خانه (موقت) کارگری، شیراز

خانه کارگری، نه مکانی ایده‌آل است، نه یک ساختمان اکازیون و نه تلاشی در جهت استاندارد شدن دارد. در پرداخت دقیق نیست و اساساً از نگاه پروسواس و میل به خوش‌ساختی گذشته است. برخوردی است اضطراری با تشکیل فضا که با روش کار و زیبایی‌شناسی مختص به خود دست به کار می‌شود.

در استراتژی با پرهیز از برخورد سلبی با موضوعاتی چون کوچک‌مقیاس و موقتی بودن یا حتی خود موضوع «کارگری»، وارد مذاکره با ذی‌نفعان پروژه می‌شود.

خانه کارگری صرفاً یک ساختمان نیست، برخوردی است هدفمند با موضوعات روزمره و پیامی برای به یاد آوردن موضوعاتی که دائماً در پیش چشم ما در حال فراموش شدن هستند.

حمام و سرویس بهداشتی. فرم این بخش از برخورد دو تیزگوشه و یک منحنی شکل می‌گیرد که قسمت خمیده، مشتقی است از خطوط حرکت بدن در فضای حمام. در قسمت سردوش سقف را به صورت نیمه‌شفاف در نظر گرفتیم.

اتاق خواب و آشپزخانه. در این بخش یک تورفتگی در گوشه اتاق وسایل مورد نیاز آشپزی را درون خود جای می‌دهد و فضای باقی‌مانده یک هندسه کامل از مستطیل است که می‌تواند یک حرکت یکنواخت و بدون دست‌انداز را درون این واحد کوچک فضایی تضمین کند. تخت نیز در گوشه اتاق قرار دارد و توسط یک پنجره به شکاف باریک بین ساختمان و همسایه باز است.

فضای خالی. بخش‌های خالی تا حدی انتخاب آزادانه چیدمان و نحوه استفاده از محیط را ممکن می‌کند. در مجموع این فضای خالی به شکل یک راهروی میانی و فضای بینابینی محیط زندگی را از تنش کارگاهی دور نگه می‌دارد. جایی که در هوای غالباً آفتابی شیراز همیشه سایه است.

فضای نگهبانی. در بخش نگهبانی، در حداقلی‌ترین حالت ممکن با تبعیت از هندسه دو میز و دو پنجره در دو جهت، به فرمی نعلی شکل رسیدیم که یک طرف آن دوربین مداربسته و متعلقات آن و طرف دیگر جایی بود برای نشستن نگهبان و مراقب ساختمان.

سقف. در نهایت با ملحق شدن یک سقف سبک به حجم‌ها به یک وضعیت یکپارچه دست پیدا کردیم که فضایی نیمه‌باز را در میان خود شکل می‌داد.

با توجه به موقتی بودن پروژه تصمیم گرفتیم از مصالح دست‌دوم استفاده کنیم. آجرهای باقی‌مانده از تخریب یک ساختمان کلنگی در نزدیکی پروژه جمع‌آوری و در مراحل ساخت استفاده شد. با توجه به سرعت شکل‌گیری و زمان محدود طرح و اجرا، از پرداختن به بعضی جزئیات صرف‌نظر کردیم. مصالح استفاده‌شده در پروژه آجر، سیمان ورق، پروفیل فلزی، شیشه و پلی‌کربنات است.