۱۴۰۲

۱۳۱۶ — متولد تهران. ۱۳۳۵ — ورود به دانشکده هنرهای زیبا، دانشگاه تهران. ۱۳۴۳ — فارغ‌التحصیلی. ۱۳۴۸ تا ۱۳۷۳ — مدیرعامل «مهندسان مشاور آرتیمان، معماران و طراحان شهری». از ۱۳۷۳ — فعالیت به عنوان معمار مستقل.

هان تومرتکین (متولد ۱۹۵۸، استانبول) معمار ترکیه‌ای است. لیسانس معماری از دانشگاه فنی استانبول و کارشناسی ارشد مرمت بناهای تاریخی از دانشگاه استانبول. بنیان‌گذار دفتر معماران و هان تومرتکین در استانبول (۱۹۸۶). برنده جایزه آقاخان معماری (۲۰۰۴) برای خانه B2 در آیواجیک. آثار شاخص شامل موزه انرژی سانترال‌استانبول (۲۰۰۷)، سالت بیوغلو و سالت گالاتا (۲۰۱۱)، موزه باستان‌شناسی چاتال‌هویوک (۲۰۱۸)، مرمت برج دختر (۲۰۲۱-۲۰۲۳) و کتابخانه رامی (۲۰۲۴). نخستین معمار ترکیه‌ای دعوت‌شده به نمایشگاه اصلی دوسالانه معماری ونیز (۲۰۲۱). دریافت‌کننده جایزه بزرگ معمار سنان (۲۰۲۴). از ۱۹۹۲ در دانشگاه بیلگی استانبول (هم‌بنیان‌گذار برنامه تحصیلات تکمیلی)، هاروارد، EPFL لوزان و مدرسه ویژه معماری پاریس تدریس کرده است. نویسنده کتاب «هان تومرتکین: آثار اخیر» (انتشارات دانشگاه هاروارد، ۲۰۰۶).

حسین شیخ زین‌الدین، مدیرعامل مهندسین مشاور باوند، مدرک کارشناسی ارشد معماری خود را در سال ۱۳۴۶ از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران دریافت کرد. او در سال ۱۳۵۳ به مهندسین مشاور باوند پیوست و از سال ۱۳۶۱ عضو هیئت‌مدیره این شرکت شد. در طول دوران حرفه‌ای خود در باوند، مسئولیت طراحی بسیاری از پروژه‌های برنده جوایز معماری را بر عهده داشته است.

نسرین سراجی بزرگ‌زاد (متولد ۱۹۵۷، تهران) معمار ایرانی-فرانسوی-بریتانیایی مستقر در پاریس است. او ابتدا پزشکی در دانشگاه اصفهان خواند و سپس از انجمن معماری (AA) لندن فارغ‌التحصیل شد (۱۹۸۳). معمار ثبت‌شده RIBA (۱۹۸۵) و عضو افتخاری RIBA (۲۰۱۸). بنیان‌گذار آتلیه سراجی در پاریس (۱۹۹۰). رئیس سابق گروه معماری دانشگاه کرنل (۲۰۰۱-۲۰۰۵)، رئیس دانشکده معماری پاریس-مالاکه، استاد و رئیس بخش هنر و معماری آکادمی هنرهای زیبا وین، و رئیس گروه معماری دانشگاه هنگ‌کنگ. در حال حاضر استاد تمام طراحی معماری در دانشگاه کالج دوبلین. آثار اجرایی او شامل غرفه غار اژدها (۱۹۹۸)، آپارتمان‌های لینزراشتراسه وین (۲۰۰۳)، توسعه دانشکده معماری لیل (۲۰۰۶) و مجتمع مسکونی ژوردان-کورنتن-ایسوار پاریس (۲۰۱۷) است. دریافت‌کننده نشان شوالیه لژیون دونور (۲۰۱۱)، افسر نشان ملی شایستگی (۲۰۱۶) و مدال نقره آکادمی معماری فرانسه (۲۰۰۸). نویسنده کتاب‌هایی از جمله «مسکن، ماده شهرهای ما» (۲۰۰۷) و ویراستار مشترک «از بحران تا بحران» (۲۰۱۹).

شامل محمدزاده (متولد ۱۳۲۳) معمار ایرانی است که فوق‌لیسانس معماری خود را از دانشگاه شهید بهشتی در سال ۱۳۵۱ دریافت کرد. او کار حرفه‌ای خود را از سال ۱۳۴۶ با همکاری مهندسان مشاور و دفاتر مهندسی آغاز کرد و در چند مسابقه معماری داخلی و خارجی شرکت نمود. محمدزاده از طریق همکاری گسترده با مهندسان مشاور ارتک، مجموعه‌های ورزشی، سالن چندمنظوره بانوان تبریز، استادیوم ورزشی تبریز و استادیوم اصفهان را طراحی کرده است. آثار مستقل او شامل ساختمان اداری مغزی، ساختمان اداری صارمی، ساختمان اداری کارخانه سیمان کارون، ساختمان کنترل مرکزی کارخانه سیمان بوشهر و مرکز ارتباطات جهان اسلام است. منتقد کامران افشار نادری او را معماری توصیف کرده که به تکنولوژی «بعد شاعرانه» می‌بخشد. محمدزاده عضو هیئت داوری جایزه معمار بوده و به خاطر مشارکت‌هایش در معماری معاصر ایران شناخته شده است.