راهیافته به مرحله نیمهنهایی نخستین دوره جایزه شایستگی معمار ایرانی (۱۳۹۷) موقعیت: رشت، ایران تاریخ: ۱۳۹۵ مساحت: ۱۶۱۸ مترمربع وضعیت: ساختهشده کارفرما: شرکت ساختمانی پیبند تیم طراحی: کمال نومانیان، محمدعلی طیبی، افشین عبداللهپور، میلاد صفرنژاد مشاور سازه: دفتر آریا سازه گیلان (مازیار ملتدوست)، محمد مظلومی مشاور تاسیسات مکانیکی: شهرام روستا (طراحی)، مصطفی ستوده (اجرا) مشاور تاسیسات الکتریکی: رضا امیدی، آرمان امیدی اجرا: واحد ساختوساز شرکت پیبند مدیر اجرایی: محمدعلی طیبی تیم اجرایی: ابراهیم عبداللهپور، حسین صفرنژاد، ربیع تاجی، وحید تاجی، محمدجعفر مرزبان، حمید بابایی، علی نجیب، جواد جعفرزاده، ستار گلچناری پیمانکاران: کمال نومانیان (سیستم نمای متحرک)، مهدی موحدی (نرده شیشهای) عکس: نیما باراندوست، پژمان طیبی، پرهام تقیاف استان گیلان، همچون دیگر استانهای کشور، هر چند با تقدم و تاخر، دستخوش گسترش شتابیافته شهرنشینی شده است. در شهر رشت، به عنوان مرکز این استان، شاهد ردپای این شهرسازی شتابزده و به دور از تحقق برنامهریزیهای جامع هستیم. در گذشتهای نه چندان دور، ظرف مدتی کوتاه، زمینهای کشاورزی جای خود را به واحدهای مسکونی داد و راههای دسترسی روستایی بین آنها نیز به خیابان تبدیل شد. در این میان، فشردهبودن و قیمت گران زمینهای کشاورزی موجب شد که توده ساختمانهای سربرآورده پرتراکم باشند و مجالی برای تحقق فضای سبز در سطح شهر باقی نماند. در این شهر متراکم، به دلیل اشراف ساختمانها به یکدیگر، آزادی استفاده از فضای مشاع و تراس برای ساکنین محدود شده و به مرور زمان، شاهد گذار از کیفیت خانههای روستایی با فضاهای نیمهباز وسیع به زندگی در فضای بسته درون آپارتمان هستیم؛ کیفیت زندگی شهری تقلیل یافته و واحدهای سکونتی مرسوم و معاصر کشور، اغلب با دیدگاهی مادینگرانه و بهدور از ویژگیهای معمارانه ساخته میشوند، جایی که معمولا کیفیت فضای زندگی فدای قیمت ارزانتر و زمان سریعتر میشود. از اینرو، چالش این پروژه، تأمین کیفیت از دسترفته زندگی واحدهای مسکونی آپارتمانی در یکی از پرتراکمترین شهرهای ایران بود. زمین پروژه در ابتدا یک ویلای مسکونی بود که درختانی کهنسال در حیاط آن وجود داشت. درخواست کارفرما، استقرار تنوعی از تیپولوژی واحدهای مسکونی، مشتمل بر واحدهای سهخوابه، چهارخوابه دوبلکس و یک پنتهاوس در طبقه فوقانی بود که این امر، چیدمان واحدها و قرارگیری مناسب آنها بر روی همدیگر را به امری چالشبرانگیز و دشوار بدل کرده بود. علاوه بر آن، جانمایی تعداد زیاد لولههای آب باران در میان تغییر مدام نوع واحدهای مسکونی در طبقات مختلف، مساله حل داکتها و رایزرهای تاسیساتی را در پی داشت. در روند طراحی این بنای مسکونی پنجطبقه، احترام به معماری بومی خطه گیلان و استفاده راهبردی از برخی شاخصهای الگویی (فرم، مضمون، حالت) و عملکردی آن به عنوان شیرازه طرح، مد نظر قرار گرفت. معماری روستایی گیلان متشکل از اتاقهایی است که در میان ایوانها و بالکنها محصورشده و با توجه به اقلیم مرطوب و نیاز مبرم به تهویه، این فضاهای نیمه باز بسیار کاربردی هستند و در حدود نیمی از سال، بخش عمده زندگی در آنها جریان دارد. وجود بازشوهای گوناگون در فضاهای بسته اتاق نیز، امکان کوران هوا را میسر میسازد. پلان این بنا، در گام آغازین، با محوریت قرار دادن باد غالب شمالی ـ جنوبی، به گونهای سازماندهی شده است که امکان کوران و تهویه طبیعی، با بازشدن درب اتاقهای خواب به سهولت فراهم باشد.
