سرپناه دختران یتیم

اقامتگاه دختران بی‌سرپرست در بافت تاریخی خوانسار، درست میان مثلث تیمچه، مسجد رئیسان و خانه ابهری قرار گرفته است. زیستن میان یک بافت تاریخی قدمت‌دار فرصتی بود که تاریخ برای ساکنانش به خانواده‌شان تبدیل شود و امنیتشان را تأمین کند.

آجری بودن نما حکم بود اما ظاهر ساختمان طوری طراحی شده که انگشت‌نما نشود. بالکن‌های بیرون‌زده بنا با تقویم و آیین‌های مردم شهر هماهنگ می‌شود و پوشش آنها در عزاداری‌ها سیاه و در اعیاد مذهبی شاد و نارنجی می‌شود. در این پروژه اصل بر پرهیز از ریاکاری در اجرا بود: نازک‌کاری حذف شد و پوشش نهایی کف همان بتن، قرنیزها همان سنگ و پوشش دیوارها همان آجری بود که دیوار را ساخته بود. معماری داخل مجموعه خیال‌انگیز است با قوس و آسمان باز و حیاط کوچک. این پروژه رتبه اول گروه عمومی در چهاردهمین جایزه معمار (۱۳۹۳) را کسب کرد.