۱۴۰۴

افشین فرزین (متولد ۱۳۵۴، شیراز) معمار و طراح شهری ایرانی مستقر در تهران است. فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد معماری از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران (۱۳۸۰). هم‌بنیان‌گذار دفتر تاج-فرزین (۱۳۸۳) با امین تاج‌سلیمان که به گروه معماری واو (VAVStudio) تبدیل شد (۱۳۸۹). واو نخستین گروه ایرانی دعوت‌شده به نمایشگاه اصلی دوسالانه معماری ونیز بود (۲۰۱۶، «گزارش از جبهه» به کیوریتوری الخاندرو آراونا). برنده مقام نخست مسابقه ساختمان مرکزی بورس اوراق بهادار تهران با دفتر آراونا و مقام نخست مشترک مسابقه بین‌المللی کریدور شهری تونل راه‌آهن تهران-تبریز (۱۳۹۸). در حال حاضر با عنوان گروه معماری ویراست چهارم فعالیت می‌کند. مقالاتی در مجله معمار درباره فرهنگ مسابقه و دموکراسی در فرآیند طراحی منتشر کرده است.

آمنه بختیار معمار و استاد دانشگاهی ایرانی مستقر در تهران است. او از طریق فعالیت حرفه‌ای و تدریس در معماری معاصر ایران مشارکت داشته است. عضو هیئت داوران بیست‌وپنجمین جایزه معمار (۱۴۰۴).

احسان حسینی (متولد ۱۳۶۰، تهران) معمار ایرانی مستقر در اصفهان است. فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد معماری از دانشگاه هنر (۱۳۸۶). هم‌بنیان‌گذار دفتر فرآیند منطقی در طراحی معماری (LP Office) با الهام گرامی‌زاده نائینی در سال ۱۳۸۵. برنده چندین‌باره جایزه معمار: مقام نخست برای خانه محله جلفا و خانه‌های میان رود و مادی (۱۴۰۰)، مقام نخست برای بازنشستگی با هم (۱۴۰۳)، و مقام دوم برای خانه بیدآباد (۱۳۸۹)، مجموعه مسکونی باغچه ناژوان (۱۳۹۲) و ویلای آنا و سعید (۱۳۹۴). برنده جایزه اول معماری آسیا 2A برای بازار مهور (۲۰۱۶) و جایزه دوم معماری اروپا 2A برای خانه برلین (۲۰۱۷). سه بار نامزد جایزه آقاخان معماری. آثار او با پاسخ‌دهی به بافت تاریخی شهری و اقلیم اصفهان شناخته می‌شود.

هان تومرتکین (متولد ۱۹۵۸، استانبول) معمار ترکیه‌ای است. لیسانس معماری از دانشگاه فنی استانبول و کارشناسی ارشد مرمت بناهای تاریخی از دانشگاه استانبول. بنیان‌گذار دفتر معماران و هان تومرتکین در استانبول (۱۹۸۶). برنده جایزه آقاخان معماری (۲۰۰۴) برای خانه B2 در آیواجیک. آثار شاخص شامل موزه انرژی سانترال‌استانبول (۲۰۰۷)، سالت بیوغلو و سالت گالاتا (۲۰۱۱)، موزه باستان‌شناسی چاتال‌هویوک (۲۰۱۸)، مرمت برج دختر (۲۰۲۱-۲۰۲۳) و کتابخانه رامی (۲۰۲۴). نخستین معمار ترکیه‌ای دعوت‌شده به نمایشگاه اصلی دوسالانه معماری ونیز (۲۰۲۱). دریافت‌کننده جایزه بزرگ معمار سنان (۲۰۲۴). از ۱۹۹۲ در دانشگاه بیلگی استانبول (هم‌بنیان‌گذار برنامه تحصیلات تکمیلی)، هاروارد، EPFL لوزان و مدرسه ویژه معماری پاریس تدریس کرده است. نویسنده کتاب «هان تومرتکین: آثار اخیر» (انتشارات دانشگاه هاروارد، ۲۰۰۶).

نسرین سراجی بزرگ‌زاد (متولد ۱۹۵۷، تهران) معمار ایرانی-فرانسوی-بریتانیایی مستقر در پاریس است. او ابتدا پزشکی در دانشگاه اصفهان خواند و سپس از انجمن معماری (AA) لندن فارغ‌التحصیل شد (۱۹۸۳). معمار ثبت‌شده RIBA (۱۹۸۵) و عضو افتخاری RIBA (۲۰۱۸). بنیان‌گذار آتلیه سراجی در پاریس (۱۹۹۰). رئیس سابق گروه معماری دانشگاه کرنل (۲۰۰۱-۲۰۰۵)، رئیس دانشکده معماری پاریس-مالاکه، استاد و رئیس بخش هنر و معماری آکادمی هنرهای زیبا وین، و رئیس گروه معماری دانشگاه هنگ‌کنگ. در حال حاضر استاد تمام طراحی معماری در دانشگاه کالج دوبلین. آثار اجرایی او شامل غرفه غار اژدها (۱۹۹۸)، آپارتمان‌های لینزراشتراسه وین (۲۰۰۳)، توسعه دانشکده معماری لیل (۲۰۰۶) و مجتمع مسکونی ژوردان-کورنتن-ایسوار پاریس (۲۰۱۷) است. دریافت‌کننده نشان شوالیه لژیون دونور (۲۰۱۱)، افسر نشان ملی شایستگی (۲۰۱۶) و مدال نقره آکادمی معماری فرانسه (۲۰۰۸). نویسنده کتاب‌هایی از جمله «مسکن، ماده شهرهای ما» (۲۰۰۷) و ویراستار مشترک «از بحران تا بحران» (۲۰۱۹).