استودیو معماران مادو (مازیار دولت‌آبادی)

استودیو معماران مادو (مازیار دولت‌آبادی) موقعیت: کافونتین، سنگال تاریخ: ۱۴۰۰ مساحت: ۱۹۸۴ مترمربع وضعیت: طرح پیشنهادی مسابقه کارفرما: سازمان مردم‌نهاد Kakolum طراح ارشد: دنیز ابراهیمی آذر تیم طراحی: رضا ولی‌نژاد، مهسا رجب‌پور، حدیث کریمی، سونا تقی‌پور طراحی داخلی و رندرینگ: دنیا یوسفی ماکت: آریا رحیمی‌نژاد، فاطمه میری در سنگال، روستاها به سبب افسانه‌هایی که در مورد درخت بائوباب در فرهنگ‌شان وجود داشته است، حول این درخت شکل می‌گرفتند که همین موضوع، مبنای ایده شکل‌گیری فضاهای مدرسه در اطراف درختان سایت بود که ضمنا پاسخ مناسبی به یکی از خواسته‌های مسابقه، یعنی حفظ درختان می‌داد. همچنین شکل‌گیری فضاها حول درختان، به صورت نمادین، به موضوع اتحاد که یکی از کانسپت‌های طراحی بود، اشاره می‌کرد. در این پروژه، سعی بر آن بود تا هندسه دقیقی برای شکل‌گیری فرم تبیین شود. در ابتدا، یک فضای ۲ متری در اطراف درختان، برای حفظ ریشه آنها در نظر گرفته شد؛ سپس دو دایره به شعاع ۸ متر، درختان مرکزی سایت را در خود محاط کردند، و برای تامین مساحت حیاط و زمین بازی، دایره سومی به این دایره‌ها اضافه شد. با توجه به هندسه تعیین‌شده، فضاهای دایره‌شکلی در اطراف حیاط‌ها شکل گرفت که در نهایت، این دایره‌ها به یکدیگر اتصال پیدا کردند و فرم یکپارچه‌ای را تشکیل دادند. بعد از به‌وجودآمدن این لکه اولیه، با توجه به تایپولوژی بناها و همین‌طور شرایط آب‌وهوا، از فرم مثلث برای شکل‌گیری فرم کلی مدرسه استفاده شد که در این فرم، سقف و جداره به هم پیوسته هستند. برای دسترسی حیاط درونی به فضای بیرونی سایت، فرم یکپارچه از سه ناحیه برش خورد تا این اتصال را برقرار کند. در سه فضای مجزای به‌وجودآمده، فضاهای مورد نیاز و لکه‌های کلی پروژه با توجه به خواسته مسابقه که فازبندی در پنج مرحله بود، شکل گرفتند. برای ایجاد سیرکولاسیون حرکتی نیز دو مسیر حرکتی در جداره درونی و بیرونی در نظر گرفته شد که یکی از آنها به رمپ معلولین اختصاص یافت. برای تسهیل در روش ساخت و مقرون‌به‌صرفه بودن پروژه، سعی شد تا با استفاده از متریال‌های بومی مثل چوب و کاه، روش ساده‌ای برای ساخت در پیش گرفته شود. همچنین با توجه به اهمیت موضوع کشاورزی در منطقه و همین‌طور تعلیم آن به دانش‌آموزان، فضاهای خالی اطراف مدرسه در درون سایت، به زمین‌های زراعی اختصاص یافت، و برای آبرسانی به این زمین‌ها، هدایت آب باران و استفاده بهینه از آن، در طراحی لحاظ شد.