محل اجرا: محمودیه، خیابان تیر، خیابان اسپندار، خیابان خرداد غربی، پلاک ۲۲ · کارفرما: فرید اخوی · مدیر پروژه: نازنین جواهری · همکاران ارائه و گرافیک: نغمه اسدبیگی، مهتا امینعلی، محمدحسن توانگر، امیر فلاحی · همکاران ساخت ماکت: شروین دانشی، مومن فقیهی · مدیر اجرا: گروه طراحی شیفت (تغییر روند طرح) · همکار اجرا: همایون همآوندی · مهندسی کارهای فلزی: حسامالدین رئوفپناه · طراحی سازه: پدرام مصاحبی محمدی (سروین سازه) · طراحی تأسیسات مکانیکی: سلیمان هادی، رضا نظیری · طراحی تأسیسات الکتریکی: وحید قاسمی، رضا نظیری · مشاور سیستمهای هوشمند: شرکت گسترش دادهپردازی هوشمند آوا · عکس: گروه طراحی شیفت، علی دقیق · مساحت زمین: ۱۶۵ مترمربع · زیربنا: ۷۲۶ مترمربع
گالری سفید تمرین بازخوانی پتانسیلها و محدودیتهای تیپولوژی «میانبافتی» برای عملکرد یک گالری هنری است.
تمایز عامدانه بین ماهیت سازماندهی فضایی و تبیین فرمال درون و برون پروژه، تأکیدی است بر پیچیدگیهای نهادینه همخوانسازی دوگانه تیپولوژی و عملکرد.
پروژه در آن واحد درونگرا و برونگرا است: در داخل، سازماندهی فضا حول ایده اصلی امتداد حداکثری در مقطع شکل گرفته است. این نظام ممتد فضایی به واسطه فضای مجوف در مقطع پروژه به سمت بیرون تسری مییابد. فضای مقطعمحور و سیال امکان ظهور دیدهای پرسپکتیوی متنوعی از فضاهای داخلی را فراهم میکند.
از بیرون و در نگاه اول، ساختار فرمال پروژه ساختاری صلب و جدا از حجمهای مجرد اقلیدسی و همخوان با بافت متراکم مسکونی پیرامون خود است. همچون «کابینتهای نگهداری اشیای غریب» که میتوان آنها را اسلاف موزهها و گالریهای هنری دانست، گالری سفید به عنوان فضایی برای بازنمودن، سرشار از ابهاماتی است که درک آن بدون ورود به درون به عنوان فضایی بازنمودهشده، میسر نخواهد بود.
احجام سفید مجزا در آستانه ورودی، گالری را بدون بههمریختن خیابان معرفی میکنند.نظام فضایی مقطعمحور که در فضای میانتهی مقطع گسترش مییابد و چشماندازهای متنوعی پدید میآورد.فضای گالری با فضای دو-ارتفاعی که طبقات نمایش را به هم پیوند میدهد.پلکان به مثابه عنصر پیوندی نظام فضایی پیوسته.جزئیات اتصال میان احجام اقلیدسی سفید.پلانها، مقاطع و نماهای گالری سفید.
