دانشکده پژوهش هنر و موسیقی

پژوهشکدۀ هنر و موسیقی در مجموعۀ تاریخی سعدالسلطنۀ قزوین، توسط پدرام پاکزاد و فرهاد خادم‌پور (مهندسان پارت شهر) با همکاری مانا دستوم طراحی شده و رتبۀ دوم گروه بازسازی چهاردهمین جایزۀ معمار (۱۳۹۳) را کسب کرده است. این پروژه در یکی از سراهای مجموعه به نام نگارالسلطنه واقع شده و زیربنای آن حدود ۲۷۰ مترمربع و شامل چهار دهانه از حیاط مرکزی سرا است. مجموعۀ تاریخی سعدالسلطنه از بناهای آجری دورۀ قاجاریه است و فضای سرای نگارالسلطنه پیش‌تر توسط همین مشاور مرمت شده و به فضای تجمع و نمایشگاه‌های عمومی اختصاص داده شده بود. با تغییر کاربری تصمیم گرفته شد این فضا به پژوهشکدۀ هنر و موسیقی ایران تبدیل شود. طراحان با کمترین دخل و تصرف در بنای سنتی و با اضافه کردن عناصر الحاقی با رویکرد پست‌مدرن، شخصیت فضایی پروژه را تعریف کردند و تقابل‌های دوگانه‌ای نظیر سنتی/پست‌مدرن، نظم/بی‌نظمی، نو/قدیمی و زبر/صیقلی کانسپت پروژه را شکل داد. عناصر الحاقی از خطوط بدنه‌های بنای سنتی فرم گرفتند و با برش، تاخوردن و خم‌شدن به فرم مطلوب درآمدند. در نورپردازی از ایدۀ خطوط و نت‌های موسیقی استفاده شده: کابل‌ها نمایانگر خطوط نت و هر یک از چراغ‌ها نمایانگر نت موسیقی هستند و در سالن اجتماعات، چراغ‌ها بر اساس سمفونی شمارۀ پنج بتهوون جانمایی شده‌اند. تنوری از زمان مرمت بنا احیا شده و کف آن با سفال‌های شکسته پوشانده شده تا یادی از گذشته‌های دور در فضا حفظ شود.