۱۳۸۲

جایزه معمار

دوره ۳۱۱ نتیجه۱۰ آذر ۱۳۸۲

هیئت داوران

فومیهیکو ماکی

معمار ژاپنی و از اعضای مؤسس جنبش متابولیسم. شناخته‌شده به خاطر ساختمان اسپیرال در توکیو، مجموعه هیلساید تِرِس، موزه آقاخان در تورنتو و ساختمان ۴ مرکز تجارت جهانی در نیویورک.

کامران افشار نادری

کامران افشار نادری (زاده ۱۳۳۸ مشهد) معمار، منتقد و سردبیر ایرانی است. تحصیلات خود را در دانشگاه جنوا (۱۹۸۵) به پایان رساند. از ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۳ در دفتر رنزو پیانو بر پروژه‌هایی از جمله فرودگاه کانسای کار کرد. در سال ۱۳۷۷ مجله معمار را — همین نشریه‌ای که این پایگاه داده مستند می‌کند — پایه‌گذاری کرد. حدود ۱۵۰ مقاله و ۳ کتاب منتشر کرده است. از سال ۱۳۷۲ در دانشگاه‌های آزاد و سوره تدریس می‌کند. مؤسسه پُل اصفهان را نیز بنیان‌گذاری کرده است.

مهدی علیزاده

مهدی علیزاده (متولد ۱۳۱۴) یکی از برجسته‌ترین معماران ایران است که طراحی برخی از نمادین‌ترین ساختمان‌های عمومی و نهادی کشور را بر عهده داشته است. وی فارغ‌التحصیل رشته معماری از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران بوده و در طول بیش از چهار دهه فعالیت حرفه‌ای، آثار درخشانی خلق کرده است. از جمله پروژه‌های شاخص او می‌توان به هتل لاله (هتل بین‌المللی سابق تهران)، یکی از شناخته‌شده‌ترین بناهای مدرن تهران؛ مرکز آموزش مدیریت ایران (دانشگاه امام صادق کنونی)؛ دانشگاه شهید باهنر کرمان؛ مجموعه ورزشی آرارات؛ دفتر مرکزی گروه صنعتی بهشهر؛ و سالن همایش‌های بانک توسعه صادرات اشاره کرد. علیزاده همچنین به عنوان رهبر فنی در شرکت مهندسان مشاور اوه آروپ و شرکا در لندن فعالیت داشته و تخصص مهندسی سازه بین‌المللی را به فعالیت حرفه‌ای خود افزوده است. وی در هیئت داوران دومین و سومین دوره جایزه بزرگ معمار (۱۳۸۱–۱۳۸۲) حضور داشت و در کنار برنده جایزه پریتزکر فومیهیکو ماکی و رئیس مدرسه معماری AA محسن مصطفوی، بهترین آثار معماری معاصر ایران را ارزیابی کرد.

درباره این دوره

سومین دوره جایزه بزرگ معمار (۱۳۸۲) با همکاری مالی شرکت سوپرپایپ اینترناشنال برگزار شد. هیئت داوران از چهار معمار و منتقد برجسته تشکیل شده بود: فومیهیکو ماکی (معمار مشهور ژاپنی و برنده جایزه پریتزکر)، محسن مصطفوی (رئیس مدرسه معماری انجمن معماری لندن)، مهدی علیزاده (معمار برجسته ایرانی و رهبر فنی سابق شرکت اوه آروپ و شرکا) و کامران افشار نادری (معمار و منتقد ایرانی). این جایزه به بهترین پروژه‌های ساختمان‌های عمومی ساخته‌شده در ایران اهدا شد و رتبه اول به ساختمان کانون وکلای دادگستری تهران طراحی سیدهادی میرمیران از مهندسان مشاور نقش جهان پارس تعلق گرفت.

آمار

۱۱نهایی

۶برگزیدگان

فرآیند داوری

هیئت داوران سومین جایزه بزرگ معمار شامل چهار عضو برجسته بود: فومیهیکو ماکی برنده جایزه پریتزکر، محسن مصطفوی رئیس مدرسه معماری انجمن معماری لندن، مهدی علیزاده معمار برجسته ایرانی با سابقه فعالیت در شرکت اوه آروپ و شرکا، و کامران افشار نادری معمار و منتقد ایرانی. هیئت داوران پروژه‌های ساختمان‌های عمومی ساخته‌شده در ایران را از طریق بازدید میدانی و بحث و تبادل نظر ارزیابی کرد و رتبه‌های اول تا چهارم به همراه فهرست کوتاه را در یک دسته واحد ساختمان‌های عمومی اعلام نمود.

محسن مصطفوی

محسن مصطفوی معمار، استاد دانشگاه و نظریه‌پرداز معماری ایرانی‌تبار است که در سال ۱۳۳۳ در اصفهان به دنیا آمد. تحصیلات معماری را در مدرسه AA لندن به پایان رساند (۱۳۵۵) و سپس در دانشگاه اسکس و کالج کلر کمبریج به پژوهش پرداخت. دوران تدریس را در AA آغاز کرد، سپس به دانشکده طراحی هاروارد (GSD) پیوست و مدیریت برنامه MArch I را بر عهده گرفت (۱۳۷۱–۱۳۷۴). از ۱۳۷۴ تا ۱۳۸۳ رئیس مدرسه AA بود و نقش مؤثری در ارتقای جایگاه بین‌المللی آن ایفا کرد. سپس ریاست کالج معماری دانشگاه کرنل (۱۳۸۳–۱۳۸۷) و پس از آن ریاست دانشکده GSD هاروارد (۱۳۸۷–۱۳۹۸) را بر عهده داشت. اکنون استاد ممتاز طراحی و استاد خدمات برجسته دانشگاه هاروارد است. کتاب «درباره هوازدگی» (نشر MIT، ۱۳۷۲، با دیوید لدرباررو) برنده جایزه AIA شد. «معماری سطح» (نشر MIT، ۱۳۸۱) جایزه برونو زوی را دریافت کرد. از دیگر آثار: «فضای تأخیری» (۱۳۷۳، با هما فرجادی)، «شهرسازی منظر» (۱۳۸۳)، «شهرسازی بوم‌شناختی» (۱۳۸۹) و «معماری و کثرت» (۱۳۹۵). عضو کمیته راهبری جایزه آقاخان و داور دوره ۲۰۱۴–۲۰۱۶ آن بوده، ریاست هیئت داوران جایزه میس فان در روه و داوری جوایز لافارژهولسیم را بر عهده داشته است. عضو RIBA و کمیته مدال طلای آن بوده است. در سال ۱۳۸۲ داور سومین دوره جایزه معمار بود. همسر او هما فرجادی است.