کیش

توجه به كيش زياد است، اما نه به اينكه چه نوع معمارى مناسب آن است، و آيا چيزهاى با ارزشى دارد يا نه. در واقع ساختمان هاى تجارى رايج دارند اين جزيره ظريف را هم پر مى كنند. اما اگر به دوره اول توسعه بناهاى گردشگرى توجه هم از نظر مصالح و هم فرم – كه - كنيم، معمارى هاى گيرا و هماهنگى مى بينيم مقياس و ظرافت اين جزيره را تحت الشعاع قرار نمى دادند. براى مثال، ويلاهايى بسيار نزديك به آب كه تقريباً فقط به صورت يك ديوار و در ادغام با گياه تظاهر پيدا مى كنند و نه ساختمان. در عين حال جزئيات بسيار زيبايى هم هست، مانند به كارگيرى پلكسى ضخيم و با مقاطع مختلف در طراحى داخلى هتل شايان، براى مثال در طراحى يك پله با پلان منحنى و يا سقف هاى آسانسور ها در اين هتل، و يا تابلوهاى سراميكى در پانل هاى سقف بازار فرانسه: مدرنيستى، اما با مقياس يك بازار سنتى، و باز به جريان هوا و نور طبيعى. اين مركز خريد اما اكنون به صورت متروكه در وسط يك فلكه رها شده. و در اين دوره، چقدر بهتر است كه در كل اثرى هم از “منظرسازى“ نيست! و تشابه هايى بين اين معمارى ها و معمارى زيباى بومى جزيره كيش حس مى شود و مشهود است كه مسلماً اتفاقى نيست.