۱۴۰۲

نسرین سراجی بزرگ‌زاد (متولد ۱۹۵۷، تهران) معمار ایرانی-فرانسوی-بریتانیایی مستقر در پاریس است. او ابتدا پزشکی در دانشگاه اصفهان خواند و سپس از انجمن معماری (AA) لندن فارغ‌التحصیل شد (۱۹۸۳). معمار ثبت‌شده RIBA (۱۹۸۵) و عضو افتخاری RIBA (۲۰۱۸). بنیان‌گذار آتلیه سراجی در پاریس (۱۹۹۰). رئیس سابق گروه معماری دانشگاه کرنل (۲۰۰۱-۲۰۰۵)، رئیس دانشکده معماری پاریس-مالاکه، استاد و رئیس بخش هنر و معماری آکادمی هنرهای زیبا وین، و رئیس گروه معماری دانشگاه هنگ‌کنگ. در حال حاضر استاد تمام طراحی معماری در دانشگاه کالج دوبلین. آثار اجرایی او شامل غرفه غار اژدها (۱۹۹۸)، آپارتمان‌های لینزراشتراسه وین (۲۰۰۳)، توسعه دانشکده معماری لیل (۲۰۰۶) و مجتمع مسکونی ژوردان-کورنتن-ایسوار پاریس (۲۰۱۷) است. دریافت‌کننده نشان شوالیه لژیون دونور (۲۰۱۱)، افسر نشان ملی شایستگی (۲۰۱۶) و مدال نقره آکادمی معماری فرانسه (۲۰۰۸). نویسنده کتاب‌هایی از جمله «مسکن، ماده شهرهای ما» (۲۰۰۷) و ویراستار مشترک «از بحران تا بحران» (۲۰۱۹).

شامل محمدزاده (متولد ۱۳۲۳) معمار ایرانی است که فوق‌لیسانس معماری خود را از دانشگاه شهید بهشتی در سال ۱۳۵۱ دریافت کرد. او کار حرفه‌ای خود را از سال ۱۳۴۶ با همکاری مهندسان مشاور و دفاتر مهندسی آغاز کرد و در چند مسابقه معماری داخلی و خارجی شرکت نمود. محمدزاده از طریق همکاری گسترده با مهندسان مشاور ارتک، مجموعه‌های ورزشی، سالن چندمنظوره بانوان تبریز، استادیوم ورزشی تبریز و استادیوم اصفهان را طراحی کرده است. آثار مستقل او شامل ساختمان اداری مغزی، ساختمان اداری صارمی، ساختمان اداری کارخانه سیمان کارون، ساختمان کنترل مرکزی کارخانه سیمان بوشهر و مرکز ارتباطات جهان اسلام است. منتقد کامران افشار نادری او را معماری توصیف کرده که به تکنولوژی «بعد شاعرانه» می‌بخشد. محمدزاده عضو هیئت داوری جایزه معمار بوده و به خاطر مشارکت‌هایش در معماری معاصر ایران شناخته شده است.