عمارت جان

چگونه می‌توان ضمن حفظ خصوصیات ساختمان‌های قدیمی، امکان همزیستی و تطابق آن با زندگی معاصر را فراهم کرد؟ عمارت جان پروژه بازسازی ساختمانی ۶۰ ساله در حومه تهران است. مسئله خانه دوم به عنوان فضایی برای تجربه شیوه زندگی دلخواه به یکی از ملزومات نانوشته شهروندان تبدیل شده است. خانه‌های قدیمی موجود در این مناطق بعضاً ویژگی‌ها و گونه منحصر به فرد خود را دارند، اما به دلیل عدم تطابق نظام فضایی ازکارافتاده و سنتی‌شان با سبک زندگی شهروند معاصر، امروز شاهد آن هستیم که بافت این مناطق با سرعتی روزافزون رو به تخریب می‌رود. برای این منظور در مرحله اول عناصری که تولیدکننده خصوصیات این ساختمان هستند را شناسایی کردیم. ساختار حجیم و باربر دیوارهای آجری، سقف شیب‌دار با پوشش حلبی و خرپاهای چوبی پرداخت نشده، از عناصر مشترک ساختمان‌های این بافت‌اند و ضمن ایجاد کاراکتری متمایز، خاطرات محله را نیز طی سال‌ها در خود حفظ کرده‌اند. پروژه با حفظ این عناصر، ساختمان را از درون تراشیده و آن را به ظرفی با ویژگی‌های فضایی منحصر به فرد تبدیل کرده و امکان بارگذاری نظام فضایی جدید را فراهم کرده. پس از حذف دیوارها و تقسیم‌بندی‌ها، حجم‌های جدید را به مثابه جعبه سبک زندگی جایگزین سازماندهی فضایی پیشین کردیم. این همزیستی بین ساختار سنتی قدیم و ساختار اضافه شده به نحوی است که با پردازش هماهنگ با کلیت بنا حس فضایی آن را تقویت، و فضایی یکپارچه با تأکید بر عناصر باقیمانده از ساختمان که قسمت اعظمی از خاطرات ساختمان را در خود انباشته کرده‌اند ایجاد می‌کند.