حسن سلطان‌پور

حسن سلطان‌پور در هر یک از فضاهای ارائه‌شده، ابتدا ساختار موضوع از نقطه‌نظر ارائه راهکارهایی برای خلق فضای معماری مطلوب، بررسی شده است و عناصری همچون سنگ آوانداد (که موضوع طرح، استفاده از محصولات این شرکت بوده)، در درجه اول و دیگر عناصر، در درجه دوم، سعی در حل و یا پاسخ‌گویی راه‌حل مسئله را خواهند داشت و همچنین، به دلیل منفک‌بودن پلان‌ها از یکدیگر و مشخص‌نبودن ارتباط ساختاری میان فضاها، به کیفیت هر فضا به صورت مجزا و در سه بخش، بر اساس محتوای موضوع پرداخته شده است. لابی (Entrance Lobby) ذهن انسان از یک تصویر ثابت، یک خاطره را در درون خود ثبت و ضبط می‌کند و اگر این تصویر قابلیت آن را داشته باشد که تصویرها و سکانس‌های مختلفی را همچون بخشی از یک فیلم، در مقابل چشمان مخاطب قرار دهد، می‌توان انتظار آن را داشت که بیننده لحظه‌های بیشتری از صحنه بازدیدشده را در ذهن خود به خاطر بسپارد. فضای لابی به عنوان نخستین فضای درونی ساختمان، نقش مهمی می‌تواند در شکل‌گیری این ذهنیت در مخاطب داشته باشد. در فضای لابی، ساختاری طراحی شده است که اثراتی نامعین و قابل تغییر در هر لحظه از زمان، در محیط ایجاد کند. همان‌طور که می‌دانیم، سنگ Onice Fantastico از محصولات آوانداد، قابلیت عبور نور را از خود داراست، در نتیجه، از این عنصر برای نقش‌آفرینی در محیط استفاده می‌کنیم. می‌دانیم که عبور نور از عنصری مانند سنگ، یک پتانسیل به حساب می‌آید، ولی مسئله‌ای که در اینجا به دنبال آن هستیم، چگونگی استفاده از این پتانسیل در ایجاد تفسیر متفاوت از فضاست؛ در واقع، به جای استفاده از سنگی نورانی، از خواص آن در فضا بهره برده و نگاه مخاطب را از خواص سنگ (به عنوان معلول)، به خود سنگ که علت تولید آن است، جلب کنیم. وقتی به سنگی نورانی خیره می‌شویم، دو مسئله همزمان را رویت می‌کنیم: کالبد سنگ و منبع نور (علت)، و اثر نور و رنگ در فضا (معلول). مسئله ما بر هم زدن این هم‌زمانی است، به گونه‌ای که مخاطب با رویت اولیه معلول که در اینجا اثرات نور عبوری از سنگ بر فضا است، درکی شهودی از حضور علت در محیط داشته باشد. نخستین لحظه حضور در فضا، لحظه‌ای‌ است که می‌تواند ذهن مخاطب را برای پذیرش موضوعی خاص آماده کند. با ورود به فضا، مخاطب با دالانی بی‌پایان از حفره‌های نورانی روبرو می‌شود (سوال اول: حفره‌های از نور چه هستند؟)؛ با ایجاد یک شکاف در آکس ورودی تا مسیر راه‌پله و قرارگیری دو صفحه منعکس‌کننده در ابتدا و انتهای مسیر، دالانی طولانی از شکاف‌های نورانی ایجاد شده است. مخاطب پس از ورود به فضا و روبروشدن با حفره‌های نورانی، رنگ و نورهایی را بر جداره حفره‌ها و یا انسان حاضر در فضای لابی می‌بیند (سوال: نورهای رنگی متحرک در فضا چه هستند؟). او سپس، با ورود به درون فضای حفره‌ها و چرخش در فضا، با سنگ‌های رنگی که نور را از زیر آب به فضای بالا منعکس می‌کنند، مواجه می‌شود؛ این سنگ‌ها به گونه‌ای در کنار هم قرار گرفته‌اند که در هنگام ورود به فضا، لایه‌هایی از سنگ Bianco Lasa Vena Oro که یک سنگ سفیدرنگ از محصولات آوانداد است، دیده می‌شود و بیننده پس از حضور در فضا و جستجو در سوی دیگر، با لایه‌های سنگی از Onice Fantastico که قابلیت عبور نور را از خود دارد، مواجه می‌شود. در نتیجه، بیننده در هنگام ورود، فقط سطح سفیدرنگ سنگ‌ها را در زیر سطح آب که روی آن با شیشه‌ای پوشیده شده است، می‌بیند و در ذهن خود، دلیلی برای حضور نورها و رنگ‌های موجود بر جداره‌ها نمی‌یابد.