خوان‌خانه

خوان‌خانه محصول برهم‌کنش ساختار موجود بنا با سبک زندگی محتمل یک خانواده خوانساری با رؤیای «خانه‌ای برای زندگی» است. موضوع، مواجهه با خانه‌ای بنایی‌ساز و حدوداً چهل ساله است که دیگر پاسخ‌گوی نیازهای معاصر نیست. این خانه متعلق به خانواده‌ای بومی در شهر خوانسار است که فرزندانش در تهران سکونت دارند و به صورت هفتگی به این خانه رفت‌وآمد می‌کنند.

تصمیم گرفتیم این خانه را با کاستن بخش‌هایی از توده اصلی، به خانه‌ای با حیاط‌های درونی تبدیل کنیم. رویکردی متکی بر دو اصل: نخست، کاستن از توده اصلی برای گشودن فضاهای باز و ایجاد حیاط‌های درونی؛ و دوم، افزودن تراکم به صورت حداقلی و بهره از بام به عنوان حیاطی جدید و قابل استفاده.

مبنای طراحی بر اساس شبکه‌ای ۹خانه‌ای شکل گرفت که بر سازه موجود، شامل دیوارهای باربر، منطبق شد. سپس با متورم کردن بخش‌هایی از توده در بام، فضای تهی بین آنها فعال و بام خانه به سطحی قابل استفاده تبدیل شد. ساختار موجود را به صورت یکدست، در درون و بیرون با سیمان بافت‌دار سفید پوشاندیم و حجم‌های سبزرنگ جدید را در میان آنها جانمایی کردیم.