مستقیم خورشید) محدود به داخل ساختمان نکند و تا عمق بیشتری از سایت، امکان این حضور فراهم شود.

در قسمت جنوبی حجم نیز با ایجاد محفظه‌ای شیشه‌ای، قرار گرفتن دیوار سنگی ضخیم در پشت آن و بازشوهایی در بالا و پایین (راهکار معروف به دیوار ترومب) می‌توان انرژی حرارتی تابیده‌شده در طول روز را ذخیره و برای گرم کردن ساختمان در شب استفاده کرد.

در انتها نیز با پرهیز از صاف یا پله‌ای کردن سایت (برخورد معمول در مواجهه با زمین‌های شیب‌دار) مسیرهای دسترسی افقی و عمودی به صورت شیب‌راهه درآمدند تا با ایجاد حرکتی نرم و راحت در تمام پروژه، امکان احساس آزادی بیشتر تقویت شود.