از حسینیه ارشاد تا باغ سفارت انگلیس در قلهک

به دنبال رویدادهای اخیر در ایران، بحث‌های مربوط به آزادی و دموکراسی که در کشور ما تاریخی نزدیک به صد ساله دارد، از حوزه صاحب‌نظران و رسانه‌ها فراتر رفته و به خانه‌ها، خیابان‌ها، پارک‌ها، تاکسی‌ها و البته مجله معمار و حوزه ما یعنی معماری، ساختمان و زندگی شهری رسیده است.

ساختمان‌ها و شهر ظرف‌هایی هستند که زندگی را در خود جای می‌دهند، اما برخلاف بیشتر ظرف‌ها که به محتوای خود شکل می‌دهند، در اینجا محتوا ست که شکل ظرف را تعیین می‌کند، و آن هم با چنان سرعتی و با ظرافتی شگفت‌آور و متناقض، که گویی از بتن و فولاد و سنگ نیست، بلکه گربه‌ای است که خود را شبیه‌سازی می‌کند، تکثیر می‌شود، تقسیم می‌شود و به شکل‌ها و رنگ‌های مختلف درمی‌آید.

در کشوری که از دیرباز شهروندانش را از دروغ برحذر داشته‌اند، زیرا فریب، همچون خشکسالی و قحطی، می‌تواند زندگی را بخشکاند. ما می‌پرسیم آیا این ظرف صادق و آشکارکننده نیست، و آنقدر بزرگ که نمی‌توان آن را در اعماق بحث‌ها و مجالس، نظرات، توهمات و اندیشه‌های عرفانی پنهان کرد.

اما مسیر ما: فقط در این امتداد که شاید کمی بیش از ۳ کیلومتر باشد، علاوه بر واحدهای تجاری معمول مانند بقالی، سوپرمارکت، فروشگاه زنجیره‌ای، نانوایی، شیرینی‌فروشی، ساندویچ‌فروشی، بنگاه‌های املاک، کپی‌کاری، میوه‌فروشی، دکه‌های کتاب، لوستر‌فروشی، صوتی‌تصویری، لوازم خانگی، لوازم‌التحریر، ورزشی، مبل‌فروشی، کتاب‌فروشی، بوتیک، پارچه‌فروشی، خشکشویی، مصالح ساختمانی، رنگ‌فروشی، داروخانه، آژانس مسافرتی، حتی فروشگاه تخصصی عروسی، بانک و دفتر اسناد رسمی و مطب خصوصی دندانپزشکی، و البته دکه‌های روزنامه‌فروشی و ایستگاه اتوبوس، پاسگاه پلیس و پایگاه بسیج و صندوق صدقات نیز هست.

واحدهای تجاری متوسط و بزرگ از جمله: آموزشگاه‌های زبان، کامپیوتر، خیاطی، تناسب اندام و کنکور. درمانگاه‌های پزشکی، دندانپزشکی، روانپزشکی و چشم‌پزشکی. آزمایشگاه‌ها و مراکز رادیولوژی و دیالیز. انجمن‌های زنان، گالری‌ها، بیمارستان‌هایی از کوچک تا بزرگ شامل ایران‌مهر، بیمارستان تخصصی کیان، بیمارستان کودکان محب.

مراکز آموزشی شامل دانشکده پرستاری و مامایی، راهنمایی، دبیرستان، دبستان و دانشگاه برای زنان و مردان. رستوران و کافه‌تریا. مراکز خرید بزرگ شامل مرکز خرید مینا (۱۰ طبقه)، ساختمان تجاری-اداری نگین (۱۳ طبقه)، ساختمان مخابراتی قائم و مرکز خرید قدیسا و باسری.

سینما فرهنگ با پارکینگ کوچک و مسجد قبادیان جاسمی. همه اینها با آسودگی در محل فعالیت دارند و مرجع بالاتری نیست که آنها را مجبور به تأمین پارکینگ برای کارکنان و مشتریانشان کند.