۱۳۹۱

کامران افشار نادری (زاده ۱۳۳۸ مشهد) معمار، منتقد و سردبیر ایرانی است. تحصیلات خود را در دانشگاه جنوا (۱۹۸۵) به پایان رساند. از ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۳ در دفتر رنزو پیانو بر پروژه‌هایی از جمله فرودگاه کانسای کار کرد. در سال ۱۳۷۷ مجله معمار را — همین نشریه‌ای که این پایگاه داده مستند می‌کند — پایه‌گذاری کرد. حدود ۱۵۰ مقاله و ۳ کتاب منتشر کرده است. از سال ۱۳۷۲ در دانشگاه‌های آزاد و سوره تدریس می‌کند. مؤسسه پُل اصفهان را نیز بنیان‌گذاری کرده است.

شامل محمدزاده (متولد ۱۳۲۳) معمار ایرانی است که فوق‌لیسانس معماری خود را از دانشگاه شهید بهشتی در سال ۱۳۵۱ دریافت کرد. او کار حرفه‌ای خود را از سال ۱۳۴۶ با همکاری مهندسان مشاور و دفاتر مهندسی آغاز کرد و در چند مسابقه معماری داخلی و خارجی شرکت نمود. محمدزاده از طریق همکاری گسترده با مهندسان مشاور ارتک، مجموعه‌های ورزشی، سالن چندمنظوره بانوان تبریز، استادیوم ورزشی تبریز و استادیوم اصفهان را طراحی کرده است. آثار مستقل او شامل ساختمان اداری مغزی، ساختمان اداری صارمی، ساختمان اداری کارخانه سیمان کارون، ساختمان کنترل مرکزی کارخانه سیمان بوشهر و مرکز ارتباطات جهان اسلام است. منتقد کامران افشار نادری او را معماری توصیف کرده که به تکنولوژی «بعد شاعرانه» می‌بخشد. محمدزاده عضو هیئت داوری جایزه معمار بوده و به خاطر مشارکت‌هایش در معماری معاصر ایران شناخته شده است.