مجتمع فرهنگی ووچو

«ووچو» در زبان لری به معنای «آن‌طرف‌تر» است. این مجموعه در محله لبنان، یکی از محروم‌ترین مناطق بافت فرسوده شهر واقع شده، محله‌ای که پس از جنگ ایران و عراق با ورود مهاجران از شهرهای دیگر شکل گرفت و از آن زمان با مشکلات اجتماعی و فرهنگی فقر، اعتیاد و محرومیت دست و پنجه نرم می‌کند.

در بیست و پنجمین جایزه معمار، این پروژه تنها اثری بود که رأی اتفاق آرای هر پنج داور را دریافت کرد (۱۵ امتیاز، همه رتبه اول). هان تومرتکین گفت: «خیلی چالش‌برانگیز بود که در حجمی بزرگ، چیزی با این ظرافت و دقت مجسمه‌وار طراحی شده، و همزمان مجموعه‌ای دلنشین از فضاها ایجاد کرده — نه فقط از نظر فرم و انعطاف، بلکه کیفیت فضایی، ترکیب فضاها، پلکان‌ها، و اینکه در زندگی روزمره کارخانه چنین عنصر کارا و زیبایی وجود دارد.» نسرین سراجی بر «دیوار، ضخامت دیوار» تأکید کرد: «معماران برای دیوار عملکردی قائل شده‌اند، چیزی شبیه ویترین که مانع سنگین‌تر شدن دیوار می‌شود و فضایی درون خود دارد. این ایده فضایی‌سازی عنصر جداکننده چیزی است که برایم جالب است.»