کافه جِرنی

خطوط پیرامون ذوزنقه‌ای شکل با مساحت ۳۵ مترمربع و پله ال‌شکلی در ضلع کوچک‌تر ذوزنقه که طبقات را به هم متصل می‌کند را می‌توان شکل‌دهنده ساختار پروژه دانست. استراتژی اصلی پروژه را می‌توان تقسیم آن به دو بطن کاملاً مجزا که فضای میزبان و مهمان را شکل می‌دهند دانست. بطن راست بخش‌های عملکردی را در خود جای می‌دهد و بطن چپ به مسیری که از شهر به بام می‌رسد و پذیرای مهمانان است تبدیل می‌شود.

این پروژه تقدیر ویژه بیست و پنجمین جایزه معمار را دریافت کرد «به سبب توجه آگاهانه به کیفیت فضای شهری در پروژه‌ای کوچک مقیاس، و گسترش این نگاه از عرصه عمومی به فضاهای ارتباطی داخلی تا فعال‌سازی بام به عنوان حیاطی باز و شهری. نتیجه، شکل‌گیری کلیتِ منسجمی است که از پیاده‌رو تا بام، تداوم فضایی و اجتماعی را ممکن می‌سازد.»