ویلای ۱۲، مازندران — رتبه دوم: مسکونی تکواحدی
رتبه دوم: ویلای ۱۲، مازندران\\r\\n\\r\\nمحل اجرا: نور، روبهروی در سنگی پارک جنگلی نور، شهرک درنا\\r\\nکارفرما: آقای قندچی / همکاران طراحی: احسان گلریز، ابراهیم ولیزاده، نیایش خمسه، سپیده ریاضی / سازه: بهرنگ بنیآدم / تأسیسات: علی فرجی / اجرا: آرش اسماعیلزاده / زیربنا: ۵۵۳ مترمربع / مساحت: ۱۰۷۹ مترمربع\\r\\n\\r\\nمحمدرضا مرعشی، ساناز خامنه\\r\\n\\r\\nپروژه ویلای ۱۲ یکی از چهار ویلایی است که به درخواست کارفرما توسط تیم طراحی نوآر در این شهرک طراحی شده که هیچکدام از آنها در همسایگی هم قرار نداشتند. ایده اولیه طراحی پیدا کردن یک قالب کلی برای طراحی چهار ویلا بود تا علاوه بر حفظ یکپارچگی و پیروی از یک ادبیات مشترک، رفتار و فضاهای کاملاً متفاوت داشته باشند.\\r\\n\\r\\nبا توجه به یکسان بودن ابعاد هر یک از قطعات و متراژ زیربنای ویلاها، یک فرم مکعبشکل به ابعاد ۲۱×۱۶ و ارتفاع ۷/۵ متر برای آنها در نظر گرفتیم که تأثیر وضعیت اقلیم آن را به فرمشکل تبدیل کرد. تولید فضاهای منفی با توجه به تأثیری که از برنامه عملکردی پروژه میگرفت میتوانست راهحل خوبی برای ایجاد گزینههایی با فضاها و روابط متفاوت داخلی ضمن حفظ فرم اصلی در چهارچوب اولیه باشد. در واقع هدف ما ایجاد واحدهای همسان با فضاهای متنوع بود که موقعیتهای همسایگی متفاوت و دید و منظر آنها نسبت به دریا و اطراف به شکلگیری فضاهای منفی متنوع برای هر یک از واحدها کمک میکرد.\\r\\n\\r\\nمرحله بعد طراحی ویلای ۱۲ بود که با توجه به موارد ذکر شده به تولید فضاهای منفی با گزینههای مختلف در این واحد پرداختیم. با در نظر گرفتن عواملی چون جانمایی تراسهای اصلی و فرعی و دید و منظر نسبت به محیط اطراف و همسایگی، همچنین نحوه چیدمان فضاهای مورد نیاز به گزینه نهایی برای خالی کردن حجمشکل رسیدیم و در نهایت گزینه نهایی را با رفت و برگشتهای بسیار انتخاب کردیم.\\r\\n\\r\\nپرداخت ویژه به کیفیت فضاهای منفی با ایجاد بافت آجری در بدنهها و نگاه ناظر از داخل فضاها به پنجرههای L شکل و نفوذ فضای سبز به داخل آنها که باعث ارتباط بیشتر بنا با فضای اطراف و تفاوت این قسمت با جداره بیرونی نمای ساده ساختمان میشد از جمله اهداف ما در طراحی این بنا است. در طراحی فضای داخل بنا نیز قصد داشتیم با تبدیل راهپله و فضای بهارخواب به عنوان عنصری مجزا از سازه اصلی ساختمان از آن به عنوان یک عنصر تندیسگونه در فضای خالی (وید) اصلی استفاده کنیم تا علاوه بر حفظ عملکرد ارتباطی راهپله و فضای خاص بهارخواب، این قسمت به صورت پیوسته و البته مجزا در نقش متفاوت دیگری ظاهر شود که خود نشان از اهمیت ویژه این عناصر در فضاهای مسکونی است.\n