دیوارهای باغ

غربى، در طرف شمال، اول حياط باشد و بعد- اينكه در يك كوچة معمولاً شرقى ساختمان، و در طرف جنوب برعكس )يعنى در تئورى حياط هميشه در جنوب باشد(، نوعى از تقسيم زمين است كه تا آنجا كه مي توان گفت، تنها در نحوة خيابان بندى و قوانين شهرسازى معاصر ايران وجود دارد. بر اين مبنا، پرسپكتيو يك كوچه چنان است كه در يك طرف )جنوب( ساختمان است و در طرف ديگر حياط و درخت. البته استثناهايى هم در برخى خانه هاى جنوبى ديده مى شود كه فضاى بازى هم در جلو ايجاد شده )در مواردى در تلفيق با پلة باز(. ديوار حياط خانه هاى شمالى، همراه با در ورود اتومبيل و در اصلى، معمولاً طرح هاى جالب و نقاشى گونه دارند. در مواردى ديوار با يك شكاف باريك از زمين جدا شده. يك شيوة جالب توجه هم استفاده از پلاك هاى بزرگ سنگى است كه به وسيلة زبانه هاى آهنى در جا نگه داشته شده اند.