شب

يك آزمايش براى كيفيت معمارانه، جلوة بنا بدون كمك نورپردازى، در شب است. يك فرم هجو آميز، در شب ترسناك تر و شبيه به موجودى در كابوس مى شود. و جالب اينكه همان گونه كه در كابوس يا حالت بيمارى، رنگ ها در ذهن ما تغيير مى كنند، از نورپردازى هايى كه معمولاً در شهربازى ها استفاده مى شوند براى نزديك كردن هرچه بيشتر به كابوس يارى گرفته مى شود )البته مسلماً ناخود آگاه(. در يك معمارى خوب، سطوح شفاف در شب، مانند فانوس، بيشتر نمايان مى شوند، به ويژه در معمارى هايى كه اينجا معرفى شده اند عناصر خطى پرظرافت و شيوه هاى جالب توجه تقسيم بندى سطوح، چشم را خيره مى كنند. سطوح يك پارچة اين معمارى ها حتى بى اهميت ترين چراغ شهردارى را درگير مى كنند و نور آن را گاه به قلمروى شاعرانگى مى رسانند.