در معمار ۷ برخی از کارهای طراحی داخلی و ساخت مبلمان از آثار فریدون آو معرفی شد. اما آو (متولد ۱۳۲۳، که دوره ابتدایی و متوسطه را در انگلستان و دوره دانشگاهی را در رشته طراحی تئاتر و سینما در امریکا گذرانده است) نقاش، مجسمه‌ساز و گرافیست نیز هست. از سال ۱۳۴۹ کار حرفه‌ای را در تهران به عنوان طراح و کارگردان هنری در کانون فرهنگی ایران — امریکا، کارگاه نمایش، جشن هنر شیراز، تئاتر شهر و گالری زند آغاز کرد. در این سالها فرصت آشنایی و کار با بسیاری هنرمندان مانند Cy Twombly، بیژن صفری، Bob Wilson، آربی آوانسیان، زنده‌رودی و ... را یافت، و از کسانی مانند Andy Warhol ، Daivid Hockney، Michailis Macroulakis ، Douglas Johnson دعوت کرد تا برای عرضه کارهای خود به ایران بیایند.
فریدون آو تاکنون در نمایشگاههای گروهی و انفرادی سالانه در داخل و خارج از کشور به طور مرتب آثارش را در زمینه گرافیک، نقاشی، مجسمه‌سازی و عکاسی به نمایش گذاشته است.
سبک کار هنری آو را نمی‌توان به مکاتبی مانند Pop Art ، Minimalism ، Conceptual Art، اکسپرسیونیسم، آبستره نیویورک و ... مرتبط کرد. روشن است که او نیز مانند همه هنرمندان زمانه از تاثیر امواج هنری روز برکنار نمانده است. به هر حال آو در کارش به طور اخص از ایده کلاژ و assemblage (سرهم‌بندی دو بعدی و سه بعدی) برای کنار هم قرار دادن معانی متفاوت و مختلف با هدف به دست آوردن مفهومی نو استفاده کرده و هر بار این روش را برای تحقق بخشیدن به یک سری کار هنری تحت عنوانی نوین به کار برده است: در نمایشگاههای زنبقها، داوودیها، شهرهای خیالی باستانی، طلوع و غروبها، شمایلها (icons)، ۵ عنصر قصه‌های شاهنامه (مجسمه). رستم در آخر تابستان و رستم و سهرابها، همیشه از نوعی کلاژ یا assemblage استفاده کرده است.
اما ثمره کار فریدون آو در سالهای اخیر آبرنگهای قطع بزرگ او هستند که در آنها «خالی بزرگ سفید»، «کثرت اتفاقی بدون مرکز»، «سادگی شفاف» و «سپردن خود به دست ناخودآگاه ذهن»، از مشخصه‌های کارش به شمار می‌آیند.
